From Wikipedia, the free encyclopedia
Արթուր Բորուց (լեհ.՝ Artur Boruc, փետրվարի 20, 1980[1][2], Սեդլցե, Լեհաստան[3]), լեհ ֆուտբոլիստ, անգլիական «Բորնմութի» և Լեհաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դարպասապահը։
![]() Արթուր Բորուցը 2013 թվականին | ||||||||||||||||||||||||||||||
Անձնական տվյալներ | ||||||||||||||||||||||||||||||
Քաղաքացիությունը |
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Մականուն |
Արթուր թագավոր (անգլ.՝ King Artur) Սուրբ Դարպասապահ (անգլ.՝ The Holy Goalie) | |||||||||||||||||||||||||||||
Ծննդյան ամսաթիվ | փետրվարի 20, 1980[1][2] (44 տարեկան) | |||||||||||||||||||||||||||||
Ծննդավայր | Սեդլցե, Լեհաստան | |||||||||||||||||||||||||||||
Հասակ | 193 սմ | |||||||||||||||||||||||||||||
Քաշ | 87 կգ | |||||||||||||||||||||||||||||
Դիրք | դարպասապահ | |||||||||||||||||||||||||||||
Ակումբային տեղեկություններ | ||||||||||||||||||||||||||||||
Ներկա ակումբ |
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Համար | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||
Պատանեկան կարիերա | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||
Մասնագիտական կարիերա* | ||||||||||||||||||||||||||||||
Տարի | Ակումբ | Խաղ | (Գոլ) | |||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||
Ազգային հավաքական‡ | ||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը |
Մինչև «Սաութհեմփթոն» տեղափոխվելը խաղացել է լեհական «Պոգոն», «Լեգիա» և «Դոլցան»[4], շոտլանդական «Սելթիկ» և իտալական «Ֆիորենտինա» ակումբներում[5]։
Լեհաստանի ազգային հավաքականում Արթուրը խաղացել է 58 խաղ[6], բաց թողել 62 գնդակ։ Մունդիալ 2006 թվականի և Եվրո 2008 թվականի խաղարկությունների մասնակից։
Արթուրը ծնվել է 1980 թվականի փետրվարի 20-ին լեհական Սեդլցե քաղաքում՝ նախկին հոկեյիստ Վլադիսլավի և տնային տնտեսուհի Յադվիգա Բորուցի ընտանիքում[7]։ Նրանից բացի ընտանիքում կար ևս մեկ որդի՝ Ռոբերտը, և երեք աղջիկ՝ Կատարժինան, Աննան և Պաուլինան[7][8]։ Բորուցի մանկությունն անցել է լեհ կարդինալ Ստեֆան Վիշինսկու պատվին անվանված Վիշինսկի փողոցում գտնվող տանը։ Փոքրիկ Արթուրի նման ֆուտբոլային նախասիրություն ուներ ավագ եղբայրը. տղաները մեծ ժամանակ էին անցկացնում հրապարակներում՝ խաղալով գնդակ[9]։
9 տարեկանում Արթուրը «Պոգոն» ակումբում սկսեց սովորել ֆուտբոլային հմտությունները։ Սկզբում նա հարձակվող էր, բայց մարզիչ Յոզեֆ Տոպչևսկին, Բորուցի մեջ նկատելով դարպասապահին բնորոշ տվյալներ, տեղափոխեց նրան դարպասի մոտ[9]։
Արթուրի տատիկը, որն այն ժամանակ ապրում էր Բորուցների ընտանիքում, համոզված էր, որ սպորտը թոռան համար միայն հետաքրքրություն է, այլ ոչ թե ապագայում եկամտի աղբյուր, և պնդում էր, որ թոռը կրթություն ստանա։ Արդյունքում Արթուրն ընդունվեց տեղի տեխնիկումը, որտեղ ֆուտբոլին զուգահեռ սովորում էր ավտոմեխանիկա[10]։
1996 թվականի սկզբին Բորուցը «Պոգոնի» հետ կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը։ Դեբյուտը ակումբի առաջին կազմում կայացավ նույն մրցաշրջանում՝ Լուկուվ քաղաքի «Օրլետա» ակումբի դեմ խաղում։ Դրանից հետո Արթուրը դարձավ ակումբի հիմնական դարպասապահը։ 1997-1998 մրցաշրջանում Բորուցը դարպասներում իր հստակ խաղով ակումբին օգնեց դառնալ «Province Polish Cup»-ի մրցանակակիր[9]։
1998 թվականին «Պոգոնը» «Պեպսի Արենա» մարզադաշտում Վարշավայի «Լեգիայի» դեմ խաղաց ընկերական խաղ։ Երիտասարդ Բորուցի խաղը գրավեց մայրաքաղաքային ակումբի ուշադրությունը, և նա հրավիրվեց Սիցիլիայում անցկացվող «մարտիկների» նախասեզոնային հավաքին։ Հաջողությամբ հաստատելով իր՝ դարպասապահի տաղանդը՝ Արթուրը պայմանագիր կնքեց «Լեգիայի» հետ[9][10]։
