From Wikipedia, the free encyclopedia
Η Ασσυρία ήταν αρχαία χώρα (Βασίλειο της Μεσοποταμίας) στην κοιλάδα του Τίγρη η οποία έλαβε την ονομασία της από την αρχική πόλη-κράτος Ασσούρ, που έφερε το όνομα του ομώνυμου θεού. Το Ασσυριακό κράτος απετέλεσε επανειλημμένα αυτοκρατορία της οποίας η μεγαλύτερη ακμή προσδιορίζεται μεταξύ του 9ου και 7ου αιώνα π.Χ. Το Ασσυριακό κράτος καταλύθηκε οριστικά το 612 π.Χ..
Ασσυριακή Αυτοκρατορία | |||||
| |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() Χάρτης στον οποίον εμφανίζεται η Ασσυριακή Αυτοκρατορία στη μεγαλύτερη έκτασή της (7ος αιώνας π.Χ.). | |||||
Πρωτεύουσα | Ασσούρ, Νινευή | ||||
Γλώσσες | |||||
Θρησκεία | Αρχαία Μεσοποτάμια θρησκεία | ||||
Πολίτευμα | Μοναρχία | ||||
Βασιλέας | |||||
- | π. 2500 π.Χ. | Τουντίγια (πρώτος) | |||
- | 612–609 π.Χ. | Ασούρ-Ουμπαλίτ Β΄ (τελευταίος) | |||
Ιστορική εποχή | Μεσοποταμία | ||||
- | Ανατροπή του Κικίγια | ||||
- | Παρακμή της Ασσυρίας | 612 π.Χ. | |||
Νόμισμα | Τεκέλ/Σεκέλ | ||||
Σήμερα | Συρία, Αίγυπτος, Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Ιράν, Λίβανος | ||||
Η περιοχή αυτή, όπου σήμερα βρίσκεται το ΒΑ Ιράκ, είναι μεγάλη χαμηλή πεδιάδα με μικρούς λόφους και διαρρέεται από τον ποταμό Τίγρη και τους παραποτάμους του, τα άφθονα νερά και το καλό κλίμα έκαναν και στην αρχαιότητα τον τόπο αυτόν από τις πιο γόνιμες χώρες της Ασίας. Πήρε το όνομα της από την αρχαία πόλη Ασσούρ αρχική κοιτίδα των Ασσυρίων η οποία υπήρχε ως τον 14ο αιώνα που καταστράφηκε από τους Μογγόλους του Ταμερλάνου και τον θεό Ασσούρ ο οποίος λατρευόταν στην πόλη. Τον 24ο αιώνα οι πρόγονοι των Ασσύριων είχαν σχηματίσει στη Μεσοποταμία την αυτοκρατορία των Ακκάδων η οποία κυβερνήθηκε από τον Σαργών τον μέγα και τη δυναστεία του, ακολούθησαν ξανά οι Σουμέριοι της τρίτης δυναστείας της πόλης Ουρ. Μετά τη διάλυση των Ακκάδων και των Σουμερίων οι απόγονοι των Ακκάδων τον 19ο αιώνα π.Χ. χωρίστηκαν στους Βαβυλώνιους στο νότιο τμήμα του σημερινού Ιράκ κοντά στον Περσικό κόλπο και τους Ασσύριους στο πεδινό βόρειο τμήμα σαν νομάδες υπό τη διοίκηση φυλάρχων.
