From Wikipedia, the free encyclopedia
Η Λουίζα της Ορλεάνης (γαλλ. Louise d'Orléans, 3 Απριλίου 1812 - 11 Οκτωβρίου 1850) ήταν η πρώτη βασίλισσα του Βελγίου και η δεύτερη σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου. Έμεινε γνωστή ως Λουίζα Μαρία.
![]() |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Λουίζα | |
---|---|
Βασίλισσα του Βελγίου | |
![]() Η Λουίζα της Ορλεάνης, Βασίλισσα του Βελγίου, σε πορτραίτο του Φραντς Ξάβερ Βίντερχαλτερ (1841). | |
Βασιλική σύζυγος των Βέλγων | |
Περίοδος | 9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850 |
Διάδοχος | Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας |
Γέννηση | 3 Απριλίου 1812 Παλέρμο, Σικελία |
Θάνατος | 11 Οκτωβρίου 1850 (38 ετών) Οστένδη, Βέλγιο |
Τόπος ταφής | Εκκλησία της Παναγίας του Λάκεν |
Σύζυγος | Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου |
Επίγονοι | Λουδοβίκος Φίλιππος Λεοπόλδος Β΄ Φίλιππος Καρλόττα |
Πλήρες όνομα | |
Λουίζα Μαρία Θηρεσία Καρλόττα Ισαβέλλα Γαλλικά:Louise-Marie Thérèse Charlotte Isabelle | |
Οίκος | Ορλεάνης (από την γέννηση) Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα (από τον γάμο) |
Πατέρας | Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας |
Μητέρα | Μαρία Αμαλία της Νάπολης και της Σικελίας |
Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολικισμός |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
Η Λουίζα Μαρία Θηρεσία Καρλόττα Ισαβέλλα γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 3 Απριλίου 1812 και ήταν το δεύτερο παιδί και η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Ως παιδί, είχε μία θρησκευτική και αστική εκπαίδευση, χάρη στον ρόλο που διαδραμάτιζε η μητέρα της και η θεία της, Αδελαΐδα της Ορλεάνης, στην οποία ήταν πολύ κοντά. Ως μέλος του Οίκου των Βουρβόνων, είχε το δικαίωμα να κατέχει τον τίτλο της πριγκίπισσας του Βασιλικού Αίματος.
Στις 9 Αυγούστου 1832, η εικοσάχρονη Λουίζα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου, ο οποίος ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερός της. Ο Λεοπόλδος Α΄ ήταν χήρος από τη σύζυγό του, Καρλόττα της Ουαλίας, μετά το τέλος της κατά τη διάρκεια της γέννας του θνησιγενούς γιου τους το 1817. Επειδή ο Λεοπόλδος ήταν Προτεστάντης, ο γάμος του είχε δύο τελετές, μία Καθολική και μια Καλβινιστική.
Η Λουίζα ήταν μία αφοσιωμένη σύζυγος και αγαπητή ως μητέρα· ήταν πολύ ντροπαλή από τη φύση και εμφανιζόταν τακτικά στο κοινό, όταν ο σύζυγός της την ανάγκαζε. Σύντομα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής στη βελγική Αυλή με την περίφημη γενναιοδωρία και την ομορφιά της.
Η βασίλισσα Λουίζα απεβίωσε από φυματίωση στο πρώην Βασιλικό Ανάκτορο της Οστάνδης στις 11 Οκτωβρίου 1850 σε ηλικία 38 ετών.[1] Η σορός της μεταφέρθηκε στο Λάκεν και ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Οστάνδη. Έχει ταφεί δίπλα στον σύζυγό της στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.
Η Λουίζα παντρεύτηκε το 1832 το Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
![]() |
![]() |