From Wikipedia, the free encyclopedia
Interlingue, oorspronklik Occidental, is 'n kunsmatige taal wat deur die Balto-Duitse vlootoffisier Edgar de Wahl geskep en in 1922 gepubliseer is. Die taal neem 'n bemiddelde standpunt tussen die naturalistiese tale (soos Interlingua) en meer skematiese tale (soos Esperanto). Die taal is glo maklik om te verstaan vir mense wat 'n kennis van verskeie Wes-Europese tale het, veral die Romaanse tale.
Interlingue | ||
---|---|---|
Gepraat in: | ||
Gebied: | ||
Totale sprekers: | ||
Taalfamilie: | Indo-Europees Kunsmatige taal Interlingue | |
Skrifstelsel: | Latynse alfabet | |
Taalkodes | ||
ISO 639-1: | ie | |
ISO 639-2: | ile | |
ISO 639-3: | ile | |
![]() | ||
Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. |
Occidental was populêr in Europa in die 1920's en 1930's en baie Ido-sprekers het dit aangeneem. In 1949 het Occidental 'n nuwe naam gekry, Interlingue.
Na die Tweede Wêreldoorlog het dit begin verdwyn. Een rede was die koms van 'n nuwe kunsmatige taal, Interlingua, in die 1950's. Tans praat nog 'n klein aantal mense in die wêreld Interlingue.
Interlingue word geskryf met 26 Latynse letters: a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z. Die letters van die alfabet word uitgespreek as a, be, ce, de, e, ef, ge, ha, i, jot, ka, el, em, en, o, pe, qu, er, es, te, u, ve, duplic ve, ix, ypsilon en zet.[1] Aksent word op die vyf vokale geskryf om onreëlmatige klem aan te dui, met die akute aksent (á é í ó ú) verkieslik, maar ander (è, ê, ens.) word toegelaat.[1]
As 'n internasionale hulptaal was gemak van leer deur gereelde afleiding en herkenbare woordeskat 'n sleutelbeginsel in Interlingue se skepping. Cosmoglotta het dikwels briewe vertoon van nuwe gebruikers en voormalige gebruikers van ander internasionale tale (hoofsaaklik Esperanto en Ido) wat getuig van die taal se eenvoud.[2] Nuwe gebruikers het hul vinnige beheer van die taal gedemonstreer,[3][4][5] en ervare hulptaalgebruikers het hul ervarings gedeel. Omdat baie gebruikers van die taal dit teëgekom het nadat hulle die eerste keer Esperanto geleer het, is data oor die aanleerbaarheid van die taal vir diegene sonder ervaring in ander internasionale hulptale skaars. Een eksperiment om leertyd vas te stel is in die jare 1956 tot 1957 in 'n Switserse Katolieke hoërskool (gimnasium) in Disentis uitgevoer op die tyd wat nodig is om die taal aan te leer. Die eksperiment het getoon dat die studente wat aan die studie deelgeneem het, wat vorige ondervinding met Frans, Latyn en Grieks gehad het, beide geskrewe en gesproke Interlingue bemeester het na 30 uur se studie.[6]
Die belangrikste literêre tekste in Occidental het in Cosmoglotta verskyn. Daar is ook 'n paar werke, beide oorspronklik en vertaal, in Interlingue gepubliseer.
Sommige werke in Occidental is: