Loading AI tools
wydział Uniwersytetu Warszawskiego Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego – jednostka podstawowa Uniwersytetu Warszawskiego znana wcześniej jako Instytut Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuje w nim około 130 pracowników naukowych i kształci się ponad 1200 studentów w trybie dziennym i wieczorowym. Wydział prowadzi studia doktoranckie w zakresie językoznawstwa i literaturoznawstwa orientalnego.
Uniwersytet Warszawski | |
![]() Budynek Wydziału Orientalistycznego UW przy Krakowskim Przedmieściu 26/28 | |
Data założenia |
1932 (Instytut) |
---|---|
Państwo | |
Województwo | |
Adres |
00-927 Warszawa |
Dziekan |
prof. dr hab. Piotr Taracha |
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Instytut Orientalistyczny UW został założony w 1932 r. Pierwszym dyrektorem został Stanisław Schayer – założyciel IO UW. Już w 1933 przyjęto pierwszych studentów na cztery seminaria: egiptologiczne, indologiczne, sinologiczne i turkologiczne.
W 1952 Instytut Orientalistyczny włączono w struktury Wydziału Filologicznego i od tego momentu notuje się powolny rozwój jednostki, która odbudowywała się po stratach wojennych. W 1964 liczył siedem katedr: egiptologiczną, indologiczną, sinologiczną, turkologiczną, afrykanistyczną, asyriologiczną i semitystyczną.
W latach 1970–1979, w wyniku zmiany struktury Instytutu Orientalistycznego, powołano następujące zakłady: Zakład Bliskiego Wschodu i Afryki, Zakład Środkowego Wschodu, Zakład Dalekiego Wschodu oraz Zakład Współczesnych Zagadnień Azji.
W 1975 r. Instytut Orientalistyczny był już największą jednostką w strukturach Wydziału Neofilologii. Studia podejmowano na 11 specjalnościach, takich jak: afrykanistyka, arabistyka i islamistyka, egiptologia, filologia Wschodu Starożytnego, filologia indyjska, iranistyka, japonistyka, mongolistyka, semitystyka, sinologia i turkologia.
W latach 1990–1999 utworzono nowe jednostki, które działają po dzień dzisiejszy, a w 2000 r. utworzono Studium Stosunków Międzykulturowych.
19 stycznia 2005 Instytut Orientalistyczny uzyskał status jednostki podstawowej Uniwersytetu Warszawskiego na prawach wydziału.
W 2007 Instytut Orientalistyczny obchodził rocznicę 75-lecia powołania do życia. Z tej okazji wydany został zbiór tekstów pt. 75 lat Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego[1] pod redakcją Macieja Popki.
23 stycznia 2008 Senat Uniwersytetu Warszawskiego uchwalił przekształcenie Instytutu Orientalistycznego w Wydział Orientalistyczny. Jest to dziewiętnasty wydział Uniwersytetu Warszawskiego.
27 maja 2008 Rada Wydziału Orientalistycznego UW zmieniła strukturę organizacyjną jednostki.
Dostępne kierunki[2]:
W kadencji 2020–2024[3]:
Stanowisko | Imię i nazwisko |
---|---|
Dziekan | prof. dr hab. Piotr Taracha |
Prodziekan ds. finansowych | dr hab. Józef Pawłowski |
Prodziekan ds. studenckich | dr Marta Widy-Behiesse |
Wydział Orientalistyczny składa się z następujących jednostek organizacyjnych[4]:
Katedra | Kierownik |
---|---|
Katedra Arabistyki i Islamistyki | prof. dr hab. Katarzyna Pachniak |
Katedra Azji Południowej | dr hab. Jacek Woźniak |
Katedra Japonistyki | dr hab. Iwona Kordzińska-Nawrocka |
Katedra Języków i Kultur Afryki | dr hab. Beata Wójtowicz |
Zakład | Kierownik |
---|---|
Zakład Egiptologii | dr hab. Kamil Omar Kuraszkiewicz |
Zakład Hebraistyki | dr Angelika Adamczyk |
Zakład Iranistyki | dr Sylwia Surdykowska-Konieczny |
Zakład Islamu Europejskiego | dr hab. Agata Nalborczyk |
Zakład Koreanistyki | dr Anna Paradowska |
Zakład Sinologii | dr Małgorzata Religa |
Zakład Turkologii i Ludów Azji Środkowej | dr hab. Agata Bareja-Starzyńska |
Zakład Wschodu Starożytnego | dr hab. Olga Drewnowska-Rymarz |
Jednostka | Kierownik |
---|---|
Studium Europy Wschodniej | mgr Jan Malicki |
Wydziałowa Szkoła Języków Wschodnich | mgr Inga Kotańska |
Pracownia Studiów nad Buddyzmem | dr hab. Katarzyna Marciniak |
Pracownia Studiów nad Judaizmem | dr hab. Roman Marcinkowski |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.