Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Witold Wierzbicki (ur. 26 stycznia 1890 w Warszawie, zm. 30 stycznia 1965 tamże) – polski pedagog, konstruktor, wybitny specjalista w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji, uzyskał pierwszy doktorat na Politechnice Warszawskiej, laureat tytułu doktora honoris causa tej uczelni.
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
26 stycznia 1890 |
Data i miejsce śmierci |
30 stycznia 1965 |
Doktorat | |
Habilitacja |
1926 |
Doktor honoris causa Politechnika Warszawska – 1960 | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Urodził się w rodzinie Stanisława (zm. 1932), dyrektora handlowego firmy K. Rudzki i S-ka, i Stanisławy ze Żmijewskich. Do strajku szkolnego w 1905 uczył się w III (rosyjskim) gimnazjum w Warszawie, potem prywatnie. Maturę uzyskał jako ekstern w Petersburgu. Następnie studiował na wydziale mechanicznym Instytutu Politechnicznego w Petersburgu oraz w Instytucie Inżynierów Komunikacji, który ukończył w 1916. Pracował na Kolei Permskiej[1].
W 1918 wrócił do kraju i do 1929 pracował przy przebudowie warszawskiego węzła kolejowego, od 1922 był też asystentem w Katedrze Budowy Mostów Politechniki Warszawskiej[1], gdzie w 1925 na podstawie pracy pt.: „O wytrzymałości prętów złożonych w mostach żelaznych”, uzyskał stopień doktora – był to pierwszy doktorat na tej uczelni[2]. W 1926 uzyskał habilitację, a następnie tytuł profesora nadzwyczajnego[3].
Podczas okupacji niemieckiej uczył w szkole budowlanej i wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej (1942–1944), uczestnicząc w tajnym nauczaniu politechnicznym[1].
Po wojnie został wybrany na dziekana wydziału inżynierii Politechniki Warszawskiej. Kierował Katedrą Statyki Budowli do przejścia na emeryturę w 1960. W 1960 Senat Politechniki Warszawskiej przyznał Profesorowi Witoldowi Wierzbickiemu zaszczytny tytuł doktora honoris causa.
Od 1952 był członkiem rzeczywistym[4] i wiceprezesem (do 1957) PAN. W Zakładzie Mechaniki Ośrodków Ciągłych PAN utworzył Pracownię Teorii Konstrukcji, którą kierował[1].
Był prezesem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (1951–1953) i NOT (1952–1957), członkiem założycielem (1958) i wieloletnim prezesem Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, był także członkiem PPR, a od 1948 PZPR[1].
Córka, Karyna Michalska (1918–2012), była profesorem historii teatru w Instytucie Sztuki PAN[1].
Zmarł 30 stycznia 1965 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 131-3-16-17)[5].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.