Loading AI tools
polski dyrektor muzeum i autor Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leszek Jodliński (ur. 27 kwietnia 1967 w Gliwicach) – polski historyk sztuki, politolog, muzeolog, wydawca, pracownik administracji publicznej i samorządowej oraz gremiów eksperckich. Laureat Nagrody im. Wojciecha Korfantego, za dokonania w dziedzinie nowoczesnej promocji dziedzictwa kulturowego[1].
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie |
historyk sztuki, politolog, muzealnik, wydawca |
Alma Mater |
Uniwersytet Jagielloński, KSAP, GRIPS |
Rodzice |
Jan i Teresa z domu Rząsa |
Dzieci |
Anna i Mikołaj |
Odznaczenia | |
![]() |
Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego im. A. Struga w Gliwicach w 1986 r., podczas nauki był laureatem Olimpiady Artystycznej w roku 1985. Ukończył w 1991 r. historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Krajową Szkołę Administracji Publicznej w kwietniu 1998 r. Jest również absolwentem studiów podyplomowych w zakresie Integracji Europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W 1995 r. przebywał na stypendium w Heidelbergu[2]. Od 1997 r. należy do stowarzyszenia zrzeszającego absolwentów Uniwersytetu w Heidelbergu – Heidelberg Alumni International[3]. W latach 2006–2007 studiował w Narodowym Podyplomowym Instytucie Studiów Politycznych (Graduate Institute for Policy Studies)[4] w Tokio, uzyskując tytuł M.A. public policy, równoważny tytułowi magistra.
W 1998 r. został wicedyrektorem sekretariatu Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, w roku następnym dyrektorem Departamentu Współpracy Międzynarodowej i promocji w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Małopolskiego. W latach 2001–2002 był dyrektorem Departamentu Integracji Europejskiej i Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej w Warszawie. W latach 2002–2003 był dyrektorem projektu „Rok Polski w Austrii”, którego koordynatorem był Instytut Adama Mickiewicza[5].
W latach 2003–2008 był dyrektorem muzeum w Gliwicach[6][7], pomysłodawcą i inicjatorem Gliwickich Dni Dziedzictwa Kulturowego, w ramach których udostępniono m.in. do zwiedzania wieżę kościoła Wszystkich Świętych (2003), przywrócono żeglugę krajoznawczą po Kanale Gliwickim (2004). Dni doczekały się cyklicznych wydawnictw popularyzujących dziedzictwo Gliwic i Ziemi Gliwickiej.
Od 2007 r. jest wykładowcą na Uniwersytecie Śląskim oraz do 2015 r. prowadził zajęcia w ramach Podyplomowego Studium Muzeologicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 2010 r. był uczestnikiem Kongresu Kultury Województwa Śląskiego[8] i autorem raportu sektorowego dotyczącego muzeów w województwie śląskim. W tymże roku był pomysłodawcą konkursu na najpiękniejsze śląskie słowo i współredaktorem antologii Najpiękniejsze Śląskie słowo[9], która doczekała się kilku wydań i nominacji do klubu książki Radiowej Trójki.
W drodze konkursu został wybrany na stanowisko dyrektora Muzeum Śląskiego w Katowicach. Urząd objął 14 lutego 2008 r. Jego głównym zadaniem było przygotowanie inwestycji budowy nowej siedziby muzeum, nadzór nad jej realizacją i otwarcie muzeum w założonym terminie. Podjął również, m.in. prace nad wystawą stałą historii Górnego Śląska[10]. Projekt scenariusza wystawy spotkał się z protestami niektórych środowisk. Wyłonionemu w konkursie projektowi zarzucano m.in. eksponowanie niemieckich i regionalnych wątków w historii Śląska, kosztem polskich tradycji. Koncepcję tę utożsamiono z wizją historii regionu bliską środowiskom Ruchu Autonomii Śląska (RAŚ)[11]. Jodliński pełnił funkcję dyrektora muzeum do 31 marca 2013 roku.
W Muzeum Śląskim wprowadził m.in. w życie swoje pomysły udostępniania malarstwa dla osób niepełnosprawnych i otwarcia pierwszej w polskim muzeum stałej trasy zwiedzania malarstwa dla osób niewidzących i niedowidzących. Pod jego kierunkiem Muzeum Śląskie wydało 74 pozycje książkowe (katalogi, albumy, opracowania historyczne). Kolekcja muzeum wzrosła z 74 tys. obiektów do 105 tysięcy. W trakcie przygotowań do otwarcia muzeum zainaugurował akcję „Dopisz się do historii”. Zebrane w trakcie jej trwania przedmioty (ponad 2000) miały zostać wykorzystane na wystawie stałej w Muzeum Śląskim[12].
