Liczne gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne[10]. Do najbardziej popularnych należą: jaskrzyn nadrzecznyFelicia amelloides i Felicia bergeriana[7]. Walorami tych roślin jest bardzo obfite i długotrwałe kwitnienie – w łagodnym ciepłym klimacie potrafią kwitnąć niemal cały rok[10].
Nazwa naukowa rodzaju (nadana w 1818) pochodzić ma od niemieckiego urzędnika z Ratyzbony o nazwisku Felix (zmarłego w 1846)[11][12], ale też jego geneza tłumaczona jest jako odmienione łacińskie słowo felix (felicis) oznaczające „szczęśliwy, wesoły”[11].
Zazwyczaj skrętoległe, rzadziej częściowo naprzeciwległe lub skupione w rozecie przyziemnej[9], zwykle siedzące lub z oskrzydlonym ogonkiem[13]. Blaszka cienka lub skórzasta, równowąska do eliptycznej, zwykle całobrzega[13].
Zebrane w pojedyncze, szczytowe, rozwijające się zwykle na długich szypułach koszyczki[9][13]. Okrywy są półkuliste do walcowatych, z 3–4 rzędami listków (według niektórych źródeł zwykle z dwoma[13]). Listki okrywy podobnej wielkości lub zmniejszające się, równowąskolancetowate, ciemnozielone wzdłuż osi, łuskowato obłonione na brzegu. Brzeżne kwiaty języczkowe są żeńskie, rosną w jednym rzędzie, rzadko ich brak[13], zwykle są liczne[6]. Mają zwykle barwę niebieską lub fioletową, rzadziej białą lub żółtą[13]. We wnętrzu koszyczka występują zawsze żółte kwiaty rurkowe, męskie[13] lub obupłciowe[9], o rurce wąskiej, w górze lejkowatej, z 5 łatkami trójkątnymi lub lancetowatymi, rozpostartymi lub podwijającymi się[13].
Niełupki eliptyczno-jajowate[13], spłaszczone, z bocznymi żebrami, często owłosione[9]. Puch kielichowy w postaci jednego rzędu licznych włosków lub ości, trwałych lub odpadających[9].
Rośliny wymagają ochrony przed przymrozkami, do gruntu sadzone są gdy minie ryzyko ich wystąpienia (nieliczne gatunki mogą zimować w gruncie w klimacie umiarkowanym). Wymagają stanowisk słonecznych, nadają się do uprawy pojemnikowej. Podłoże powinno być mineralne i przepuszczalne[6]. Rozmnażane są za pomocą nasion (sianych wiosną), przez podział kęp i przez sadzonki zielne (późnym latem i jesienią)[6][10]. Usuwanie przekwitających kwiatostanów sprzyja przedłużaniu kwitnienia[10].
Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2022-07-31](ang.).
K. Kubitzki (red.):The Families and Genera of Vascular Plants. Vol. VIII. Flowering Plants. Eudicots: Asterales.Berlin, Heidelberg, New York:Springer-Verlag,2007,s.292. ISBN978-3-540-31050-1.
Genus Felicia Cass..[w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line].USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System.[dostęp 2022-07-31].