Arkéologi
From Wikipedia, the free encyclopedia
Arkéologi nyaéta élmu ngeunaan budaya manusa ngaliwatan "penemuan kembali", dokumentasi jeung analisis "material sisa", kaasup arsitéktur, artifak, biofak, sésa-sésa manusa, jeung landscape. Subbab séjén ti antropologi ngalengkepan papanggihan arkéologi, hususna antropologi budaya (nu ngulik diménsi budaya paripolah sarta perlambang) jeung antropologi fisik (nu ngawengku ulikan évolusi manusa jeung ostéologi). Disiplin séjén ogé ngalengkepan arkéologi, kayaning paléontologi (ulikan kahirupan prasajarah), kaasup paléozoologi jeung paléobotani, géografi, géologi, sajarah, sajarah seni, jeung klasika.
Arkéologi mangrupa hiji cara pikeun neuleuman kabudayaan nu geus leungit dina kahirupan sajarah manusa tanpa wates waktu: di Inggris, para ahli arkéologi mendakan pakampungan kuna nu narikolot sanggeus kajadian Black Death abad ka-14. Di New York para ahli mendakan ruruntuk pakuburan ti abad ka-18.
Dina ulikan budaya nu rélatif anyar nu geus katalungtik jeung kaulik ku sarjana-sarjana Barat, arkéologi sok dipatalikeun raket pisan jeung étnografi.