Loading AI tools
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ หรือ รัฐบัญญัติ 11 มีนาคม (ลิทัวเนีย: Aktas dėl Lietuvos nepriklausomos valstybės atstatymo; อังกฤษ: Act of the Re-Establishment of the State of Lithuania; Act of March 11) เป็นรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ร่างขึ้นในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 และลงนาม[1] โดยสมาชิกทุกคนของสภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย นำโดยขบวนการซายูดิส (Sąjūdis) รัฐบัญญัตินี้เน้นย้ำถึงการฟื้นฟูและสถานภาพทางกฎหมายอันต่อเนื่องของลิทัวเนีย ซึ่งถูกยึดครองโดยและสูญเสียเอกราชแก่สหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ส่งผลให้ลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียตแห่งแรกที่ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
ภายหลังการแบ่งแยกเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลิทัวเนียถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ถัดมาเกิดการปฏิวัติขึ้นในปี ค.ศ. 1917 สภาที่ปรึกษาแห่งลิทัวเนียซึ่งมีนายโยนัส บาซานาวิเชียส (Jonas Basanavičius) เป็นประธาน จึงได้ประกาศรัฐบัญญัติว่าด้วยเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ลิทัวเนียจึงมีสถานะเป็นรัฐเอกราชเป็นเวลาสองทศวรรษ เมื่อเวลาก้าวล่วงถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตและนาซีเยอรมนีได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพซึ่งทำให้เกิดการแบ่งแยกเขตอิทธิพลของทั้งสองฝ่ายในภูมิภาคยุโรปตะวันออก รัฐบอลติก (ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย) จึงตกอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลของสหภาพโวเวียต และถูกเข้ายึดครองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ก่อนที่จะถูกแปรสภาพไปเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในภายหลัง
ในกรณีของลิทัวเนีย ประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา (Antanas Smetona) เลือกที่จะลี้ภัยออกนอกประเทศแทนการยอมรับการเข้ายึดครองของโซเวียต เขาไม่ได้ลาออกจากตำแหน่ง แต่ทำการถ่ายโอนหน้าที่ของประธานาธิบดีแก่นายกรัฐมนตรีอันตานัส เมอร์คีส (Antanas Merkys) แทน ซึ่งรัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ว่าพึงกระทำได้ ในวันถัดมานายเมอร์คีสจึงได้ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีและแต่งตั้งนายยุสตัส พาเลกคีส (Justas Paleckis) นักการเมืองผู้อยู่ฝ่ายตรงข้ามนายสเมโตนามาอย่างยาวนาน ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี จากนั้นนายเมอร์คีสก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้นายพาเลกคีสเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสืบต่อมา สหภาพโซเวียตจึงได้ใช้นายพาเลกคีสเป็นผู้นำหุ่นเชิดเพื่อให้การผนวกรวมลิทัวเนียทั้งในทางปฏิบัติและในทางกฎหมายสามารถดำเนินไปได้อย่างสมบูรณ์
จากนั้นทางการโซเวียตได้ริเริ่มนโยบายทำให้รัฐบอลติกเป็นโซเวียต (Sovietization) เช่น ยึดเอาทรัพย์สินเอกชนมาเป็นของชาติ ริเริ่มเกษตรกรรมแบบนารวม ปราบปรามคริสตจักรโรมันคาทอลิก และเข้าปกครองประเทศอย่างเบ็ดเสร็จ ในขณะเดียวกันนั้นเองยังได้ริเริ่มโครงการการศึกษาและสาธารณสุขฟรีอีกด้วย ในปี ค.ศ. 1953 กลุ่มติดอาวุธต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียถูกกำจัด โดยประมาณการณ์กันว่าสมาชิกกองกำลังชาวลิทัวเนียกว่า 130,000 คน หรือถูกเรียกขานโดยโซเวียตว่า ศัตรูของประชาชน ถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย (การเนรเทศเดือนมิถุนายนและเดือนมีนาคม) ถัดมาในปีเดียวกันนั้นเอง โจเซฟ สตาลิน ถึงแก่อสัญกรรม สหภาพโซเวียตจึงได้ริเริ่มนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน (de-Stalinization) ซึ่งทำให้การประหัตประหารผู้คนจำนวนมากสิ้นสุดลงไปด้วย ทั้งนี้ขบวนการต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียที่ปราศจากความรุนแรงยังคงดำเนินต่อไปทั้งในลิทัวเนียเองและในหมู่ชาวลิทัวเนียพลัดถิ่น ขบวนการนี้เป็นขบวนการลับ ผิดกฎหมาย และมุ่งเน้นไปที่ประเด็นปัญหาทางสังคม สิทธิมนุษยชน และกิจการด้านวัฒนธรรม มากกว่าการเรียกร้องทางการเมือง
ในขณะที่มิฮาอิล กอร์บาชอฟ พยายามพลิกฟื้นเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตด้วยนโยบายกลัสนอสต์ (glasnost; การเผยแพร่) และเปเรสตรอยคา (perestroika; การปรับโครงสร้าง) กอร์บาชอฟได้เปลี่ยนแปลงท่าทีทางการเมืองของรัฐบาลโซเวียตครั้งใหญ่ เช่น เปิดกว้างให้สาธารณชนชาวโซเวียตได้ถกเถียงและอภิปรายกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สำหรับชาวลิทัวเนียผู้ไม่พอใจสหภาพโซเวียตแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสทองที่พลาดไม่ได้ในการนำขบวนการใต้ดินของตนขึ้นมาบนดิน