Μέγιστος θεός των Ασσυρίων ήταν ο Ασσούρ ο οποίος έδωσε το όνομα του στον λαό των Ασσυρίων θεός του ηλίου, δημιουργός του σύμπαντος και της ανθρωπότητας προέρχεται από τον ηλιακό θεό Ούτου των Σουμερίων γιο του Νάννα θεού της Σελήνης ο οποίος αργότερα μεταφέρθηκε στους Ακκάδες ως Σαμάς θεός του ήλιου και της δικαιοσύνης. Ο Σαμάς λατρευόταν και στους Βαβυλώνιους, εμφανίζεται στη γνωστή στήλη του Χαμουραμπί να δίνει ο ίδιος τους σκληρούς νόμους στα χέρια του μεγάλου βασιλιά νομοθέτη, οι Ασσύριοι τον μετονόμασαν σε Ασσούρ ο οποίος έδωσε τελικά το όνομα του σε ολόκληρο τον λαό όπως και στην πόλη. Το όνομα Ασσούρ είναι Ακκαδικό και μεταφράζεται στην πανάρχαια Σημιτική γλώσσα «άξονας του ουρανού», γι´αυτό παριστάνεται πάντοτε πάνω στον ηλιακό δίσκο. Οι Ασσύριοι είχαν επίσης πολλές ακόμα δευτερεύουσες θεότητες, οι περισσότερες κοινές με τους Βαβυλώνιους, με τους οποίους συνδέει κοινή Σημιτική καταγωγή από τους Ακκάδες, μερικοί από αυτούς ο Ναμπού θεός της γραφής και της σοφίας και η Ινάννα θεά του έρωτα και της γονιμότητας.
Οι Ασσύριοι βασιλείς έχτιζαν μεγάλα και πολυέξοδα παλάτια, τα στόλιζαν με πολλές ανάγλυφες παραστάσεις από κυνήγια και από πολεμικές νίκες. Μπροστά στις πύλες των ανακτόρων έστηναν πελώρια πέτρινα λιοντάρια και φτερωτούς ταύρους, που είχαν ανθρώπινο κεφάλι. Στην αρχιτεκτονική οι Ασσύριοι έκαναν μεγάλες προόδους, παρόλο που χρησιμοποιούσαν, όπως οι Βαβυλώνιοι, μονάχα πλίθες και πηλό. Καλλιέργησαν και άλλες τέχνες (αγγειοπλαστική, ανάγλυφα, αγάλματα κλπ.).
Από τις επιστήμες πιο πολύ ασχολήθηκαν με τα μαθηματικά και τη γεωμετρία, γιατί μετρούσαν και χώριζαν τα κτήματα, έκαναν αρδευτικές εγκαταστάσεις για να τα ποτίζουν και επιβλητικές οικίες για να μένουν. Τέλος ασχολήθηκαν και με την αστρονομία και την αστρολογία, τα περισσότερα στοιχεία του πολιτισμού τους ειδικά στον τομέα της αστρολογίας οι Ασσύριοι τα πήραν από τους Βαβυλώνιους οι οποίοι ανέπτυξαν σε έντονο βαθμό την αστρολογία την εποχή της όγδοης δυναστείας με αποκορύφωμα την περίοδο βασιλείας του Ναβονάσσαρου. Σε γενικές γραμμές οι Ασσύριοι, ως πολύ σκληρός πολεμικός λαός, υστερούσαν σημαντικά σε επιστήμες σε σχέση με άλλους, ασχολήθηκαν μονάχα με ό,τι τους βοηθούσε να λύσουν τις ανάγκες στην καθημερινή τους ζωή.
