especie de planta From Wikipedia, the free encyclopedia
A herba gateira[1], (Nepeta cataria) é unha planta natural de Europa que medra en terreos ermos, noiro, sebes, terrapléns e en ruínas de casas vellas. Tamén medra brava en Asia occidental e América do Norte.
Máis información Clasificación científica, Nome binomial ...
O nome do seu xéneroNepeta provén do latínnepa que significa "escorpión", dada a antiga crenza de que esta planta sandaba a pezoña dos escorpións.
É unha planta perenne con talo agrisado, viluda e ramificada que acada 20–60cm de altura. Tien follas opostas, pecioladas, cordadas, con bordos dentados e peludas polo envés. As flores numerosas son de cor amarelenta e rosada manchadas de púrpura, agrupándose nunha espiga laxa pedunculada. A planta bota un forte cheiro a menta que atrae aos gatos (de aí o seu nome común).
Un gato a amosar os efectos da gateira.
Aos gatos fáiselles irresistíbel esta planta. Comen as súas flores, cheiran, mastigan e se fretan nas súas follas e volven unha e outra vez por unha dose do seu embriagador recendo. Os óleos aromáticos fan que os gatos despois de inxerila fagan nun principio brindeiras, mais a medida que aumentan os efectos do aceite, o seu comportamento faise máis estraño. Comezan a rodar sobre si mesmos coma se estivesen en éxtase, cazan ratos imaxinarios etc.[2]
Non todos os gatos se estimulan no mesmo grao, e un terzo deles non responderá. Esta diferenza de resposta seica é debido a factores medioambientais, xenéticos, e o sexo do gato (atrae especialmente as femias, mais tamén aos machos e machos castrados). Aínda non se coñece o risco xenético que produce esa atracción. O ingrediente activo da herba gateira é a nepetalactona, substancia quimicamente relacionada cun composto semellante que se atopa non seus ouriños.[3]
Estimula a súa e é carminativo, utilizándose como diaforética en caso de febres altas.
O zume de follas úsase para baixar a menstruación.[11] En ungüento úsase para hemorroides.[10] As follas mastigadas úsanse para calmar a dor de moas.[6] Fumadas para afeccións respiratorias e inducir estados levemente hipnóticos.[13] En enema para as convulsións, dispepsia, disuria, histeria,[11] e cólico infantil.[10] O emplasto das follas úsase para suavizar calos[11] e tratar diversas formas de cancro.[12]
Samorini, Giorgio (2003). Animales que se drogan(en castelán). Barcelona: La Cañamería Global S.L. pp.29–34. ISBN84-931026-6-0.|data-acceso= require |url= (Axuda)