Դառնալ մայրաքաղաքային ակումբի առաջին դարպասապահը Բորուցին միանգամից չհաջողվեց. այդ ժամանակ «մարտիկների» անառարկելի առաջին համարը Գժեգոժ Շամոտուլսկին էր։ Այդ պատճառով «Լեգիայում» առաջին մեկուկես տարին Բորուցը խաղաց երկրորդ թիմում, իսկ 2000-2001 մրցաշրջանի երկրորդ կեսին Արթուրը վարձակալվեց Զոմբկիի «Դոլցան» ակումբում, որտեղ խաղաց 10 խաղ[9]։
«Դոլցանից» վերադառնալուց հետո Բորուցը ևս երկու տարի սպասեց իր շանսին՝ առաջին համարներ Զբինգև Ռոբակևիչի, Վոյցեխ Կովալևսկու և Ռադոստին Ստանևի փոփոխությամբ մնալով ակումբի երկրորդ դարպասապահը[9]։ Վերջապես, 2002 թվականի մարտի 8-ին, Բորուցը առաջնախաղ ունեցավ «Լեգիայի» առաջին թիմում, իր առաջին թիմի՝ Շեցինի «Պոգոնի» դեմ խաղում վնասվածք ստացած Ստանևի փոխարեն մտնելով խաղադաշտ[11]։ 2002-2003 մրցաշրջանի երկրորդ մասում Արթուրը կարողացավ նվաճել մայրաքաղաքային ակումբի հիմնական դարպասապահի տեղը։
2004 թվականի հունիսին լեհ դարպասապահը կարիերայի ընթացքում խփեց իր առաջին և միակ գոլը։ Խաղում «Լեգիան» հաղթում էր «Վիդզևին»։ Բորուցն այդ խաղում իրացրեց 11-մետրանոցը և տոնեց այն՝ կազմակերպելով իր թիմի յուրօրինակ երթը, որը գլխավորեց հենց ինքը՝ թափահարելով անկյունային դրոշակը, որի համար մրցավարի կողմից դեղին քարտ ստացավ[12]։
Ընդհանուր առմամբ Էքստրակլասում խաղաց 69 խաղ[4]։
2005 թվականի հուլիսի 20-ին Բորուցը տեղափոխվեց Բրիտանական կղզիներ։ Նրա նոր ակումբը դարձավ շոտլանդական «Սելթիկը», որտեղ նա վարձակալության էր հանձնված մեկ տարի ժամկետով և հետագայում գնվելու հնարավորությամբ[13][14]։ Արթուրը միանգամից դարձավ «Սելթիկի» հիմնական դարպասապահը, և ակումբի ղեկավարությունը, չսպասելով վարձակալման շրջանի ավարտին, լեհին երեք ու կես տարվա պայմանագիր առաջարկեց, որը Բորուցը ստորագրեց հոկտեմբերի 17-ին[15]։
2006 թվականի նոյեմբերի 21-ին Չեմպիոնների լիգայի խաղում, որում «Սելթիկը» «Սելթիկ Պարկում» հյուրընկալել էր անգլիական «Մանչեսթեր Յունայթեդին», Արթուրը դարձավ խաղի գլխավոր հերոսը՝ 89-րդ րոպեին հետ մղելով Լուի Սաայի 11-մետրանոցից կատարած հարվածը։ Այդպիսով, դարպասապահը օգնեց ակումբին խմբում ապահովել երկրորդ տեղը և դուրս գալ Չեմպիոնների լիգայի փլեյ-օֆֆ[16][17]։
2007 թվականի հունվարին Բորուցը դեկտեմբեր ամսվա արդյունքներով արժանացավ Շոտլանդիայի Պրեմիեր լիգայի «Ամսվա լավագույն ֆուտբոլիստի» կոչման[18]։ Սա այս մրցանակի պատմության մեջ հինգերորդ դեպքն էր, երբ այն ստացել էր դարպասապահը։ Մրցաշրջանի ավարտին Արթուրը դարձավ «Շոտլանդիայի տարվա ֆուտբոլիստը[19][20]»:
2007 թվականի օգոստոսին «Սելթիկը» Չեմպիոնների լիգայի երրորդ որակավորման փուլի շրջանակներում հանդիպեց Ռուսաստանի փոխչեմպիոն «Սպարտակի» հետ։ «Կելտերը» կարողացան խաղալ ոչ ոքի՝ 1-1[21]: «Սելթիկ Պարկում» պատասխան խաղի հիմնական ժամանակը նույնպես ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում լեհ դարպասապահը նորից կարողացավ օգնել ակումբին։ Նա հետ մղեց «Սպարտակի» ֆուտբոլիստների երկու հարված և թիմին դուրս բերեց Չեմպիոնների Լիգայի խմբային փուլ[22]։
2008 թվականի հունվարի 5-ին հայտնի դարձավ, որ դարպասապահը «կելտերի» հետ պայմանագիրը երկարացրել է մինչը 2011 թվականը[23][24][25]։
2008 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Արթուրը մտավ 55 խաղացողների ընդլայնված ցանկի մեջ, ովքեր FIFPro-ի վարկածով 2008 թվականի արդյունքներով հավակնորդ էին մտնելու աշխարհի խորհրդանշական հավաքականի մեջ[26]։
2009 թվականի հունվարի 28-ին Բորուցի շնորհիվ «Սելթիկը» հայտնվեց Լիգայի գավաթի եզրափակչում։ Արթուրը «Դանդի Յունայթեդի» դեմ խաղում հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում կրկին ցուցադրեց իր վարպետությունը[27]։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 12-ին «Մոտերուելի» դեմ խաղը Արթուրի համար «կելտերի» կազմում 200-րդն էր[28]։