Po zwolnieniu z Muzeum Śląskiego został naczelnikiem Wydziału Marketingu i Komunikacji[13] Muzeum Ziemi Śląskiej w Opawie w Czechach. W roku 2015 bez powodzenia startował w wyborach co Sejmu RP z pozycji nr 3, z bezpartyjnej listy Zjednoczeni dla Śląska[12]. W roku 2015 ubiegał się o stanowisko dyrektora Muzeum Armii Krajowej w Krakowie, jednak opinie części działaczy ze Śląska udaremniły te starania[14].
26 kwietnia 2016 r. zarząd województwa śląskiego, z pominięciem procedury konkursowej, zdecydował, że Jodliński obejmie funkcję dyrektora Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu[15]. Działania dyrektora spowodowały ponad dwukrotne zwiększenie frekwencji w muzeum, z 15 do 37 tysięcy odwiedzających rocznie[15]. W 2017 roku, na pięćsetlecie reformacji, zorganizował wystawę o dziedzictwie Marcina Lutra, a muzeum wydało naukowe opracowanie. Zainicjował i podpisał porozumienie z 22 sierpnia 2017 roku w sprawie przeniesienia wyposażenia i biblioteki dawnego żydowskiego domu modlitwy do Muzeum Górnośląskiego, w wyniku którego pozyskano 700 przedmiotów z dawnego żydowskiego domu modlitwy i zorganizowano wystawę o bytomskich Żydach[15]. Na stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości miała miejsce wystawa „100 × 100. Nasze stulecie”[16]. 28 lutego 2019 r. został odwołany ze stanowiska[15], po czym wystąpił na drogę sądową, argumentując, że zwolnienie przed upływem terminu kontraktu było bezpodstawne[17]. 12 lipca 2019 Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał decyzję zarządu województwa za nieważną[18]. Po odwołaniu przez marszałka Jakuba Chełstowskiego do NSA w drugiej instancji zapadł prawomocny wyrok (sygn. akt. II OSK 3541/19) uznający zwolnienie Jodlińskiego za bezprawne i unieważniający uchwałę, na mocy której stracił posadę dyrektora Muzeum Górnośląskiego[19].
Jodliński był członkiem rady programowej ESK Katowice 2016[20], członkiem rady muzeów w Opawie (2010–2015) oraz w Pszczynie (do maja 2019). Jako ekspert projektu Wirtualne Muzea Małopolski, wspierał zdigitalizowanie zbiorów 35 placówek muzealnych Województwa Małopolskiego (2010–2013)[21]. Uczestniczył w wielu konferencjach m.in. w Seminariach Śląskich w Kamieniu Śląskim, w konferencji TEDex, w Europejskim Forum Ekonomicznym w 2012 w ramach panelu „Kultura i biznes. Bliżej siebie”. Gościł też w 2015 r. na II Małopolskim Kongresie Kobiet[22].
Po zwolnieniu z Muzeum Górnośląskiego prowadzi działalność doradczą, wydawniczą i pisarską.
Przetłumaczył, opatrzył komentarzem i wydał Dziennik księdza Franza Pawlara – zapis tragedii górnośląskiej[23] oczami ówczesnego proboszcza Pławniowic[24]. W 2018 r. prowadzone przez niego Wydawnictwo Azory wydało drugie, poprawione wydanie książki, pierwotnie wydanej w 2015 roku[25].
Od 14 marca 2019 r. jest członkiem rady przy Ministrze Kultury Republiki Czeskiej, w sprawie zachowania i rozwoju narodowego zabytku Dolni Vitkovice w Ostrawie[26].
Zaproszony do udziału w wyborach do Sejmu w 2019 roku przez Mniejszość Niemiecką zdecydował się kandydować z ostatniego miejsca listy Koalicji Obywatelskiej w okręgu numer 29 obejmującym Gliwice, Zabrze, Tarnowskie Góry i Bytom[27].
Jest autorem tekstów poświęconych historii sztuk, w których podejmował także wątki związane z historią architektury, fotografią i rzemiosłem artystycznym. Między innymi jest autorem pierwszej monografii Domu tekstylnego Weichamnna w Gliwicach, Ericha Mendelsohna. Od 2014 roku prowadzi w Internecie autorski blog Jodłowanie[32].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.