Loading AI tools
japoński poeta Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ki no Tsurayuki (jap. 紀貫之; ur. około 868/870, zm. około 945[1]) – japoński pisarz, poeta i dworzanin.
Tsurayuki, syn Ki no Mochiyukiego, był autorem wielu wierszy waka. W 905 roku, z rozkazu cesarza Daigo, został jednym z czterech poetów, wybranych do skompilowania Kokin wakashū, antologii poezji japońskiej.
Początkowo sprawował kilka urzędów w Kioto, a następnie został mianowany namiestnikiem prowincji Tosa, gdzie przebywał od 930 do 935 roku.
Znany głównie ze swojej poezji, zaliczony został przez Fujiwarę no Kintō do Trzydziestu Sześciu Mistrzów Poezji (三十六歌仙). Sławę przyniosła mu także redakcja antologii wierszy Kokin wakashū, do której napisał on jeden z dwóch zawartych tam wstępów (w języku japońskim; drugi, innego autorstwa, sformułowany jest po chińsku). Wstęp ten był pierwszą poetyką normatywną gatunku tanka (pieśni krótkiej). Opisał tam jej historię, mitologiczne źródła i współczesną mu poezję, którą podzielił na rodzaje; odnosił się też do wcześniejszych wielkich poetów i nie szczędził krytycznych uwag swoim poprzednikom, takim jak Ariwara no Narihira.
Jeden jego wiersz został zamieszczony w antologii Ogura hyakunin-isshu, skompilowanej w XIII wieku przez Fujiwarę Teikę.
Oprócz redakcji Kokin wakashū i zamieszczonego tam wstępu, najważniejszym dziełem Tsurayukiego jest Pamiętnik z Tosy (Tosa nikki). Tsurayuki, ukrywając swoje autorstwo i podając się za kobietę, opisuje swój powrót w 935 roku do Kioto z prowincji Tosa, gdzie był namiestnikiem.
Pamiętnik z Tosy został napisany hiraganą w czasie, kiedy sylabariusz ten używany był głównie przez kobiety, mężczyźni zaś woleli posługiwać się znakami chińskimi. Tsurayuki wybrał jednak tę metodę, ponieważ głównym tematem Pamiętnika nie jest sama podróż, lecz smutek, jakiego autor doznał po stracie swojej córki w Tosa. Na początku swojego utworu Tsurayuki nie wspomina o śmierci córki i opisuje podróż w sposób częściowo komiczny, częściowo poważny. Pamiętnik z Tosy jest najstarszym istniejącym pamiętnikiem, napisanym kaną, uznawanym za utwór w wyjątkowo dobrym stylu. Wywarł on duży wpływ na sposób pisania późniejszych dzienników.
Istnieje ponadto antologia poezji Tsurayukiego, zwana Tsurayuki-shū, być może skompilowana przez niego samego. Niektóre z jego wierszy znajdowały się także w ważniejszych antologiach cesarskich (np. Kokin wakashū) – w trzech najstarszych takich zbiorach Tsurayuki jest jednym z najliczniej reprezentowanych autorów.
Autorem polskiej monografii o Ki no Tsurayukim jest Krzysztof Olszewski[2].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.