Չնայած այս ամենին՝ Բորուցը դեռ ավելի շուտ էր կորցրել «Սելթիկի» գլխավոր մարզիչ Տոնի Մոուբրեայի վստահությունը։ Դա կապված էր ինչպես ակումբում, այնպես էլ Լեհաստանի հավաքականում բազմաթիվ սխալների հետ։ Սրա մեջ բավական մեծ դեր ուներ Արթուրի հոգեկան խանգարումը, որը նա ստացել էր իր կնոջ՝ Կատարժինայի հետ ամուսնալուծությունից հետո. Բորուցը, երբեք չթաքցնելով, որ ինքը ծխող է, սկսեց նաև ալկոհոլի չարաշահումը, որի հետևանքով կորցրեց համազգեստը, քանի որ գիրացել էր 15 կիլոգրամով[29]։
2010 թվականի ապրիլին մրցաշրջանի լավագույն սեյվի համար դարպասապահը նվաճեց մրցանակ[30]։ Մայիսի 4-ին Բորուցը, ինչպես հետագայում պարզվեց, ակումբում խաղում էր իր վերջին խաղը. դերբի (Old Firm) «Ռեյնջերսի» հետ[31]։ Ուշ հայտնվեցին Բորուցի՝ «կելտերի» կազմից հեռանալու մասին խոսակցություններ[32]։ Լեհ դարպասապահի համար գլխավոր թեկնածուները դարձան անգլիական «Արսենալը» և իսպանական «Սևիլյան», որոնք դիմում էին ակումբի ղեկավարությանը՝ Արթուրին վաճառելու հարցով[33]։
2006 թվականի օգոստոսի 25-ին Բորուցը զգուշացվեց Գլազգոյի ոստիկանության կողմից՝ «Սելթիկի» սկզբունքային մրցակից «Ռեյնջերսի» երկրպագուների հասցեին արած վիրավորական ժեստերի համար, որոնք նա իրեն թույլ տվեց դերբիի վերջին պահին[34]։ «BBC Sport» պորտալի հաղորդմամաբ, Շոտլանդիայի իրավապահ մարմիններում «Ջերսիի» զայրացած երկրպագուներից ընդունվեց երեք դիմում՝ վերջին խաղում սադրիչ գործողությունների համար լեհ դարպասապահին պատասխանատվության ենթարկելու պահանջով։ Նրանց խոսքերով Բորուցը խաղի սկզբին «Ռեյնջերսի» երկրպագուներին «ողջունել է» հայտնի «Չերչիլի ժեստով»՝ «V for Victory», իսկ հետո ծաղրանքով խաչակնքել նրանց։ Այս միջադեպը տեսախցիկները չեն ֆիքսել, այդ պատճառով Բորուցին նկատողություն է արվել միայն այդ դիմումների հիման վրա և վկաների խոսքերով[34]։ Շոտլանդական մամուլն անմիջապես նոր մականուն մտածեց Արթուրի համար՝ «Սուրբ դարպասապահ»[10]։
Շոտլանդական դատախազությունը Բորուցի գործողություններում քրեական ոչինչ չգտավ.
![]() |
Դարպասապահը ինքը խաչակնքվեց, իսկ գլազգոցիների երկրպագուները դա իրենց վրա վերցրեցին։ Հանդիսատեսը պատմեց, որ Արթուրը իրենց վրա ծիծաղում էր նույնիսկ խաղի ժամանակ, «Ռեյնջերսի» հատվածին սադրիչ շարժումներով հրահրում էր։ Նրանք, հնարավոր է, և իրենց բաժինն են ունեցել, բայց երկրպագուները դրան արձագանքել են շատ ագրեսիվ, որի արդյունքում այս իրավիճակին միջամտել է ոստիկանությունը և տասը րոպեի ընթացքում կարգ հաստատել տրիբունայում[35]։ | ![]() |
Գործը նոր ընթացք ստացավ, երբ Շոտլանդիայի խորհրդարանում այս միջադեպի բացահայտման համար ստեղծված հատուկ խումբը ելույթ ունեցավ հայտարարությամբ, որ «խաչակնքումը հանդիսանում է կաթոլիկական հավատի արտահայտում, սակայն դա արված էր միջեկեղեցական վեճի հրահրման նպատակով, որը պետք է հետապնդվի օրենքի կողմից»[36]։
Որոշ ժամանակ անց այս հայտարարությունը մեկնաբանեցին Վատիկանի պաշտոնական ներկայացուցիչները։ Նրանք քննադատեցին Բորուցի դատական հետաքննության որոշումը և հայտնեցին իրենց ափսոսանքը նրանում, որ «թվում է, Շոտլանդիան իրեն դարձրել է աշխարհում մեկն այն քիչ երկրներից, որտեղ հավատքի սովորական ժեստը հանցագործություն է հանդիսանում»[37]։ Մամուլում և հասարակության մեջ լայնածավալ բանավեճից հետո՝ 2006 թվականի օգոստոսի 28-ին, Շոտլանդիայի դատախազությունը միջադեպի վերաբերյալ առաջին որոշմանը հակառակ՝ վերջնական որոշում ընդունեց։ Ընդունվել էր, որ Բորուցը ծաղրանքով էր խաչակնքել «ռեյնջերների» երկրպագուներին, դա «անհատական կրոնական ժեստ» չէր։ Դարպասապահը տուգանվեց 500 ֆունտ ստերլինգով[38][39]։
