Loading AI tools
fizyk amerykański, noblista Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Edward Mills Purcell (ur. 30 sierpnia 1912 w Taylorville, Illinois, zm. 7 marca 1997 w Cambridge[1], Massachusetts) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za „rozwinięcie nowych metod precyzyjnych pomiarów magnetyzmu jądrowego i odkrycia dzięki nim dokonane”[2].
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
profesor | |
Specjalność: fizyka | |
Alma Mater | |
Uczelnia | |
Okres zatrudn. | |
Odznaczenia | |
![]() | |
Nagrody | |
Ukończył Purdue University i Harvard University. W czasie II wojny światowej w latach 1940-1946 pracował w MIT w Cambridge – uczestniczył w badaniach dotyczących technik radarowych. Po zakończeniu wojny powrócił do Harvardu. W latach 1945–1946 opracował nowe metody precyzyjnych pomiarów jądrowego rezonansu magnetycznego (ang. Nuclear Magnetic Resonance, NMR), za co został uhonorowany w roku 1952 Nagrodą Nobla (wspólnie z Felixem Blochem, który niezależnie dokonał tego samego odkrycia)[2].
Od 1949 roku był profesorem na Uniwersytecie Harvarda. W roku 1951 został wybrany do Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie[2].
Rozwój technik spektroskopii NMR był jednym z najważniejszych czynników, umożliwiających postęp w medycynie w XX wieku.
Purcell jest autorem licznych publikacji, w tym książek[3]. m.in. podręcznika Electricity and Magnetism (1965)[4], przetłumaczonego m.in. na język polski jako „Elektryczność i magnetyzm” (wyd. I: PWN 1971), wchodzącego w skład Kursu Fizyki z Berkeley (Berkeley Physics Course)[5]. Jest on uznawany za jeden z najlepszych podręczników fizyki – bardzo dobrą podstawę kursu elektrodynamiki klasycznej[6]. Laureat Medalu Oersteda za nauczanie fizyki (1967).