16η διοργάνωση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο 16ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision διεξήχθη στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας στις 3 Απριλίου 1971. Νικήτρια χώρα για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του διαγωνισμού αναδείχθηκε το Μονακό με 128 πόντους με το τραγούδι "Un banc,un arbre,un rue" που το ερμήνευσε η Severine. Την 2η θέση κατέλαβε η Ισπανία και την 3η θέση η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Δυτικής Γερμανίας. Εκείνη τη χρονιά έκανε ντεμπούτο η Μάλτα και επέστρεψαν η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Πορτογαλία και η Αυστρία. Η Δανία δεν συμμετείχε.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971 | |
---|---|
Ημερομηνίες | |
Τελικός | 3 Απριλίου 1971 |
Διοργάνωση | |
Χώρος διεξαγωγής | Gaiety Theatre Δουβλίνο, Ιρλανδία |
Παρουσιαστές | Μπερναντέτ Νι Γκαλκόιρ |
Μουσική διεύθυνση | Κόλμαν Πέρς |
Σκηνοθέτης | Τομ ΜακΓκράθ |
Εκτελεστικός επόπτης | Κλίφορντ Μπράουν |
Διοργανωτής | Raidió Teilifís Éireann (RTÉ) |
Ιστοσελίδα | Επίσημος ιστότοπος |
Ενδιάμεση πράξη | Bunratty Castle |
Συμμετέχοντες | |
Αριθμός συμμετοχών | 18 |
Πρώτη εμφάνιση | ![]() |
Επιστρέφουν | |
Αποχωρούν | Καμία |
![]() | |
Ψηφοφορία | |
Σύστημα ψηφοφορίας | Δύο μέλη κριτικής επιτροπής (ένα ηλικίας 16 έως 25 και το άλλο 25 έως 55) έδωσαν στα τραγούδια από έναν έως πέντε ψήφους. |
Μηδέν βαθμοί | Καμία |
Νικητής | ![]() "Un banc, un arbre, une rue" |
Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Θέατρο Γκέιτι του Δουβλίνου, πρωτεύουσας της Ιρλανδικής Δημοκρατίας.[1][2] Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός έγινε στην Ιρλανδία.
Για πρώτη φορά ζητήθηκε από κάθε τηλεοπτικό φορέα να προβάλει τηλεοπτικά όλα τα τραγούδια που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό προτού διεξαχθεί ο μεγάλος, ζωντανός τελικός. Στο βίντεο του Βελγίου που προβλήθηκε σε προεπισκόπηση οι Nicole & Hugo ερμήνευαν το τραγούδι "Goeiemorgen, morgen", όμως η Nicole αρρώστησε ξαφνικά λίγες ημέρες πριν τον τελικό του διαγωνισμού, με αποτέλεσμα να αντικατασταθούν οι ερμηνευτές του από τους Ζακ Ρεϊμόν και Λιλί Καστέλ. Η τελευταία, σύμφωνα με πληροφορίες δεν είχε τον χρόνο ούτε να βρει το κατάλληλο φόρεμα για την ερμηνεία.
Το BBC ανησύχησε για τις πιθανές αντιδράσεις του ακροατηρίου στο τραγούδι εξαιτίας των ταραχών που σοβούσαν στη Βόρεια Ιρλανδία. Έτσι, η επιλογή της τραγουδίστριας βασίστηκε στο γεγονός ότι ήταν δημοφιλής σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βόρεια Ιρλανδία. Παρ' όλ' αυτά, η τραγουδίστρια δέχτηκε απειλές για τη ζωή της από τον ΙΡΑ, επειδή εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο.
Για πρώτη φορά συγκροτήματα αποτελούμενα από ως και 6 μέλη επιτράπηκε να λάβουν μέρος, με τον κανονισμό που ίσχυε στους προηγούμενους διαγωνισμούς (οι ερμηνείες έπρεπε να είναι ή σόλο ή ντουέτα) να καταργείται.[3]
Ήταν η δεύτερη έγχρωμη μετάδοση στο εξωτερικό της ιρλανδικής ραδιοτηλεόρασης RTÉ. Εκτός από την Ιρλανδία, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε επίσης στις ΗΠΑ και στο Χονγκ Κονγκ αρκετές ημέρες αργότερα.