2006 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Բորուցը «Սելթիկ»-«Ռեյնջերս» խաղի ժամանակ նորից խաչակնքվեց, «Ջերսիի» երկրպագուները սուլեցին դարպասապահին, սակայն այս անգամ ոչ մի հայտ չներկայացվեց[40]։ Աղբյուրը ոստիկանությունում հայտնեց, որ հանդիպումը անցել է առանց միջադեպերի[40]։
2008 թվականի ապրիլին Արթուրը նորից հայտնվեց «Ջերսիի» երկրպագուների օբստրուկցիայի տակ. այս անգամ երկրպագուների զայրույթի պատճառը Բորուցի՝ հանգուցյալ Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս 2-րդ-ի նկարով և «Աստվա՛ծ, օրհնի՛ր Պապին» (անգլ. God bless the Pope) գրությամբ շապիկն էր, որը դարպասապահը ցուցադրել էր «Old Firm» դերբիից հետո[41]։
Մինչ այդ, 2007 թվականի մայիսին, Շոտլանդիայի ֆուտբոլային ասոցիացիան խիստ նկատողություն էր արել լեհ դարպասապահին ցույցի համար, որը նա նորից անմիջապես դերբիից հետո էր թույլ տվել։ Արթուրը «Ռեյնջերսի» երկրպագուների տրիբունայի մոտ «Սելթիկի» գույների դրոշակով պար կազմակերպեց, որի վրա գրված էր «Չեմպիոննե՜ր»[42]։
2010 թվականի հուլիսի 12-ին իտալական «Ֆիորենտինա» ակումբի մամլո ծառայությունը տեղեկություն տարածեց, որ «մանուշակները» և «Սելթիկը» ընդհանուր համաձայնության են եկել Արթուրի՝ Ապենինյան թերակղզի տեղափոխվելու համար[43][44]։ Գործարքը ավարտվեց հուլիսի 15-ին։ Բորուցը «մանուշակների» հետ կնքեց երկտարյա պայմանագիր[45][46]։
Իտալիայի առաջնության 2010-2011 մրցաշրջանի առաջին տուրում, որում «Ֆիորենտինան» հանդիպեց «Նապոլիին», Արթուրը չխաղաց՝ ամբողջ խաղը անցկացնելով պահեստայինների նստարանին[47]։ «Մանուշակների» գլխավոր մարզիչ Սինիշա Միխայլովիչը այդ խաղում դարպասապահի դիրքում Սեբաստիան Ֆրեյի ընտրումը պատճառաբանեց «ֆրանսիացու լիդերական հատկություններով և նրա՝ Սերիա Ա-ն լավ իմանալու հատկությամբ»։ Մասնագետը նշեց նաև, որ «եթե Բորուցն իրեն լավ դրսևորի, ապա նա ունի բոլոր շանսերը ակումբի գլխավոր դարպասապահը դառնալու»[48]։ Միայն թե լեհ դարպասապահը իտալացի լրագրողներին տված հարցազրույցներում հայտարարեց, որ դժգոհ է իրադրությունից և հայտնեց խաղային պրակտիկայի բացակայության դեպքում ակումբից հեռանալու պատրաստակամությունը[49]։ Սեպտեմբերի վերջին տեղեկություն հայտնվեց, որ Արթուրը ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ կարող է վերադառնալ Լեհաստան. խաղային պրակտիկա չունեցող դարպասապահի նկատմամբ հետաքրքրություն էր ցուցաբերել նրա նախկին ակումբը՝ «Լեգիան»[50]։
Հոկտեմբերի 26-ին Բորուցը վերջապես դեբյուտեց «Ֆիորենտինայի» առաջին կազմում։ Այդ օրը «մանուշակները» Իտալիայի գավաթի երրորդ փուլում հանդիպում էին «Էմպոլիի» հետ։ Արթուրը իր դարպասները պահեց անձեռնմխելի, իսկ այդ խաղում միակ գոլը ավելացված ժամանակում խփեց ֆլորենտացիների Կումա Բաբակարը[51]։ Դրանից անմիջապես հետո «մանուշակների» գլխավոր դարպասապահ Ֆրեյը մարզման ժամանակ վնասեց ծունկը և կես տարով բացակայեց, որի շնորհիվ Բորուցը դարձավ «Ֆիորենտինայի» առաջին դարպասապահը[52]։ Նոյեմբերի 27-ին Արթուրը դարպասներում իր լավ խաղով օգնեց ֆլորենտացիներին Թուրինի «Յուվենտուսի» դեմ խաղալ ոչ ոքի (1-1)[53]։ «Ծեր սինյորայի» գլխավոր մարզիչ Լուիջի Դելներին նշեց լեհ դարպասապահի խաղը՝ ասելով, որ Բորուցը «այդ խաղը միայնակ կարող էր հաղթել»[54]։ 2011 թվականի ամռանը «Ֆիորենտինայի» գլխավոր դարպասապահի դիրքում Արթուրը ամրապնդեց իր դիրքերը, քանի որ դարպասներում իր մրցակից Ֆրեյը տեղափոխվեց «Ջենոա»[55]։
2012 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Բորուցը վերադարձավ Բրիտանիա՝ Անգլիական Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող «Սաութհեմփթոնի» հետ կնքելով մեկտարյա պայմանագիր[56][57][58]։ Հոկտեմբերի 20-ին Արթուրը առաջին անգամ պաշտոնական խաղում պաշտպանեց «սրբերի» գույները։ Դեբյուտը չհաջողվեց. լեհ դարպասապահը «Վեստ Հեմ Յունայթեդի» ֆուտբոլիստներից բաց թողեց չորս գնդակ, իսկ թիմը պարտվեց 1-4 հաշվով[59]։ Հոկտեմբերի 28-ին՝ Անգլիայի առաջնության օրացուցային խաղի ժամանակ, նա «Տոտտենհեմ Հոտսպուրի» երկրպագուների վրա նետեց ջրով շիշ՝ կրկնելով իր սովորույթը[60][61][62]։
Չնայած «Սաութհեմփթոնում» կարիերայի սկանդալային սկսմանը, Բորուցը առաջին թիմում վերադարձրեց իր դիրքը և 2013 թվականի հունվարի 1-ից մինչև մրցաշրջանի ավարտը խաղաց առաջնության բոլոր խաղերում։ 2013 թվականի մարտի 9-ին «Կառոու Ռոուդում» կայացած «Նորվիչ Սիթիի» դեմ խաղում Բորուցը 90-րդ րոպեին հետ մղեց Գրանտ Հոլտի 11-մետրանոցից կատարած հարվածը։ Խաղն ավարտվեց զրոյական ոչ ոքիով, ինչի շնորհիվ «Սաութհեմփթոնը» խուսափեց դուրս մղվելուց[63]։ Բորուցի լավ կարգավիճակը, որը հավաքվել էր «Սաութհեմփթոնի» առաջին թիմ վերադառնալուց հետո, մարզիչ Մաուրիսիո Պոչետինոյին դրդեց Բորուցի հետ ավելի եկարաժամկետ պայմանագիր կնքելու ցանկության[64]։ 2013 թվականի ապրիլի 18-ին Բորուցը ակումբի հետ կնքեց նոր՝ երկտարյա պայմանագիր[65][66]։ 2013 թվականի մայիսի 12-ին «Սաութհեմփթոնը», «Սանդերլենդի» դեմ խաղալով ոչ ոքի (1-1), ապահովեց իր տեղը Պրեմիեր լիգայի հաջորդ մրցաշրջանում[67] (2012-2013 մրցաշրջանը ավարտելով 14-րդ տեղում[68])։
Վերջնականապես հաստատվելով «Սաութհեմփթոնի» գլխավոր դարպասապահի դիրքում՝ Բորուցը օգնեց իր թիմին հստակ սկսել 2013-2014 մրցաշրջանը։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 26-ին «Ֆուլհեմի» դեմ 2-0 հաշվով տարած հաղթանակից հետո թիմը հավաքեց 18 միավոր և Պրեմիեր լիգայում դուրս եկավ երրորդ տեղը։ Դա ակումբի պատմության մեջ Պրեմիեր լիգայում լավագույն սկիզբն էր[69][70]։
2013 թվականի նոյեմբերի 2-ին, «Սթոք Սիթիի» դեմ խաղում, Բորուցը դարպասապահ Ասմիր Բեգովիչի կողմից գոլ բաց թողեց[71]։ Նոյեմբերի 23-ին, «Արսենալի» դեմ խաղում, Բորուցը իր տուգանային հրապարակում փորձեց շրջանցել հարձակվող Օլիվիե Ժիրուին, սակայն ֆրանսիացին խլեց գնդակը և ուղարկեց դատարկ դարպասները՝ բացելով խաղի հաշիվը։ Արդյունքում «Արսենալը» հաղթեց 2-0 հաշվով[72]։ Մեկ շաբաթ անց, փորձելով հետ մղել «Չելսիի» հարձակվող Դեմբա Բայի հարվածը, Բորուցը կոտրեց ձեռքը, «թոշակառուները» հաղթեցին 3-1 հաշվով[73], իսկ Բորուցը հիվանդանոցում անցկացրեց շուրջ վեց շաբաթ[74]։ Բորուցը վնասվածքից վերադարձավ 2014 թվականի հունվարի 11-ին[75] և «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի» դեմ խաղում անառիկ պահեց դարպասը, այդ թվում խաղի վերջին րոպեներին Շեյն Լոնգին թույլ չտալով հավասարեցնել հաշիվը («Սաութհեմփթոնը» հաղթեց 1-0 հաշվով)[76][77]։
2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Բորուցը վարձակալվեց Չեմպիոնշիպում հանդես եկող «Բորնմութ» ակումբում[78][79]։ Ակումբում նա դեբյուտեց հաջորդ օրը՝ «Ուոթֆորդի» դեմ խաղում։ Խաղն ավարտվեց ոչ ոքի 1-1[80]։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 25-ին «Բորնմութը» 8-0 հաշվով հաղթեց «Բիրմինգհեմ Սիթիին»։ «Բալերը» իրենց պատմության մեջ առաջին անգամ առաջնության խաղում խփեցին ութ գոլ (բացառության 1939 թվականի սեպտեմբերին կայացած խաղում, որում ակումբը 10-0 հաշվով հաղթանակ էր տարել «Նորթհեմփթոն Թաունի» դեմ, միայն թե խաղի արդյունքը պաշտոնական չի հաշվվում՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում առաջնության ձախողման պատճառով)։ Բորուցը սահմանված ռեկորդի մեջ խաղաց իր դերը՝ 53-րդ րոպեին 3-0 հաշվի դեպքում Պոլ Քեդիսի իրացրած 11-մետրանոցը հետ մղելով[81]։ Բորուցը լավ խաղաց «Բորնմութում» և 2014 թվականի դեկտեմբերի վերջին նա 18 խաղերից 9-ում անառիկ էր պահել դարպասը, ինչն օգնել էր ակումբին բարձրանալ մրցաշարային աղյուսակի վերին մաս։ Այսպիսով, պայմանագիրը երկարացվել էր մինչև մրցաշրջանի ավարտը և Բորուցը մեկնաբանեց իրավիճակը. «Ես ուրախ եմ, որ ես այստեղ եմ և, որ ես համարվում եմ մեծ թիմի մի մասը, և հենց այդ պատճառով է, որ ես մնում եմ մինչև մրցաշրջանի ավարտը»[82]։ 2015 թվականի մայիսի 2-ին «Բորնմութի» կազմում Բորուցը հաղթեց Չեմպիոնշիպը և նվաճեց ուղեգիր դեպի Պրեմիեր լիգա[83]։