ต่อมาในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1987 (ตรงกับวันครบรอบปีที่ 48 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ) สันนิบาตเสรีภาพลิทัวเนียได้จัดการเดินประท้วงขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งไม่ได้มีการปราบปรามหรือจับกุมจากทางการโซเวียตแต่อย่างใด โดยหลังจากการเดินประท้วงครั้งดังกล่าวส่งผลให้กลุ่มปัญญาชน 35 คนรู้สึกถึงแรงกล้าที่จะจัดตั้งขบวนการปฏิรูปซายูดิส (Sąjūdis) ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1988 มีเป้าหมายดั้งเดิมเพื่อสนับสนุน อภิปราย และริเริ่มการปฏิรูปของกอร์บาชอฟ รวมถึงสนับสนุนการแยกตัวเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตอย่างเปิดเผยด้วยเล็กน้อย ขบวนการดังกล่าวได้รับความนิยมมากขึ้นและดึงดูดผู้คนให้มาเข้าร่วมการเดินประท้วงในสวนสาธารณะวินกีสจำนวนมาก ส่งผลให้แนวทางและเป้าหมายของขบวนการมีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นโดยอาศัยโอกาสที่กอร์บาชอฟมีท่าทีที่เพิกเฉย
เมื่อก้าวล่วงถึงปี ค.ศ. 1989 ขบวนการซายูดิสไม่เกรงกลัวอำนาจของมอสโกหรือการปราบปรางที่รุนแรงแต่อย่างใด แต่ยังคงพลักดันข้อเรียกร้องของตนอย่างต่อเนื่อง โดยลดทอนการอภิปรายในประเด็นการปฏิรูปของกอร์บาชฟลงและเพิ่มน้ำหนักไปที่ข้อเรียกร้องถึงสิทธิการมีส่วนรวมในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจที่มากขึ้น รวมถึงสิทธิในการปกครองตนเองภายใต้สหภาพโซเวียตอีกด้วย
ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1989 เกิดเหตุการณ์ บอลติกเวย์ (Baltic Way) ที่ผู้คนร่วมออกมาเรียงแถวเป็นโซ่มนุษย์ยาวมากกว่า 600 กิโลเมตร (370 ไมล์) ผ่านรัฐบอลติก 3 รัฐ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 50 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ ซึ่ง ณ เวลานี้เองขบวนการซายูดิสได้ถือเอาการเรียกร้องเอกราชแบบเต็มขั้นมาเป็นเป้าหมายอย่างเป็นทางการของกลุ่ม
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาลิทัวเนีย ค.ศ. 1990 นับเป็นการเลือกตั้งเสรีตามระบอบประชาธิปไตยครั้งแรกในลิทัวเนียนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง ผู้คนจำนวนมากออกมาใช้เสียงเลือกผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกโดยขบวนการซายูดิส แม้ขบวนการดังกล่าวจะไม่ได้ดำเนินงานในฐานะพรรการเมืองก็ตาม ลิทัวเนียจึงได้รัฐบาลที่ไม่ใช่ฝ่ายคอมมิวนิสต์เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยสงครามโลก และในสมัยประชุมแรกของรัฐสภาในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 นี่เองที่สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (Supreme Soviet of the Lithuanian SSR) ได้เลือกนายวีเทาตัส ลันสเบอร์กีส (Vytautas Landsbergis) เป็นประธานสภา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น สภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย (Supreme Council of the Republic of Lithuania) พร้อมกับประกาศจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ด้วยรัฐบัญญัติซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกสภาฯ จำนวน 124 คน (งดออกเสียง 6 คน) เมื่อเวลา 22.44 น.[2] โดยปราศจากเสียงคัดค้าน
“ | รัฐบัญญัติ ว่าด้วยการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย แสดงออกซึ่งเจตจำนงแห่งประชาชาติ จึงตราและประกาศเป็นพิธีว่า การใช้อำนาจอธิปไตยของรัฐลิทัวเนียที่กองกำลังต่างชาติล้มล้างลงในปี 1940 นั้นเป็นอันจัดตั้งขึ้นอีกครั้ง และลิทัวเนียจึงกลับคืนเป็นรัฐเอกราชนับแต่บัดนั้น รัฐบัญญัติเอกราช ลงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1918 ของสภาลิทัวเนีย และกฤษฎีกาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ 15 พฤษภาคม 1920 ว่าด้วยรัฐประชาธิปไตยลิทัวเนียที่จัดตั้งขึ้นใหม่นั้น ไม่เคยสิ้นผลทางกฎหมาย และประกอบไว้ซึ่งรากฐานทางรัฐธรรมนูญของรัฐลิทัวเนีย อาณาเขตลิทัวเนียย่อมเป็นอันหนึ่งอันเดียวและจะแบ่งแยกมิได้ และการสถาปนารัฐอื่นใดในอาณาเขตนี้ย่อมไม่เป็นผล รัฐลิทัวเนียเน้นย้ำการที่ตนยึดถือหลักกฎหมายระหว่างประเทศอันเป็นที่ยอมรับโดยสากล รับรองหลักความละเมิดมิได้ของเขตแดนตามที่กำหนดไว้ในกรรมสารฉบับสุดท้ายของที่ประชุมว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป ณ กรุงเฮลซิงกิในปี 1975 กับทั้งรับประกันสิทธิมนุษยชน พลเมือง และชุมชนชาติพันธุ์ สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย แสดงออกซึ่งอำนาจอธิปไตย จึงให้อำนาจอธิปไตยโดยสมบูรณ์ของรัฐเป็นอันเริ่มมีขึ้นด้วยรัฐบัญญัตินี้[3] |
” |
วาทกรรมของรัฐบัญญัตินี้ที่ว่าลิทัวเนียไม่เคยสูญเสียเอกราชนั้น ตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดที่ว่าประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา ไม่เคยลาออกจากตำแหน่ง ดังนั้นการสืบทอดตำแหน่งของประธานาธิบดีอันตานัส เมอร์คีส จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งขณะนี้ลิทัวเนียได้โต้แย้งว่าการกระทำทุกอย่างหลังจากที่นายเมอร์คีสเข้าสืบทอดตำแหน่งไปจนถึงการเข้ายึดครองของโซเวียตถือเป็นโมฆะ
แม้รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่จะถือเป็นแบบอย่างและแรงบันดาลใจให้แก่สาธารณรัฐโซเวียตแห่งอื่น ๆ แต่ประเด็นปัญญาเกี่ยวกับการประกาศเอกราชก็ไม่ได้รับการคลี่คลายลงในทันที ส่วนการยอมรับจากประเทศอื่น ๆ ก็ยังไม่เป็นที่แน่นอน