Στον διαγωνισμό του 1971 εισήχθη ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας. Κάθε χώρα είχε δύο μέλη στην κριτική της επιτροπή, από τα οποία το ένα ήταν ηλικίας από 16 ως 25 ετών και το άλλο ήταν από 26 ως και 55 ετών.Το κάθε μέλος έδινε από 1 ως 5 πόντους σε κάθε τραγούδι αμέσως μετά την ερμηνεία του (εκτός από το τραγούδι της δικής τους χώρας, το οποίο δεν επιτρεπόταν να ψηφίσουν) και οι βαθμοί συγκεντρώνονταν και καταμετρούνταν αμέσως μετά τη βαθμολογία. Οι κριτικές επιτροπές παρακολούθησαν το πρόγραμμα στην τηλεόραση από έναν χώρο στα παρασκήνια του θεάτρου και στη συνέχεια εμφανίστηκαν στη σκηνή για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματά τους. Η μέθοδος εκείνη παρουσίαζε ένα μικρό πρόβλημα, καθώς τα μέλη των κριτικών επιτροπών είχαν την τάση να δίνουν μόνο έναν ή δύο πόντους.[3] Ωστόσο, το σύστημα εκείνο εφαρμόστηκε και στους διαγωνισμούς των ετών 1972 και 1973.
Η Μάλτα έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον διαγωνισμό, ενώ η Αυστρία, η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία και η Σουηδία επανήλθαν στον διαγωνισμό έπειτα από σύντομη απουσία. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των συμμετοχών ανήλθε σε 18.
Για κάθε τραγούδι υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα.[4]
Δύο καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό το 1971. Ήταν η Κάτια Εμπστάιν που εκπροσώπησε τη Γερμανία για δεύτερη συνεχή χρονιά, και ο Ζακ Ρεϊμόν, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει το Βέλγιο το 1963.
Σειρά | Χώρα | Καλλιτέχνης | Τραγούδι | Γλώσσα[5][6] | Θέση | Βαθμοί |
---|---|---|---|---|---|---|
01 | ![]() |
Μαριάνε Μεντ | "Musik" | Βιενέζικα | 16 | 66 |
02 | ![]() |
Τζο Γκρεκ | "Marija l-Maltija" | Μαλτέζικα | 18 | 52 |
03 | ![]() |
Séverine | "Un banc, un arbre, une rue" | Γαλλικά | 1 | 128 |
04 | ![]() |
Peter, Sue και Marc | "Les illusions de nos vingt ans" | Γαλλικά | 12 | 78 |
05 | ![]() |
Κάτια Εμπστάιν | "Diese Welt" | Γερμανικά | 3 | 100 |
06 | ![]() |
Καρίνα | "En un mundo nuevo" | Ισπανικά | 2 | 116 |
07 | ![]() |
Σερζ Λαμά | "Un jardin sur la terre" | Γαλλικά | 10 | 82 |
08 | ![]() |
Μονίκ Μελσέν | "Pomme, pomme, pomme" | Γαλλικά | 13 | 70 |
09 | ![]() |
Κλοντάου Ρότζερς | "Jack In The Box" | Αγγλικά | 4 | 98 |
10 | ![]() |
Λιλί Καστέλ & Ζακ Ρεϊμόν | "Goeiemorgen, morgen" | Ολλανδικά | 14 | 68 |
11 | ![]() |
Μάσιμο Ρανιέρι | "L'amore è un attimo" | Ιταλικά | 5 | 91 |
12 | ![]() |
Family Four | "Vita vidder" | Σουηδικά | 6 | 85 |
13 | ![]() |
Άντζελα Φάρελ | "One Day Love" | Αγγλικά | 11 | 79 |
14 | ![]() |
Saskia & Serge | "Tijd" | Ολλανδικά | 7 | 85 |
15 | ![]() |
Τονίτσα | "Menina do alto da serra" | Πορτογαλικά | 9 | 83 |
16 | ![]() |
Κρούνοσλαβ Σλάμπινακ | "Tvoj dječak je tužan" (Твој дјечак је тужан) | Σερβο-Κροάτικα | 15 | 68 |
17 | ![]() |
Μάρκου Άρο & Koivistolaiset | "Tie uuteen päivään" | Φινλανδικά | 8 | 84 |
18 | ![]() |