2015 թվականի մայիսի 26-ին բարձրագույն լիգայում ակումբի դեբյուտային մրցաշրջանից առաջ «Բորնմութը» հայտարարեց Բորուցի գնման մասին[84][85]։
2015-16 մրցաշրջանը Բորուցը սկսեց «Բորնմութի» հիմնական դարպասապահի դիրքում։ 2015 թվականի օգոստոսի 8-ին նա մասնակցեց «Աստոն Վիլլայի» դեմ խաղին, որը ակումբի պատմության մեջ բարձրագույն դիվիզիոնում առաջինն էր[86]։ Սեպտեմբերի 19-ին «Դին Քորտում», «Սանդերլենդի» դեմ խաղում թիմի դարպասը անառիկ պահեց (2-0)[87]։
Հոկտեմբերի 25-ին, «Տոտենհեմի» դեմ կայացած անհաջող տնային խաղից հետո, որտեղ «Բորնմութը» 5-1 հաշվով զիջեց «Տոնտենհեմին», Բորուցը Ադամ Ֆեդերիչի փոխարեն, ով ակումբի նոյեմբերյան բոլոր խաղերին խաղացել էր «Բորնմութի» կազմում, պաշտպանեց դարպասները[88]։ Ֆեդերիչի վնասվածքի շնորհիվ Բորնմութը վերադարձավ հիմնական կազմ։ Դեկտեմբերի 5-ին նա խաղաց «Չելսիի» դեմ, «Բորնմութը» 1-0 հաշվով հաղթեց «ազնվականներին»[89][90]։ Այդ խաղում Բորուցը ճանաչվեց լավագույն խաղացող[91]։ Մեկ շաբաթ անց Բորուցը օգնեց «Բորնմութին» տանը հաղթել «Մանչեսթեր Յունայթեդին» (2-1)[92][93]։ 2016 թվականի հունվարի 2-ին «Քինգ Պաուերում», «Լեսթեր Սիթիի» դեմ խաղում Բորուցը կրկին փայլեց։ 59-րդ րոպեին նա կարողացավ հետ մղել Մահրեզի 11-մետրանոցը և մինչև խաղի վերջը իր դարպասները անառիկ պահեց[94][95]։
Ակումբ | Մրցաշրջան | Առաջնություն | Գավաթ | Լիգայի գավաթ | Եվրոգավաթներ | Արդյունքում | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | ||
Պոգոն Սեդլցե | 1996/97 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
1997/98 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | |
1998/99 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | |
Ընդհանուրը | 12? | −? | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12? | −? | |
Լեգիա | 1999/00 | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 0 |
2000/01 | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | 0 | |
2001/02 | 5 | −5 | 1 | −1 | - | - | - | - | 6 | −6 | |
2002/03 | 12 | −11 | - | - | - | - | - | - | 12 | −11 | |
2003/04 | 26 | −22 (1)* | 4 | −2 | - | - | - | - | 30 | −24 (1)* | |
2004/05 | 26 | −19 | 10 | −12 | - | - | 4 | −4 | 40 | −35 | |
Ընդհանուրը | 69 | −57 (1)* | 15 | −15 | 0 | 0 | 4 | −4 | 88 | −76 (1)* | |
Դոլցան | 2000/01 | 10? | −? | 1 | −2 | - | - | - | - | 11 | −2? |
Ընդհանուրը | 10? | −? | 1 | −2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | −2? | |
Սելթիկ | 2005/06 | 34 | −30 | 1 | −2 | 4 | −2 | 1 | 0 | 40 | −34 |
2006/07 | 36 | −29 | 5 | −3 | 2 | −1 | 8 | −9 | 51 | −42 | |
2007/08 | 30 | −20 | 4 | −3 | 2 | −3 | 9 | −11 | 45 | −37 | |
2008/09 | 34 | −28 | 3 | −3 | 4 | −1 | 6 | −7 | 47 | −39 | |
2009/10 | 28 | −26 | 2 | −2 | - | - | 8 | −13 | 38 | −41 | |
Ընդհանուրը | 162 | −133 | 15 | −13 | 12 | −7 | 32 | −40 | 221 | −193 | |
Ֆիորենտինա | 2010/11 | 26 | −29 | 1 | 0 | - | - | - | - | 27 | −29 |
2011/12 | 36 | −41 | 1 | −1 | - | - | - | - | 37 | −42 | |
Ընդհանուրը | 62 | −70 | 2 | −1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 64 | −71 | |
Սաութհեմփթոն | 2012/13 | 20 | −28 | 1 | −5 | - | - | - | - | 21 | −33 |
2013/14 | 29 | −28 | - | - | - | - | - | - | 29 | −28 | |
Ընդհանուրը | 49 | −56 | 1 | −5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 50 | −61 | |
Բորնմութ | 2014/15 | 9 | −4 | - | - | 1 | -0 | - | - | 10 | −4 |
