A hortelá[1], Mentha spicata (Crantz , sinónimo M. viridis (L.) L.), é unha especie do xénero Mentha, unha herba aromática moi empregada en gastronomía e perfumería polo seu recendo intenso e fresco.
Hortelá verde | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() M. spicata var. crispata | |||||||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||||||
|
Descrición
Acada os 30 cm de altura. As follas danlle o seu nome científico pola súa forma lanceolada (spica significa "lanza" en latín); son moi aromáticas, serradas, glabras, pilosas polo envés. As flores posúen un cáliz con cinco sépalos aproximadamente iguais e gorxa glabra. A corola é lila, rosa ou branca, e moi glandulosa, de até 3 mm de longo. As raíces son extensas e invasivas.
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/20140727Mentha_spicata3.jpg/640px-20140727Mentha_spicata3.jpg)
Hábitat
A planta medra con facilidade en calquera clima temperado; pode aturar o sol, aínda que prefire a media sombra, e benefíciaa o solo arxiloso. Hibrida con facilidade con outras especies de Mentha, dando lugar á menta común (Mentha × piperita) e ao mentrasre (Mentha × villosa).
Historia
O uso medicinal da hortelá é vello, como o demostra a súa presenza na Capitulare de villis vel curtis imperii, unha orde emitida por Carlomagno que reclama ás súas leiras para cultivaren unha serie de herbas e condimentos incluíndo "mentam" identificada actualmente como Mentha spicata.
Usos
Medicinais
Ten propiedades antiespasmódicas, é carminativo, antiséptico, analxésico, antiinflamatorio e estimulante.
O xeito máis común de usar a hortelá é facendo infusión coas súas follas. Desta forma axúdase a tratar os problemas de indixestión, gases intestinais e as inflamacións do fígado, actúa sobre a vesícula biliar xa que activa a produción da bile, ademais alivia os mareos e as dores.
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/252_Mentha_viridis_L.jpg/320px-252_Mentha_viridis_L.jpg)
Contén mentol como principal compoñente activo, podendo actuar directamente sobre os nervios que transmiten a sensación dolorosa, amortecendo así tal sensación. Tamén contén mentona, felandreno e limoneno.
Estudos recentes amosaron que a infusión de hortelá pode ser usada como un tratamento leve de hirsutismo nas mulleres. As súas propiedades antiandroxénicas reducen o nivel de testosterona no sangue.[2]
![Thumb](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/Gardenology.org-IMG_7830_qsbg11mar.jpg/640px-Gardenology.org-IMG_7830_qsbg11mar.jpg)
No seu uso tópico, o aceite de hortelá ten acción relaxante e actúa como antiirritante e analxésico con capacidade de reducir a dor e de mellorar o fluxo do sangue á área afectada.
Ao mesturar a infusión con aceite de oliva obtense un excelente ungüento que pode ser usado en compresas para sandar as queimaduras e como calmante de cambras musculares, ou como lubrificante.
Gastronómicos
A hortelá consómese como bebida en infusión, elaborada con 5 a 6 ml de auga a uns 80 °C. Emprégase coma herba aromática, sendo un dos aromas utilizados para caramelos, gomas de mascar, xeados e outras preparacións de repostaría aromatizadas con menta. Úsase para adubar ensaladas, sopas, carnes de caza e de año. As follas de Mentha spicata ou hortelá verde tamén se utilizan para realizar un dos cócteles máis populares, o mojito cubano e para aromatizar pratos como o puchero de Andalucía. A infusión de té con hortelá é o coñecido coma té mouro, típico do norte de África.
Taxonomía
Mentha spicata foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 576. 1753.[3]
Variedades e sinonimia
subsp. condensata (Briq.) Greuter & Burdet, Willdenowia 14: 301 (1984 publ. 1985). Da rexión do Mediterráneo.
- Mentha tomentosa subsp. condensata Briq., Bull. Trav. Soc. Bot. Genève 5: 97 (1889).