Χάνε Κρογκ | "Lykken er" | Νορβηγικά | 17 | 65 |
N. | Συμμετέχων | Χώρα που ψήφισε |
---|---|---|
8 | Μονακό | Βέλγιο, Γερμανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Ελβετία, Γιουγκοσλαβία |
5 | Ισπανία | Φινλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Μάλτα, Μονακό |
2 | Φινλανδία | Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο |
Πορτογαλία | Λουξεμβούργο, Ισπανία | |
Σουηδία | Αυστρία, Ολλανδία | |
1 | Γαλλία | Ολλανδία |
Ιρλανδία | Αυστρία | |
Ολλανδία | Πορτογαλία | |
Ηνωμένο Βασίλειο | Μάλτα | |
Ελβετία | Ιταλία |
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1971, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[3]
Σειρά βαθμολογίας | Χώρα | Εκπρόσωποι βαθμών | Παρουσιαστής | Φορέας μετάδοσης |
---|---|---|---|---|
01 | ![]() |
Μπέατριξ Νόιντλινγκερ και Γιόχεν Λίμπεν | Ερνστ Γκρίσεμαν | FS1 |
Χούμπερτ Γκαϊσμπάουερ | Hitradio Ö3 | |||
02 | ![]() |
Σπίρο Σιλάτο και Γκαετάν Άμπελα[7] | Βίκτορ Ακιλίνα[7] | MTV |
TBC | TBC | |||
03 | ![]() |
TBC | Ζορζ ντε Κον | Télé Monte Carlo |
TBC | TBC | |||
04 | ![]() |
TBC | Τέοντορ Χάλερ | TV DRS |
Ζορζ Αρντί | TSR | |||
Τζοβάνι Μπερτίνι | TSI | |||
TBC | TBC | |||
05 | ![]() |
TBC | Χανς Βέρες | ARD Deutsches Fernsehen |
Βολφ Μίτλερ | Deutschlandfunk/Bayern 2 | |||
06 | ![]() |
Νοέλια Αφόνσο και Φρανθίσκο Μανταριάγκα | Χοακίν Πρατ | TVE1 |
Μιγκέλ ντε λος Σάντος | Primer Programa RNE | |||
07 | ![]() |
TBC | Ζορζ ντε Κον | Deuxième Chaîne ORTF[8] |
TBC | France Inter | |||
08 | ![]() |
TBC | Ζακ Ναβαντίκ | Télé-Luxembourg |
Καμίλο Φέλγκεν | RTL Radio | |||
09 | ![]() |
Γκέι Λόου και Τζέρεμι Πάτερσον-Φοξ[9] | Ντέιβ Λι Τρέιβις | BBC1[10] |
Τέρι Ουόγκαν | BBC Radio 1[11] | |||
Τζον Ράσελ | British Forces Radio[12] | |||
10 | ![]() |
TBC | Χέρμαν Βέρελστ | BRT |
Ζανίν Λαμπότ | RTB | |||
Ναντ Μπερτ | BRT Radio 1 | |||
Αντρέ Αγκόν | RTB La Première | |||
11 | ![]() |
TBC | Ρενάτο Ταλιάνι | Programma Nazionale |
Ρενάτο Ταλιάνι | Secondo Programma Radio | |||
12 | ![]() |
Εύα Μπλόμκβιστ και Πούτε Βίκμαν [13] | Έκε Στρέμερ | SR TV1[13] |
Ούρσουλα Ρίχτερ | SR P3[13] | |||
13 | ![]() |
TBC | Νόελ Άντριους | RTÉ Television |
Κέβιν Ρος | Radio Éireann[14] | |||
14 | ![]() |
Γιος Κλέμπερ | Πιμ Γιάκομπς | Nederland 1[15] |
TBC | TBC | |||
15 | ![]() |
Πέντρο Αλμπεργκαρία και Λουίς Φιλίπε Κόστα[16] | Ενρίκε Μέντες | RTP1[16] |
TBC | RDP Antena 1 | |||
16 | ![]() |
Μίσο Κούκιτς και Ζόραν Κρεζίσνικ [17] | Μίλοβαν Ίλιτς | Televizija Beograd |
Όλιβερ Μλάκαρ | Televizija Zagreb | |||
Τόμαζ Τέρτσεκ | Televizija Ljubljana | |||
TBC | TBC | |||
17 | ![]() |
Μάρκου Βεϊγιαλάνεν και Βιένο Κέκονεν[18] | Χάικι Σέπαλα | YLE TV1 |
Πόπε Μπεργκ | YLE Radio 1 | |||
18 | ![]() |
Στεν Φρέντρικσεν και Λιβ Ούστερουντ | Σβέρε Κριστόφερσεν | NRK |
Έρικ Χέιερνταλ | NRK P1 | |||
- | ![]() |
(Μη συμμετέχουσα χώρα) | Μακώ Γεωργιάδου | ΕΙΡΤ |
- | ![]() |
(Μη συμμετέχουσα χώρα) | TBC | RÚV |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.