Ընդհանուրը | 9 | −4 | 0 | 0 | 1 | -0 | 0 | 0 | 10 | −4 | |
Ամբողջը կարիերայում | 373 | −320 (1)* | 34 | −36 | 13 | −7 | 36 | −44 | 456 | −407 (1)* |
* - խփած գոլ
(2014 թվականի նոյեմբերի 10-ի դրությամբ)[Նշում 1]
«Պոգոնում» խաղալու տարիներին Բորուցը պաշտպանել է իր երկրի գույները Լեհաստանի տարբեր պատանեկան թիմերում[9]։
Ազգային հավաքականում Արթուրի դեբյուտը կայացել է 2004 թվականի ապրիլի 28-ին՝ Իռլանդիայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում[96]։
Բորուցը հավաքականի կազմում ընդգրկված է եղել Մունդիալ 2006-ի եզրափակիչ խաղերին[97][98]։ Լեհերի գլխավոր մարզիչ Պավել Յանասը մունդիալին վերցրել էր երեք՝ մոտավորապես հավասար դարպասապահների. Թոմաշ Կուշչակին, Լուկաշ Ֆաբիանսկուն և Արթուր Բորուցին, միայն թե հավաքականի բոլոր երեք խաղերում, որոնցում լեհերի մրցակիցներն էին Էկվադորի[99], Գերմանիայի[100] և Կոստա Ռիկայի[101] հավաքականները, դարպասները մշտապես պաշտպանեց «Սելթիկի» ներկայացուցիչը։
Բորուցը Լեհաստանի հավաքականի հիմնական դարպասապահն է եղել նաև Եվրո 2008-ում։ Չնայած Գերմանիայի դեմ մեկնարկային խաղում երկու բաց թողնված գնդակներին[102], Արթուրը խաղադաշտ դուրս եկավ նաև լեհերի երկրորդ խաղում։ Դա ավստրիացիների դեմ կարևոր հանդիպում էր, ինչը հաղթանակի դեպքում Լեո Բենհաքերի սաներին թույլ էր տալու շարունակել Եվրո 2008-ի փլեյ-օֆֆ դուրս գալու պայքարը։ 30-րդ րոպեին Գեռեյրոյի խփած գոլի շնորհիվ լեհերը առաջ անցան խաղում։ 1-0 հաշիվը պահպանվեց մինչև խաղի վերջը։ Ավելացված ժամանակի երկրորդ րոպեին մրցավար Հովարդ Վեբը նշանակեց վիճելի 11-մետրանոց հարված լեհերի դարպասին։ Իվիցա Վաստիչի և Արթուր Բորուցի մենամարտում հաղթեց առաջինը[103]։ Ոչ ոքին ոչնչացրեց լեհերի՝ Եվրոն շարունակելու բոլոր ցանկությունները։ Վերջին՝ լեհերի համար ոչինչ չորոշող խաղում, նրանք 0-1 հաշվով զիջեցին խորվաթներին[104]։
Լեհ դարպասապահին մրցաշարում անձնուրաց խաղի համար գերմանական և ավստրիական ԶԼՄ-ները տվեցին «այլմոլորակային» մականունը[105]։
2008 թվականի օգոստոսի 27-ին Բորուցը, ինչպես նաև հավաքականում իր ընկերներ Դարիուշ Դուդկան և Ռադոսլավ Մաևսկին, Ուկրաինայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղից (որին Բորուցը չի մասնակցել) հետո ռեժիմի խախտման համար ազգային հավաքականի կազմից հեռացված են եղել[106][107]։ Լեհաստանի ֆուտբոլային խորհրդի նախագահ Միխալ Լիստկևիչը ֆուտբոլիստներին մեղադրեց նրանում, որ նրանք ինքնակամ լքել են Կիևում տեղակայված հավաքականին և տեղական մեկ այլ հյուրանոցում նկատվել են ալկոհոլ խմելիս[108][109]։ Խաղացողները չժխտեցին իրենց հանցանքը և հրապարակայնորեն ներողություն խնդրեցին երկրպագուների և հավաքականի ընկերների առջև։ Լեհաստանի ֆուտբոլային խորհրդի կողմից երկխաղյա որակազրկումը կրելուց հետո, հոկտեմբերի 11-ին, Մունդիալ 2010-ի որակավորման փուլի շրջանակներում կայացած Չեխիայի դեմ խաղում, Բորուցը կրկին պաշտպանեց լեհերի դարպասը[110]։
Երկտարյա ընդմիջումից հետո, 2013 թվականի հունվարին Բորուցը կրկին հրավիրվեց հավաքական[111] և մեկ շաբաթ անց, փետրվարի 6-ին, խաղաց Իռլանդիայի հավաքականի դեմ (0-2, հօգուտ Իռլանդիային)[112]։ Բորուցը հավաքականում խաղաց հաջորդ երկու խաղերում, որոնք կայացան 2013 թվականի մարտի 22-ին (Ուկրաինայի հավաքականի դեմ[113]) և մարտի 26-ին (Սան Մարինոյի հավաքականի դեմ[114]), Մունդիալ 2014-ի որակավորման խաղերի շրջանակներում։
Ըստ նոյեմբերի 10, 2014
Արդյունքում՝ 58 խաղ / 62 բաց թողնված գոլ, 25 հաղթանակ, 15 ոչ ոքի, 18 պարտություն։
Հավաքական | Տարի | ԱԱ որակավորման խաղեր | ԱԱ եզրափակիչ խաղեր | ԵԱ որակավորման խաղեր | ԵԱ եզրափակիչ խաղեր | Ընկերական խաղեր | Արդյունքում | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | Խաղեր | Գոլեր | ||
