tinda
From Wiktionary, the free dictionary
From Wiktionary, the free dictionary
tinda (countable and uncountable, plural tindas)
tinda
tínda (Basahan spelling ᜆᜒᜈ᜔ᜇ)
tinda
tinda
tinda
tinda (weak verb, third-person singular past indicative tindaði, supine tindað)
infinitive (nafnháttur) |
að tinda | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
tindað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
tindandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég tinda | við tindum | present (nútíð) |
ég tindi | við tindum |
þú tindar | þið tindið | þú tindir | þið tindið | ||
hann, hún, það tindar | þeir, þær, þau tinda | hann, hún, það tindi | þeir, þær, þau tindi | ||
past (þátíð) |
ég tindaði | við tinduðum | past (þátíð) |
ég tindaði | við tinduðum |
þú tindaðir | þið tinduðuð | þú tindaðir | þið tinduðuð | ||
hann, hún, það tindaði | þeir, þær, þau tinduðu | hann, hún, það tindaði | þeir, þær, þau tinduðu | ||
imperative (boðháttur) |
tinda (þú) | tindið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
tindaðu | tindiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að tindast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
tindast | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
tindandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég tindast | við tindumst | present (nútíð) |
ég tindist | við tindumst |
þú tindast | þið tindist | þú tindist | þið tindist | ||
hann, hún, það tindast | þeir, þær, þau tindast | hann, hún, það tindist | þeir, þær, þau tindist | ||
past (þátíð) |
ég tindaðist | við tinduðumst | past (þátíð) |
ég tindaðist | við tinduðumst |
þú tindaðist | þið tinduðust | þú tindaðist | þið tinduðust | ||
hann, hún, það tindaðist | þeir, þær, þau tinduðust | hann, hún, það tindaðist | þeir, þær, þau tinduðust | ||
imperative (boðháttur) |
tindast (þú) | tindist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
tindastu | tindisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
tindaður | tinduð | tindað | tindaðir | tindaðar | tinduð | |
accusative (þolfall) |
tindaðan | tindaða | tindað | tindaða | tindaðar | tinduð | |
dative (þágufall) |
tinduðum | tindaðri | tinduðu | tinduðum | tinduðum | tinduðum | |
genitive (eignarfall) |
tindaðs | tindaðrar | tindaðs | tindaðra | tindaðra | tindaðra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
tindaði | tindaða | tindaða | tinduðu | tinduðu | tinduðu | |
accusative (þolfall) |
tindaða | tinduðu | tindaða | tinduðu | tinduðu | tinduðu | |
dative (þágufall) |
tindaða | tinduðu | tindaða | tinduðu | tinduðu | tinduðu | |
genitive (eignarfall) |
tindaða | tinduðu | tindaða | tinduðu | tinduðu | tinduðu |
tinda
tinda
tinda f (plural tined)
tinda
Borrowed from Spanish tienda, from Latin tendō. Compare English tent.
tindá or tinda (Baybayin spelling ᜆᜒᜈ᜔ᜇ)