From Wikipedia, the free encyclopedia
Maracay je glavni grad Arague, savezne države na sjeveru Venecuele. Sa svojih 457.200 stanovnika [2] peti je po veličini venecuelanski grad, iza Caracasa, Maracaiba, Valencie i Barquisimeta.
Maracay | |
---|---|
Nadimak: Ciudad Jardín (Vrtni grad) | |
Koordinate: 10°14′N 67°35′W | |
Država | ![]() |
Država | Aragua |
Općina | Girardot |
Osnivanje | 1701.[1] |
Vlast | |
- Gradonačelnik | Pedro Bastidas |
Površina | |
- Ukupna | 311.52 km² |
Visina | 436 metara[2] |
Stanovništvo (2017.) | |
- Grad | 457.200[2] |
Vremenska zona | VST (UTC-4:30) |
Poštanski broj | 2101, 2102, 2103, 2104 |
Pozivni broj | 0243 |
Karta | |
Maracay leži na centralnoj visoravni na nadmorskoj visini od 460 metara,[1] duž istočne obale jezera Valencije, udaljen 110 km jugozapadno od Caracasa[1] i oko 60 km do Karipskog mora. Grad ima toplu tropsku klimu (srednja prosječna temperatura iznosi 24 °C).
Iako naselje ima korjene koji sežu do sredine 16. vijeka, za službeni datum osnivanja proglašen je 5. mart 1701.[1] Tad je naime usvojena peticija koju je potpisalo oko 40 porodica (koliko ih tad živjelo) da se Maracayu dodjeli status naselja.[3]
Prva naselja stočara Valles de Tucupido i Tapatapa, izrasla su na terenu koji je do 16. vijeka pripadao španjolskom konkvistadoru Sebastiánu Díazu Alfaru, a nakon tog njegovom sinu Mateu.[3] Po jednoj od teorija naselje je današnje ime dobilo po riječi karipskih indijanaca maracayá, a to je bila jedna vrsta ocelota, tada vrlo rasprostranjenog u tom kraju.[3]
Uspješno uzgajanje indiga koje je počelo 1740-ih učinilo je Maracay važnim poljoprivredno-trgovačkim centrom.[1] Indigo se koristio za bojanje tkanina, i Izvozio u velikim količinama u Evropu, to je osiguravalo solidan prihod, kako španjolskoj kruni, tako i vlasnicima i radnicima.[3]
Ostali usjevi koji su bili važni za lokalnu privredu bili su kukuruz, šećerna trska i pamuk. Tokom 19 i 20. vijeka, velike površine plodnog zemljišta dodjeljivane su političkim liderima, kao nagrade za podvige u dotadašnjim borbama za nezavisnost.[1] Njemački geograf i prirodoslovac Alexander von Humboldt posjetio je grad 1800., koji je tad već imao preko 7.000 stanovnika, a uzgoj indiga bio na vrhuncu.[3]
Prvi predsjednik Simón Bolívar - El Libertador dodjelio je 1814. Maracayu status grada, a od januara 1898. ima status administrativnog centra savezne države.[3] Poticaj za daljnji razvoj bio je dolazak željeznice 1. februara 1894.[3]
Za rast i slavu Maracaya zasluge ima i diktator Juan Vicente Gómez, koji je želio da izraste u kulturni i društveni centar zemlje. Gómez je za vrijeme svoje duge vladavine (1908.-35.), započeo graditi brojne objekte, između ostalih; aerodrom, operu i stadion za koridu, i to kao vjernu repliku onog u Sevilli. Korida je ubrzo proslavila Maracay, kao koljevku velikih toreadora, a Gómezov urbanizam kao vrtni grad.[1]
Do 1930. Maracay je narastao na 27.000 stanovnika, čija se kvaliteta života poboljšala prihodom od nafte.[3]
Pojas obalnog masiva Karipskih Andi, sjeverno od grada dekretom je 1937. proglašen Nacionalnim parkom Rancho Grande. On je 1953. preimenovan u Henri Pittier, po imenu istaknutog švicarskog geografa, botaničara i etnologa, koji je 1917. došao u Venezuelu, klasificirao više od 30.000 biljaka i posvetio se proučavanju flore i faune u parku.[3]
Od 1951. u gradu djeluju agronomski i veterinarski fakultet u sklopu Centralnog univerziteta Venezuele.
Pored tog što je trgovački centar poljoprivredno-stočarske okolice, Maracay je izrastao u snažan industrijski centar i jedan od najvećih gradova Venecuele. U Maracayu se danas proizvodi; tekstil, šećer, papir, viskoza, guma, prehrambeni proizvodi i cement.[1]
Kako Maracay leži na trasi Panameričkog autoputa, odlično je povezan sa ostalim gradovima Venecuele i Južne Amerike.[1] Grad ima i dva aerodroma; civilni Mariscal Sucre (IATA: MCY, ICAO: SVBS) i vojni El Libertador (IATA: MYC, ICAO: SVBL). U Maracayu je 1929. osnovana prva nacionalna aviokompanija Aeropostal, čiji je matični aerodrom bio vojna baza Mariscal Sucre.[3]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.