มิฮาอิล กอร์บาชอฟ กล่าวว่ารัฐบัญญัติดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย สหภาพโซเวียตเองก็เรียกร้องให้มีการเพิกถอนกฎหมายดังกล่าวและเริ่มมาตรการคว่ำบาตรลิทัวเนีย เช่น การปิดกั้นทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1991 กองกำลังของโซเวียตได้เข้าโจมตีอาคารรัฐสภาในกรุงวิลนีอุสและหอแพร่ภาพสัญญาณโทรทัศน์ของวิลนีอุสด้วย พลเรือนชาวลิทัวเนียผู้ไม่มีอาวุธจึงเข้าเผชิญหน้ากับทหารโซเวียต ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน และอีก 700 กว่าคนได้รับบาดเจ็บ ภายหลังได้มีการขนานนามเหตุการณ์นี้ว่า เหตุการณ์เดือนมกราคม
ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียลงมติยอมรับการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ให้เป็นเอกราช[4] จึงเป็นรัฐสภาประเทศแรกในโลกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียอย่างเป็นทางการ แม้มอลเดเวียจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตก็ตาม
ไอซ์แลนด์เป็นประเทศนอกสหภาพโซเวียตประเทศแรกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991[5] ตามมาด้วยเดนมาร์ก สโลวีเนีย โครเอเชีย และลัตเวีย ต่อมาหลังความพยายามรัฐประหารที่ล้มเหลวในเดือนสิงหาคม เอกราชของลิทัวเนียก็ถูกยอมรับโดยสหรัฐอเมริกาในวันที่ 2 กันยายน ซึ่งประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ประกาศว่าหากโซเวียตรัสเซียใช้กำลังเข้าโจมตีลิทัวเนียสหรัฐอเมริกาก็จะตอบโต้ในแบบเดียวกัน จนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในที่สุด ลิทัวเนียจึงได้รับการยอมรับจากนานาชาติอย่างรวดเร็ว เช่น จีน อินเดีย และเบลารุส เป็นต้น ในท้ายที่สุดในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1991 ลิทัวเนียก็ได้เข้าเป็นสมาชิกของสหประชาชาติเช่นเดียวกับเอสโตเนียและลัตเวีย
เส้นเวลาการยอมรับการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ของนานาชาติ[6] | |||||
ที่ | วันที่ | ประเทศ | ที่ | วันที่ | ประเทศ |
---|---|---|---|---|---|
1 | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 | ![]() |
58 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
2 | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 | ![]() |
59 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
3 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 | ![]() |
60 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
4 | 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
61 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
5 | 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
62 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
6 | 3 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
63 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
7 | 23 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
64 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
8 | 24 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
65 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
9 | 24 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
66 | 7 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
10 | 25 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
67 | 8 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
11 | 25 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
68 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
12 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
69 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
13 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
70 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
14 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
71 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
15 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
72 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
16 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
73 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
17 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
74 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
18 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
75 | 9 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
19 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
76 | 10 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
20 | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
77 | 10 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
21 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
78 | 10 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