Οι Ασσύριοι ήταν λαός Σημιτικής καταγωγής ζούσαν τα προϊστορικά χρόνια ως περιφερόμενες νομαδικές φυλές στην περιοχή της Μεσοποταμίας στις κοιλάδες του Τίγρη και του Ευφράτη. Είχαν καταγωγή από τους Ακκάδιους του Σαργών της 3ης χιλιετίας π.χ., το αρχικό τους όνομα ήταν Σουμπαρτού, ονομάστηκαν τελικά Ασσύριοι προς τιμή του εθνικού τους θεού Ασσούρ. Οι Ασσύριοι, σκληροί πολεμιστές με εξαιρετική στρατιωτική οργάνωση, άπλωσαν γρήγορα την κυριαρχία τους στη Δυτική Ασία και στην Αίγυπτο. Επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μεγάλη οικονομική ανάπτυξή της και η πλεονεκτική γεωγραφική θέση της χώρας τους. Από τα εδάφη της περνούσαν οι σπουδαιότεροι δρόμοι του ζωηρού εμπορίου της Ευρώπης με τα κράτη της Ασίας. Η ιστορία της Ασσυρίας χωρίζεται σε τρεις περιόδους: Η πρώτη φθάνει μέχρι και τον 13ο π.Χ. αιώνα, πρωτεύουσα της χώρας τότε ήταν η πόλη Ασσούρ, το κράτος της Ασσυρίας έφτασε περιστασιακά μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η ιστορία της Ασσυρίας ξεκινά από το 2500 π.Χ. κατά σειρά ώς τον ιδρυτή της εθνικής δυναστείας Αντασί κυβέρνησαν:
Ο βασιλιάς Ερισούμ Α΄ (1905-1877 π.Χ.)επέκτεινε τη κυριαρχία του προς τη σημερινή Τουρκία ιδρύοντας αποικίες στη Κανες και τη Χαττούσα και σε άλλες 18 μικρότερες πόλεις. Ο Ερισούμ έφτιαξε τους πρώτους γραπτούς νόμους, οχύρωσε τις ασσυριακές πόλεις και έφτιαξε ή ανακαίνισε τα ιερά της Ιστάρ και του Ασσούρ. Επίσης στα χρόνια του ιδρύθηκε η πόλη της Βαβυλώνας, το 1894 π.Χ. από κάποιον Αμορίτη πρίγκηπα. Το 1900 και το 1800 π.Χ. δημιούργησαν την αυτοκρατορία τους φτάνοντας μέχρι τη Μ.Ασία. Οι Ασσύριοι που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο σε όλη τη περιοχή από τη Τουρκία μέχρι την Αίγυπτο φαίνεται ότι είχαν ιδρύσει μικρές εμπορικές αποικίες που στα ασσυριακά λέγονταν καρούμ=λιμάνια από το 1900 π.Χ., όπως η πόλη Κανές στη Καππαδοκία οι οποίες μεν υπάγονταν στην αυτοκρατορία των Χετταίων αλλά κάτω από ιδιαίτερο φορολογικό καθεστώς. Στη Χαττούσα την ίδια περίοδο είχαν τη δική τους συνοικία- και αυτή εμπορικός τους σταθμός- ξεχωριστή μέσα στη πόλη και μάλιστα έφεραν και τη σφηνοειδή γραφή στους Χετταίους μέσω των εμπορικών λογαριασμών. Το εμπόριο μάλλον περιλάμβανε μέταλλα όπως σίδερο και κασσίτερο από τη Τουρκία και υφάσματα από την Ασσυρία.
Ο Ικουνούμ (1877-1870π.Χ.) έχτισε ένα μεγάλο ναό στη θεά Νινκιγκάλ, έκανε συντήρηση στα τείχη της Ασσούρ και διατήρησε την κυριαρχία της Ασσυρίας στη Μικρά Ασία.
Την εποχή του βασιλιά της Ασσυρίας Σαμσί Αντάντ Β' οι Κασσίτες με τη βοήθεια του βασιλιά των Χετταίων Μουρσίλις Α΄ κατέκτησαν τη Βαβυλώνα (1595 π.Χ. ) οι Ασσύριοι αν και αδύναμοι ακόμα δεν κατακτήθηκαν λόγω της ειρηνικής συνθήκης που υπέγραψε ο Ασσύριος βασιλιάς με τον πρώτο βασιλιά των Κασσιτών Αγκούμ Α'. Έναν περίπου αιώνα αργότερα την εποχή του βασιλιά Ενλίλ Νασίρ Α' η Ασσυρία θα κατακτηθεί από τη νέα Ασιατική υπερδύναμη του 15ου αιώνα π.χ. τους Μιτάννι, σε αυτούς θα παραμείνουν οι Ασσύριοι βασιλείς υποτελείς ενάμιση περίπου αιώνα μέχρι οι Χετταίοι να διαλύσουν το κράτος των Μιτάννι.
