Rośliny te zasiedlają rozmaite formacje od brzegów morskich, poprzez chaparral, formacje trawiaste, po lasy, piętro alpejskie w górach i pustynie[8]. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne[7], w tym eriofil darniowyE. lanatum[5][6].
Naukowa nazwa rodzajowa utworzona została z greckich słów erion znaczącego wełna i phyllon znaczącego liść[8].
Skrętoległe, równowąskie do jajowatych lub rombowatych w zarysie[9], całobrzegie (u roślin rocznych[6]), ząbkowane do pierzastodzielnych (pojedynczo lub podwójnie), nagie lub owłosione, rzadko lub gęsto[9][8], siedzące lub ogonkowe[8].
Zebrane w koszyczki, a te zwykle w luźne lub gęste wierzchotkowate lub wiechowate kwiatostany złożone[9][6]. Okrywy są półkuliste do walcowatych[9], o średnicy od 3 do kilkunastu mm[8], z jednym, rzadziej dwoma rzędami listków, często gęsto owłosionymi[9]. Dno koszyczka płaskie lub wypukłe, nagie, gładkie lub dołkowane[8]. Brzeżne kwiaty języczkowe występują w liczbie od 4 do 15 (czasem brak ich zupełnie), są żeńskie i płodne[8], mają barwę żółtą lub białą, na końcach języczki są całobrzegie lub płytko trójklapowe[9]. We wnętrzu koszyczka występują zawsze żółte (cytrynowe do złocistych) kwiaty rurkowe[9]. Są one obupłciowe i także płodne, jest ich od kilku do 300[8]. Ich korona w dole tworzy krótką rurkę, wyżej rozszerza się lejkowato, zwieńczona jest 5 trójkątnymi łatkami[8].
Niełupki równowąsko-maczugowate do pryzmatycznych[8], obłe lub 4–5-kanciaste, czarne, nagie lub z rzadka owłosione[9]. Puchu kielichowego brak lub wykształcony w postaci kilku postrzępionych łusek[9].
Rośliny bywają uprawiane jako ozdobne w ogrodach bylinowych lub na dużych skalniakach. Wymagają stanowisk nasłonecznionych i suchych, z podłożem przepuszczalnym, mineralnym. Rozmnażane są za pomocą nasion lub przez podział kęp i przez sadzonki[6].
Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2022-07-31](ang.).
K. Kubitzki (red.):The Families and Genera of Vascular Plants. Vol. VIII. Flowering Plants. Eudicots: Asterales.Berlin, Heidelberg, New York:Springer-Verlag,2007,s.495-496. ISBN978-3-540-31050-1.
Genus Eriophyllum Lag..[w:] Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line].USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System.[dostęp 2022-07-31].