Tringa – rodzaj ptaków z podrodziny brodźców (Tringinae) w obrębie rodziny bekasowatych (Scolopacidae).
Szybkie fakty Domena, Królestwo ...
Tringa[1] |
Linnaeus, 1758[2] |
|
![Ilustracja](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Spotted_Redshank_%28Tringa_erythropus%29_at_Bharatpur_I_IMG_5552.jpg/240px-Spotted_Redshank_%28Tringa_erythropus%29_at_Bharatpur_I_IMG_5552.jpg) Przedstawiciel rodzaju – brodziec śniady (T. erythropus) |
Systematyka
|
Domena
|
eukarionty |
Królestwo
|
zwierzęta |
Typ |
strunowce |
Podtyp |
kręgowce |
Gromada |
ptaki |
Podgromada |
Neornithes |
Infragromada |
ptaki neognatyczne |
Rząd |
siewkowe |
Podrząd |
bekasowce |
Parvordo |
Scolopacida |
Nadrodzina |
Scolopacoidea |
Rodzina |
bekasowate |
Podrodzina |
brodźce |
Plemię |
Tringini |
Rodzaj |
Tringa |
Typ nomenklatoryczny |
Tringa ocrophus Linnaeus, 1758 |
Synonimy |
- Totanus Moehring, 1758[3]
- Ochropus Rafinesque, 1815[4]
- Glottis Koch, 1816[5]
- Limicula Leach, 1816[6]
- Catoptrophorus Bonaparte, 1827[7]
- Carites Billberg, 1828[8]
- Nea Billberg, 1828[9]
- Erythroscelus Kaup, 1829[10]
- Gambetta Kaup, 1829[10]
- Helodromas Kaup, 1829[11]
- Hodites Kaup, 1829[12]
- Iliornis Kaup, 1829[13]
- Ilyornis[uwaga 1] Kaup, 1829[14]
- Rhyacophilus Kaup, 1829[15]
- Heteroscelus Baird, 1858[16]
- Pseudototanus Hume, 1879[17]
- Heteractitis Stejneger, 1884[18]
- Pseudoglottis Stejneger, 1884[19]
- Aegialodes Heine & Reichenow, 1890[20]
- Neoglottis Ridgway, 1919[21]
|
|
Gatunki |
13 gatunków – zobacz opis w tekście |
|
|
|
Zamknij
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej[22].
Długość ciała 18–41 cm, rozpiętość skrzydeł 54–74 cm; masa ciała 31–375 g[22].
Etymologia
- Tringa: średniowiecznołac. tringa nazwa nadana samotnikowi przez Ulissesa Aldrovandiego w 1599 roku, od gr. τρυγγας trungas „wielkości drozda, białozady brodzący ptak, machający ogonem”, wspomniany przez Arystotelesa, dalej nie zidentyfikowany, ale przez późniejszych autorów identyfikowany jako bekas, pliszka lub pluszcz[23].
- Totanus: epitet gatunkowy Scolopax totanus Linnaeus, 1758; wł. nazwa Tótano dla krwawodzióba (por. hindi nazwa Tantanna dla kwokacza)[23]. Gatunek typowy: Scolopax totanus Linnaeus, 1758.
- Ochropus: epitet gatunkowy Tringa ochropus Linnaeus, 1758; gr. ωχρος ōkhros „jasnożółty”; πους pous, ποδος podos „noga”[23]. Nomen nudum.
- Glottis: epitet gatunkowy Scolopax glottis Latham, 1787; łac. glottis, glottidis „nieznany ptak”, różnie identyfikowany, od gr. γλωττις glōttis, γλωττιδος glōttidos „wędrowny ptak nawiedzający jezioro” wspomniany przez Arystotelesa, dalej niezidentyfikowany[23]. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
- Limicula: łac. limicola „mieszkaniec błota”, od limus, limi „błoto”; -cola „mieszkaniec”, od colere „mieszkać”[23]. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
- Catoptrophorus: gr. κατοπτρον katoptron „lustro”; φορος phoros „noszący”, od φερω pherō „nosić”[23]. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789.
- Carites: etymologia niejasna, nieznane gr. słowo καριτης karitēs[23]. Gatunek typowy: Scolopax erythropus Pallas, 1764.