Η Βαβυλώνα ανακαταλήφθηκε από τους Κασσίτες αφού πρώτα συνέτριψαν τον βασιλιά Ενλίλ κουντουρί ουσούρ μικρότερο γιο του Τικουλτί Νινουρτά Α΄ γι'αυτό ο σφετεριστής ξάδελφος του Νινουρτά-απάλ-Εκούρ τον ανέτρεψε από τον θρόνο. Την εποχή του βασιλιά Ασούρ Δαν Α΄ οι Ελαμίτες καταλαμβάνουν τη Βαβυλώνα τερματίζοντας οριστικά την Κασσίτικη κυριαρχία, επί Ασούρ ρες ισί Α΄ ένας Βαβυλώνιος πρίγκιπας ο Ναβουχοδονόσορ Α΄ ύστερα από επανάσταση ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της Βαβυλώνας από τους Κασσίτες. Ο Ναβουχοδονόσορας άρχισε να παρενοχλεί λεηλατώντας Ασσυριακές περιοχές γι'αυτό ο Ασούρ ρες ισί Α΄ τον συνέτριψε τελευταία μεγάλη αναλαμπή την εποχή του βασιλιά Τιγκλάθ Πιλεσέρ Α΄ που κατέκτησε πολλές περιοχές από τους νέο Χετταίους όπως την Καππαδοκία από τότε ως την έναρξη της Β' Ασσυριακής αυτοκρατορίας η Ασσυρία έπεσε σε παρακμή.
Ιδρυτής της Β' Ασσυριακής αυτοκρατορίας ήταν ο Αντάντ Νιραρί Β', ο εγγονός του Ασουρνασιρπάλ Β΄ έκανε τις πρώτες κατακτήσεις διαλύοντας με τη βοήθεια των Κιμμερίων το κράτος των Φρυγών στη Μικρά Ασία. Ο γιος του Ασουρνασιρπάλ Σαλμανασέρ Γ΄ θεωρείται ο κορυφαίος βασιλιάς της Ασίας τον 9ο αιώνα π.χ. συντρίβοντας συνασπισμό εναντίον του στη μάχη του Καρκάρ (853 π.Χ.) κατέλαβε την Παλαιστίνη, τη Συρία και τη Βαβυλώνα, είναι γνωστός για τον κύλινδρο του Σαλμανασέρ που παρουσιάζει τον βασιλιά του Ισραήλ Ιηού να υποκλίνεται μπροστά του. Με τους απογόνους του Σαλμανασέρ ακολούθησε προσωρινή παρακμή ως την εποχή του σφετεριστή βασιλιά Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ ο οποίος κατέλαβε τα υπόλοιπα νέο - Χιττίτικα βασίλεια της Ασίας όπως το Αρπάντ, νίκησε τους Ουραρτού και αναδιοργάνωσε τον Ασσυριακό στρατό εξοπλίζοντας τον με αιχμαλώτους πολέμου έκανε τέλος τον βασιλιά του Ιούδα Οζία υποτελή του.
Η νεώτερη και πιο ένδοξη περίοδος της Β' Ασσυριακής αυτοκρατορίας και ολόκληρης της Ασσυριακής ιστορίας ξεκινά με τον Σαργών Β' (722 π.χ.) για τον οποίο δεν έχει ξεκαθαριστεί αν ήταν γιος του Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ' ή σφετεριστής, ο ίδιος και οι απόγονοι του μετέτρεψαν την Ασσυρία σε κοσμοκράτειρα ως την κατάληψη της από τη Βαβυλώνα.