Լեհաստան | 2004 | - | - | - | - | - | - | - | - | 4 | −4 | 4 | −4 |
2005 | 3 | −4 | - | - | - | - | - | - | 6 | −5 | 9 | −9 | |
2006 | - | - | 3 | −4 | 1 | 0 | - | - | 4 | −2 | 9 | −6 | |
2007 | - | - | - | - | 8 | −5 | - | - | 2 | −4 | 10 | −9 | |
2008 | 2 | −3 | - | - | - | - | 3 | −4 | 3 | −4 | 8 | −11 | |
2009 | 3 | −7 | - | - | - | - | - | - | 2 | 0 | 5 | −7 | |
2010 | - | - | - | - | - | - | - | - | 2 | −3 | 2 | −3 | |
2013 | 6 | −7 | - | - | - | - | - | - | 4 | −6 | 10 | −13 | |
2014 | - | - | - | - | - | - | - | - | 2 | −1 | 2 | −1 | |
Ամբողջը կարիերայում | 14 | −21 | 3 | −4 | 9 | −5 | 3 | −4 | 27 | −28 | 58 | −62 |
(2014 թվականի նոյեմբերի 10-ի դրությամբ)
Բորուցի՝ դարպասապահի ուժեղ կողմերն են դարպասներում վստահ խաղը և դարպասներից դուրս գալու ժամանակ լավ ռեակցիան։ Արթուրի լիդերական հատկությունները և նրա խարիզման ներշնչում են թիմի պաշտպաններին, թիկունքում վստահության զգացումը թույլ է տալիս նրանց ավելի հանգիստ գործել։ Բորուցի գլխավոր թերություններն են անզսպվածությունը և ավելորդ զգացմունքայնությունը։ Մրցակիցների և նույնիսկ ընկերների հետ մշտական կոնֆլիկտների և ծեծկռտոցների պատճառով լեհ դարպասապահին հաճախ են դաշտից հեռացրել[10][115]։
Դարպասապահի հայրը՝ Վլադիսլավը, մահացել է 2010 թվականի ապրիլին, շարունակական հիվանդությունից[7], իսկ մայրը՝ Յադվիգան, մահացել է քաղցկեղից, երբ Լեհաստանի հավաքականի ապագա դարպասապահը 20 տարեկան էր[7]։
2007 թվականի ապրիլի 21-ին Բորուցը Գլազգոյում ավազակային հարձակումից փրկել է լեհական ընտանիք՝ 27-ամյա մի հղի կնոջ, նրա քրոջը և աներձագին[116]։
2008 թվականի հունիսի 11-ին Վարշավայում, Բորուցի կինը՝ Կատարժինան, լույս աշխարհ բերեց նրանց որդուն։ Տղային անվանեցին Ալեքս[117][118][119]։
Նույն տարում Արթուրի և լեհական «Իդոլ» շոուի նախկին աստղ Սառա Մաննեիի հետ շփումը քայքայեց Բորուցի ընտանիքը[120]։ 2010 թվականի ապրիլին մամուլում լուրեր հայտնվեցին, որ Բորուցը և Մաննեին երեխա են սպասում[121]։ 2010 թվականի օգոստոսի 9-ին Սառան իր հայրենի քաղաք Պոզնանում լույս աշխարհ բերեց աղջկա, ում անվանեցին Ամելիա[122]։ Ներկայումս Արթուրը ապրում է Սառայի, Ամելիայի և Մաննեի՝ նախկին ամուսնությունից ծնված աղջկա՝ Օլիվիայի հետ[122]։
2009 թվականի սեպտեմբերին «The Sun» թերթը հրապարակեց Բորուցի՝ ոմն երիտասարդ աղջկա հետ լուսանկարը՝ ենթադրելով, որ նա Բորուցի սիրուհին է։ Ինչպես պարզվեց, Արթուրի ուղեկիցը իր փոքր քույր Պաուլինան էր։ Պարբերականը ստիպված էր պաշտոնապես գրել հերքումը և հրապարակայնորեն ներողություն խնդրել ֆուտբոլիստից[123]։ Այսպիսի սխալանք էր թույլ տվել նաև բրիտանական մեկ այլ հրատարակություն՝ «News of the World»-ը։ Այս պարբերականի համար հետևանքները ավելի էական էին. «News of the World» պարբերականի դեմ Բորուցի ներկայացրած հայցի դատական նիստի արդյունքներով «News of the World»-ը Բորուցին վճարեց 70 հազար ֆունտ ստերլինգ, ինչը դարձավ զրպարտանքի համար ծախսերի նոր շոտլանդական ռեկորդ[124]։
Արթուրը համարվում է իր նախկին ակումբի՝ «Լեգիայի» մոլի երկրպագուն։ Երբ կա հնարավորություն, նա անպայման այցելում է թիմի խաղերին, որտեղ էլ որ նրանք անցկացվեն[9]։ Լեհաստանում հայտնի է դարձել նաև Բորուցի՝ լատինական «L» տառը ցուցամատով և բութ մատով կառուցող ժեստը, որով Բորուցը միշտ ընդգծում է իր նվիրվածությունը «մարտիկներին»[Նշում 2]։ Արթուրը նաև համարվում է «Լեգիայի» երկրպագուների խորհրդի (լեհ․ Stowarzyszenie Kibiców Legii Warszawa) ակտիվ անդամ և իր հեղինակությամբ օգնում է «մայրաքաղաքայինների» երկրպագուներին՝ ակումբի ղեկավարների հետ կոնֆլիկտների ժամանակ[9]։
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.