hljóta
From Wiktionary, the free dictionary
From Wiktionary, the free dictionary
From Old Norse hljóta, from Proto-Germanic *hleutaną.
hljóta (strong verb, third-person singular past indicative hlaut, third-person plural past indicative hlutu, supine hlotið)
infinitive (nafnháttur) |
að hljóta | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
hlotið | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hljótandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég hlýt | við hljótum | present (nútíð) |
ég hljóti | við hljótum |
þú hlýtur | þið hljótið | þú hljótir | þið hljótið | ||
hann, hún, það hlýtur | þeir, þær, þau hljóta | hann, hún, það hljóti | þeir, þær, þau hljóti | ||
past (þátíð) |
ég hlaut | við hlutum | past (þátíð) |
ég hlyti | við hlytum |
þú hlaust | þið hlutuð | þú hlytir | þið hlytuð | ||
hann, hún, það hlaut | þeir, þær, þau hlutu | hann, hún, það hlyti | þeir, þær, þau hlytu | ||
imperative (boðháttur) |
hljót (þú) | hljótið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
hljóttu | hljótiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að hljótast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
hlotist | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hljótandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég hlýst | við hljótumst | present (nútíð) |
ég hljótist | við hljótumst |
þú hlýst | þið hljótist | þú hljótist | þið hljótist | ||
hann, hún, það hlýst | þeir, þær, þau hljótast | hann, hún, það hljótist | þeir, þær, þau hljótist | ||
past (þátíð) |
ég hlaust | við hlutumst | past (þátíð) |
ég hlytist | við hlytumst |
þú hlaust | þið hlutust | þú hlytist | þið hlytust | ||
hann, hún, það hlaust | þeir, þær, þau hlutust | hann, hún, það hlytist | þeir, þær, þau hlytust | ||
imperative (boðháttur) |
hljóst (þú) | hljótist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
hljóstu | hljótisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
hlotinn | hlotin | hlotið | hlotnir | hlotnar | hlotin | |
accusative (þolfall) |
hlotinn | hlotna | hlotið | hlotna | hlotnar | hlotin | |
dative (þágufall) |
hlotnum | hlotinni | hlotnu | hlotnum | hlotnum | hlotnum | |
genitive (eignarfall) |
hlotins | hlotinnar | hlotins | hlotinna | hlotinna | hlotinna | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
hlotni | hlotna | hlotna | hlotnu | hlotnu | hlotnu | |
accusative (þolfall) |
hlotna | hlotnu | hlotna | hlotnu | hlotnu | hlotnu | |
dative (þágufall) |
hlotna | hlotnu | hlotna | hlotnu | hlotnu | hlotnu | |
genitive (eignarfall) |
hlotna | hlotnu | hlotna | hlotnu | hlotnu | hlotnu |
From Proto-Germanic *hleutaną, whence also Old English hlēotan, Old Saxon hliotan, Old High German hliozan.
hljóta
infinitive | hljóta | |
---|---|---|
present participle | hljótandi | |
past participle | hlotinn | |
indicative | present | past |
1st-person singular | hlýt | hlaut |
2nd-person singular | hlýtr | hlauzt |
3rd-person singular | hlýtr | hlaut |
1st-person plural | hljótum | hlutum |
2nd-person plural | hljótið | hlutuð |
3rd-person plural | hljóta | hlutu |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | hljóta | hlyta |
2nd-person singular | hljótir | hlytir |
3rd-person singular | hljóti | hlyti |
1st-person plural | hljótim | hlytim |
2nd-person plural | hljótið | hlytið |
3rd-person plural | hljóti | hlyti |
imperative | present | |
2nd-person singular | hljót | |
1st-person plural | hljótum | |
2nd-person plural | hljótið |
infinitive | hljótask | |
---|---|---|
present participle | hljótandisk | |
past participle | hlotizk | |
indicative | present | past |
1st-person singular | hljótumk | hlutumk |
2nd-person singular | hlýzk | hlauzk |
3rd-person singular | hlýzk | hlauzk |
1st-person plural | hljótumsk | hlutumsk |
2nd-person plural | hljótizk | hlutuzk |
3rd-person plural | hljótask | hlutusk |
subjunctive | present | past |
1st-person singular | hljótumk | hlytumk |
2nd-person singular | hljótisk | hlytisk |
3rd-person singular | hljótisk | hlytisk |
1st-person plural | hljótimsk | hlytimsk |
2nd-person plural | hljótizk | hlytizk |
3rd-person plural | hljótisk | hlytisk |
imperative | present | |
2nd-person singular | hlýzk | |
1st-person plural | hljótumsk | |
2nd-person plural | hljótizk |