Μετά τη διάλυση τη Ασσυριακής αυτοκρατορίας οι απόγονοι των Ασσυρίων την εποχή της αυτοκρατορίας των Χαλδαίων της Βαβυλώνας και των Αχαιμενιδών της Περσίας στις αγροτικές περιοχές του βορείου Ιράκ με κύρια ασχολία την καλλιέργεια δημητριακών. Την εποχή των Αχαιμενιδών έμειναν πιστοί στον μεγάλο βασιλιά πληρώνοντας πάντοτε φόρο υποτέλειας, ως σκληροί πολεμιστές αποτελούσαν το βαρύ πυροβολικό του Περσικού στρατού, η γλώσσα τους τα Αραμαϊκά έγινε αρχικά η διπλωματική γλώσσα των Περσών και στη συνέχεια παγκόσμια γλώσσα μέχρι τον 4ο αιώνα π.χ. την εποχή που αντικαταστάθηκε από τα Ελληνικά. Οι Πέρσες αντέγραψαν το διοικητικό, το ταχυδρομικό και το οδικό σύστημα των Ασσυρίων, ο Δαρείος ο μέγας κατασκεύασε μεγαλοπρεπή ανάκτορα στην Περσέπολη στα πρότυπα των Ασσυρίων, οι Πέρσες αντέγραψαν τέλος την τέχνη των Ασσυρίων όπως τα λιοντάρια με τις γενειοφόρες κεφαλές. Παρέμειναν υποτελείς και στους Έλληνες Σελευκίδες βασιλείς διατήρησαν την εθνική τους ταυτότητα αν και έπεσαν σε αφάνεια βάση της Αραμαϊκής γλώσσας, η Αραμαϊκή αντικατέστησε σταδιακά στον Ασσυριακό λαό την πανάρχαια Ακκαδική γλώσσα την οποία τα τελευταία χρόνια μιλούσαν μονάχα οι βασιλιάδες και το στενό περιβάλλον τους. Υπάρχουν πολλές αναφορές για τους Ασσύριους από νεώτερους Έλληνες ιστορικούς όπως ο ιστορικός Αρριανός στο έργο του «Η ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου» που γράφει ότι 10.000 Ασσύριοι εργάτες εργάζονταν για την κατασκευή φραγμάτων.
Η Ασσυριακή χριστιανική εκκλησία ιδρύθηκε στην Έδεσσα από τον Απόστολο Θωμά και τον Άγιο Απόστολο Ιούδα τον Θαδδαίο,που είναι ένας εκ των δώδεκα αποστόλων και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ετεροθαλή αδελφό του Ιησού (33 μ.χ.). Το γεγονός ότι οι Ασσύριοι μιλούσαν τα Αραμαϊκά, τη μητρική γλώσσα του Ιησού, βοήθησε στην ταχύτατη διάδοση της χριστιανικής θρησκείας στους Ασσύριους, από το 179 ήταν η επίσημη θρησκεία τους. Μεγαλύτερη προσωπικότητα στα πρώτα χρόνια της Ασσυριακής εκκλησίας ήταν ο Εφραίμ ο Σύρος (306 - 379) διάκονος, εκκλησιαστικός συγγραφέας, θεολόγος και υμνογράφος που έγραψε πάνω από 300 ύμνους μετά τον θάνατο του ανακηρύχθηκε άγιος ακόμα και από τους δυτικούς. Από τον 5ο αιώνα μ.χ. ασπάστηκαν τον Νεστοριανισμό με αποτέλεσμα να θεωρηθούν από τους Ορθόδοξους χριστιανούς του Βυζαντίου ως αιρετικοί. Οι Ασσύριοι είχαν έντονη ιεραποστολική δράση σε ολόκληρο τον κόσμο φτάνοντας μέχρι την Κίνα, παρέμειναν χριστιανοί, μέχρι σήμερα δεν εγκατέλειψαν την θρησκεία τους ούτε όταν οι υπόλοιποι Ασιάτες έγιναν μουσουλμάνοι. Απέκτησαν επιπλέον πολλές γνώσεις με τη μελέτη των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων όπως Πλάτωνα, Αριστοτέλη τις γνώσεις αυτές μετέδωσαν οι Άραβες στη δύση. Η αχανής επιρροή της Ασσυριακής εκκλησίας επεκτείνεται σε ολόκληρη την Ασία, δέχθηκε σκληρό χτύπημα από τους Μογγόλους του Ταμερλάνου (1400) από τότε η δράση της Ασσυριακής εκκλησίας ήταν πολύ περιορισμένη. Ζούσαν στην αρχαία τους πατρίδα το Ιράκ ως τις αρχές του 20ου αιώνα αποτελώντας το 20% του πληθυσμού αργότερα οι περισσότεροι μετανάστευσαν στην Αμερική και την Αυστραλία, πολλοί[ασαφές] ήρθαν και στην Ελλάδα.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.