22 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
79 | 10 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
23 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
80 | 11 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
24 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
81 | 12 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
25 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
82 | 12 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
26 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
83 | 13 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
27 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
84 | 15 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
28 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
85 | 15 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
29 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
86 | 15 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
30 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
87 | 15 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
31 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
88 | 16 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
32 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
89 | 17 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
33 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
90 | 19 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
34 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
91 | 20 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
35 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
92 | 24 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
36 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
93 | 25 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
37 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
94 | 30 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
38 | 28 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
95 | 30 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
39 | 29 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
96 | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
40 | 29 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
97 | 23 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
41 | 30 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
98 | 23 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
42 | 30 สิงหาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
99 | 24 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
43 | 2 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
100 | 25 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
44 | 2 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
101 | 27 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
45 | 2 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
102 | 27 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
46 | 3 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
103 | 30 ธันวาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
47 | 3 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
104 | 2 มกราคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
48 | 3 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
105 | 6 มกราคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
49 | 3 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
106 | 16 มกราคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
50 | 4 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
107 | 25 มกราคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
51 | 4 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
108 | 31 มกราคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
52 | 4 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
109 | 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 | ![]() |
53 | 5 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
110 | 17 มีนาคม ค.ศ. 1991 | ![]() |
54 | 5 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
111 | 25 กันยายน ค.ศ. 1992 | ![]() |
55 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
112 | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 | ![]() |
56 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
113 | 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 | ![]() |
57 | 6 กันยายน ค.ศ. 1991 | ![]() |
114 | 12 มกราคม ค.ศ. 1993 | ![]() |