- Mentha microphylla var. condensata (Briq.) Briq. in H.G.A.Engler & K.A.E.Prantl, Nat. Pflanzenfam. 4(3a): 322 (1897).
- Mentha chalepensis Mill., Gard. Dict. ed. 8: 10 (1768).
- Mentha tomentosa d'Urv., Mém. Soc. Linn. París 1: 323 (1822), nom. illeg.
- Mentha microphylla K.Koch, Linnaea 21: 648 (1849).
- Mentha sieberi K.Koch, Linnaea 21: 649 (1849), sinonimia provisional.
- Mentha derelicta Déségl., Bull. Soc. Études Sci. Angers 8-9: 244 (1880).
- Mentha subsessilis Borbás, Oesterr. Bot. Z. 30: 20 (1880).
- Mentha sofiana Trautm., Bot. Közlem. 29: 111 (1932).
- Mentha sofiana subsp. kickxiifolia Trautm., Bot. Közlem. 29: 112 (1932).
subsp. spicata. De Europa ata China.
- Mentha crispa L., Sp. Pl.: 576 (1753).
- Mentha viridis (L.) L., Sp. Pl. ed. 2: 804 (1763).
- Mentha romana Garsault, Fig. Pl. Méd.: t. 378 (1764), opus utique oppr.
- Mentha glabra Mill., Gard. Dict. ed. 8: 2 (1768).
- Mentha tenuis Michx., Fl. Bor.-Amer. 2: 2 (1803).
- Mentha crispata Schrad. ex Willd., Enum. Pl.: 608 (1809).
- Mentha laevigata Willd., Enum. Pl.: 609 (1809).
- Mentha undulata Willd., Enum. Pl.: 608 (1809).
- Mentha ocymiodora Opiz, Naturalientausch 4: 21 (1823).
- Mentha walteriana Opiz, Naturalientausch 9: 132 (1825).
- Mentha rosanii Ten., Fl. Neapol. Prodr. App. 5: 18 (1826).
- Mentha tenuiflora Opiz, Naturalientausch 11: 438 (1826).
- Mentha brevispicata Lehm., Index Seminum (HBG) 1828: 16 (1828).
- Mentha hortensis Opiz ex Fresen., Syll. Pl. Nov. 2: 227 (1828).
- Mentha pudina Buch.-Ham. ex Benth. in Wall, Pl. Asiat. Rar. 1: 29 (1830).
- Mentha balsamea Rchb., Fl. Germ. Excurs.: 309 (1831), nom. illeg.
- Mentha cordato-ovata Opiz, Naturalientausch 1831: 61 (1831).
- Mentha lacerata Opiz, Naturalientausch 1831: 60 (1831).
- Mentha lejeuneana Opiz, Nomencl. Bot.: 69 (1831).
- Mentha lejeunii Opiz ex Rchb., Fl. Germ. Excurs.: 309 (1831).
- Mentha tenuifolia Opiz ex Rchb., Fl. Germ. Excurs.: 309 (1831).
- Mentha michelii Ten. ex Rchb., Iconogr. Bot. Pl. Crit. 10: 27 (1832).
- Mentha pectinata Raf., Autik. Bot.: 113 (1840).
- Mentha inarimensis Guss., Enum. Pl. Inarim.: 255 (1855).
- Mentha atrata Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 516 (1866).
- Mentha laciniosa Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 515 (1866).
- Mentha piperella (Lej. & Courtois) Opiz ex Lej. & Courtois, Bull. Soc. Roy. Bot. Belgique 26: 86 (1887).
- Mentha sepincola Holuby, Pfl. Trenesiner Comit.: 74 (1888).
- Mentha tauschii Heinr.Braun in J.Holuby, Pfl. Trenesiner Comit.: 74 (1888).
- Mentha rubicunda Heinr.Braun & Topitz, Deutsche Bot. Monatsschr. 13: 147 (1895).
- Mentha romana Bubani, Fl. Pyren. 1: 385 (1897).
- Mentha integerrima Mattei & Lojac., Boll. Reale Orto Bot. Palermo 7: 72 (1908).[4]
Notas
Véxase tamén
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.