- Nea: gr. νεω neō „pływać”[23]. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
- Erythroscelus: gr. ερυθρος eruthros „czerwony”; σκελος skelos „noga”[23]. Gatunek typowy: Scolopax erythropus Pallas, 1764.
- Gambetta: bolońska (włoska) nazwa Gambetta dla jakiegoś rodzaju biegusa (Aldrovandi, 1599), od łac. gamba „noga”, prawdopodobnie od gr. καμπη kampē „pochylać się”[23]. Gatunek typowy: Scolopax totanus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Gambetta Koch, 1816 (Scolopacidae).
- Helodromas: gr. ἑλος helos „bagno”; δρομας dromas „bieganie”, od τρεχω trekhō „biegać”[23]. Gatunek typowy: Tringa ochropus Linnaeus, 1758.
- Hodites: gr. ὁδιτης hoditēs „podróżnik”, od ὁδος hodos „podróż, droga”[23]. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789.
- Iliornis (Ilyornis): gr. ιλυς ilus, ιλυος iluos „błoto, szlam”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[23]. Gatunek typowy: Totanus stagnatilis Bechstein, 1803.
- Rhyacophilus: gr. ῥυαξ rhuax, ῥυακος rhuakos „strumień, wezbrany potok”, od ῥεω rheō „płynąć”; φιλος philos „miłośnik”[23]. Gatunek typowy: Tringa glareola Linnaeus, 1758.
- Heteroscelus: gr. ἑτεροσκελης heteroskelēs „z nierównymi nogami”, od ἑτερος heteros „różny”; σκελος skelos „noga”[23]. Gatunek typowy: Totanus brevipes Vieillot, 1816.
- Pseudototanus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Totanus Bechstein, 1803[23]. Gatunek typowy: Totanus guttifer Nordmann, 1835.
- Heteractitis: gr. ἑτερος heteros „różny, inny, dziwny”; rodzaj Actitis Illiger, 1811 (brodziec)[23]. Gatunek typowy: Scolopax incana J.F. Gmelin, 1789.
- Pseudoglottis: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Glottis Koch, 1816[23]. Gatunek typowy: Totanus guttifer Nordmann, 1835.
- Aegialodes: gr. αιγιαλωδης aigialōdēs „bywając przy brzegu”, od αιγιαλος aigialos „plaża, brzeg morza”[23]. Nowa nazwa dla Gambetta Kaup, 1829.
- Neoglottis: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Glottis Koch, 1816[23]. Gatunek typowy: Scolopax melanoleuca J.F. Gmelin, 1789.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[24]:
- Tringa ochropus Linnaeus, 1758 – samotnik
- Tringa solitaria A. Wilson, 1813 – brodziec ciemnorzytny
- Tringa brevipes (Vieillot, 1816) – brodziec szary
- Tringa incana (J.F. Gmelin, 1789) – brodziec alaskański
- Tringa stagnatilis (Bechstein, 1803) – brodziec pławny
- Tringa totanus (Linnaeus, 1758) – krwawodziób
- Tringa glareola Linnaeus, 1758 – łęczak
- Tringa flavipes (J.F. Gmelin, 1789) – brodziec żółtonogi
- Tringa erythropus (Pallas, 1764) – brodziec śniady
- Tringa nebularia (Gunnerus, 1767) – kwokacz
- Tringa melanoleuca (J.F. Gmelin, 1789) – brodziec piegowaty
- Tringa semipalmata (J.F. Gmelin, 1789) – błotowiec
- Tringa guttifer (von Nordmann, 1835) – brodziec nakrapiany
Niepoprawna późniejsza pisownia Iliornis Kaup, 1829.
Tringa, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.). C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 148. (łac.). S.F. Baird: Order Grallatores. W: S.F. Baird, J. Cassin, G.N. Lawrence: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-6, according to acts op congress of March 8, 1853, May 31, 1854, and August 5, 1854. Cz. 9: Birds. Washigton: A.O.P. Nicholson, Printer [etc.], 1858, s. 734. (ang.). T. Piersma, J. van Gils & P. Wiersma: Family Scolopacidae (Sandpipers, Snipes and Phalaropes). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 509–512, 514. ISBN 84-87334-20-2. (ang.). Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne: