Loading AI tools
Powtórzone wybory wygrane przez socjaldemokratyczną partię PSOE Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wybory parlamentarne w Hiszpanii w listopadzie 2019 roku – przedterminowe wybory do Kongresu Deputowanych i Senatu, które odbyły się 10 listopada. 34,8 mln obywateli było uprawnionych do głosowania. Wybrali oni 350 posłów do Kongresu Deputowanych XIV kadencji i 208 z 266 senatorów.
Państwo | |||
---|---|---|---|
Rodzaj | |||
Data przeprowadzenia |
10 listopada 2019 | ||
Data zarządzenia |
24 września 2019 | ||
Ordynacja wyborcza |
proporcjonalna | ||
Głosowanie | |||
| |||
| |||
|
Ostatnie wybory parlamentarne odbyły się 28 kwietnia tego samego roku. Sukces w nich odniosła rządząca Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE), lecz nie zdobyła większości parlamentarnej. Negocjacje rządowe rozpoczęły się natychmiast po wyborach. Brak porozumienia między partiami politycznymi spowodował, że parlament, w dwóch głosowaniach w lipcu, odrzucił kandydaturę obecnego premiera Pedro Sáncheza. 17 września król Filip VI nie wyznaczył nowego kandydata na premiera z powodu braku porozumienia międzypartyjnego[1][2][3]. 23 września, dwa miesiące po głosowaniu nad wotum zaufania dla rządu, król, na podstawie artykułu 99.5 konstytucji[4], rozwiązał Kortezy i zarządził nowe wybory na 10 listopada. Nastąpiło to w mocy dekretu z dnia 24 września[5].
|
|
Partia lub koalicja | Partie na liście | Kandydat na premiera | Ideologia | Poprzedni wynik | |||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Głosy (%) | Mandaty | ||||||
PSOE | Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) Partia Socjalistów Katalonii (PSC) |
![]() |
Pedro Sánchez (premier) |
Socjaldemokracja | 28.7% | 123/350 123/208 | |
PP | Partia Ludowa (PP) Foro Asturias (FAC) |
![]() |
Pablo Casado | Konserwatyzm Chrześcijańska demokracja |
16.7% | 66/350 54/208 | |
Ciudadanos | Obywatele – Partia Obywatelska (Cs) Związek, Postęp, Demokracja (UPyD) |
![]() |
Albert Rivera | Liberalizm | 15.9% | 57/350 4/208 | |
Unidas Podemos | Podemos Zjednoczona Lewica (IU) Batzarre (Nawarra) Alto Aragón en Común (Aragonia) Catalunya en Comú–Podem (ECP) En Común (Galicja) |
![]() |
Pablo Iglesias | Lewicowy populizm Socjalizm demokratyczny |
14.3% | 42/350 0/208 | |
Vox | ![]() |
Santiago Abascal | Prawicowy populizm Nacjonalizm Neoliberalizm |
10.3% | 24/350 0/208 | ||
ERC–Sobiranistes | Republikańska Lewica Katalonii (ERC) Suwerenni (Sobiranistes) Republikańska Lewica Kraju Walencji (ERPV) |
![]() |
Gabriel Rufián | Dążenie do niepodległości Katalonii Socjaldemokracja Socjalizm demokratyczny |
3.9% | 15/350 11/208 | |
JxCat–Junts | Europejska Partia Demokratyczna Katalonii (PDeCAT) Wezwanie Narodowe na rzecz Niepodległości (CNxR) |
![]() |
Laura Borràs | Dążenie do niepodległości Katalonii Liberalizm |
1.9% | 7/350 2/208 | |
EAJ-PNV | ![]() |
Aitor Esteban | Baskijski nacjonalizm Chrześcijańska demokracja Konserwatywny liberalizm |
1.5% | 6/350 9/208 | ||
EH Bildu | ![]() |
Oskar Matute | Dążenie do niepodległości Kraju Basków Socjalizm |
1.0% | 4/350 1/208 | ||
CCa–NCa–PNC | Koalicja Kanaryjska (CCa) Nuevas Canarias (NCa) Kanaryjska Partia Nacjonalistyczna (PNC) Niezależna Grupa Herreńska (AHI) |
![]() |
Ana Oramas | Regionalizm Kanaryjski nacjonalizm Centryzm |
CCa: 0.5% NCa: 0.1% |
2/350 0/208 | |
Navarra Suma | Unia Ludowa Nawarry (UPN) Partia Ludowa (PP) Obywatele – Partia Obywatelska (Cs) |
![]() |
Sergio Sayas | Regionalizm Konserwatyzm |
0.4% | 2/350 3/208 | |
Regionalna Partia Kantabrii | ![]() |
José María Mazón | Regionalizm Progresywizm Populizm |
0.2% | 1/350 0/208 | ||
Socjalistyczna Grupa Gomery | ![]() |
Yaiza Castilla | Socjaldemokracja Insularyzm |
–[uwaga 10] | – 1/208 | ||
Więcej Kraju | Więcej Kraju (Más País) Equo Chunta Aragonesista (CHA) Więcej Kompromisu (Més Compromís) |
![]() |
Íñigo Errejón | Demokracja bezpośrednia Progresywizm Zielona polityka |
Nowa partia |
Partia lub koalicja | Oryginalny slogan | Polskie tłumaczenie | |
---|---|---|---|
PSOE | « Ahora Gobierno. Ahora España » « Ahora sí » |
„Teraz rząd. Teraz Hiszpania.” „Teraz na tak” | |
PP | « Por todo lo que nos une » | „Po to wszystko, co nas jednoczy” | |
Cs | « España en marcha » | „Hiszpania w toku” | |
Unidas Podemos | « Un Gobierno contigo » | „Rząd jest z Tobą” | |
Vox | « España siempre » | „Zawsze Hiszpania” | |
ERC–Sobiranistes | « Tornarem més forts » | „Powrócimy silniejsi” | |
JxCat–Junts | « Per la independència, ni un vot enrere » | „Za niepodległością, nie za tym, co było” | |
EAJ/PNV | « Hemen, EAJ-PNV » | „Tutaj, EAJ/PNV” | |
EH Bildu | « Erabaki Baietz! » | "Zdecyduj na tak!” | |
Más País | « Desbloquear, avanzar, Más País » | „Odblokujmy, uczyńmy postęp, Więcej Kraju” |
Data | Organizator | Prowadzący | Przedstawiciele komitetów wyborczych | Oglądalność | Przypisy | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
PSOE | PP | Cs | UP | Vox | ERC | PNV | |||||
1 listopada | RTVE[uwaga 11] | Xabier Fortes | A. Lastra | C. A. de Toledo | I. Arrimadas | I. Montero | I. Espinosa de los Monteros | G. Rufián | A. Esteban | 2,468,000 | [6][7] |
4 listopada | Academia TV[uwaga 12][uwaga 13] | Ana Blanco Vicente Vallés |
P. Sánchez | P. Casado | A. Rivera | P. Iglesias | S. Abascal | niezaproszeni | 8,621,000 | [8][9] | |
7 listopada | laSexta[uwaga 14] | Ana Pastor | M.J. Montero | A. Pastor | I. Arrimadas | I. Montero | R. Monasterio | niezaproszeni | 3,133,000 | [10][11] |
lider lub kandydat na premiera | |
inny przedstawiciel |
Wspólnota autonomiczna | 14:00 | 18:00 | Ostateczna |
---|---|---|---|
Andaluzja | 35.81% | 54.85% | 68.25% |
Aragonia | 41.18% | 57.92% | 71.5% |
Asturia | 34.42% | 53.5% | 65.48% |
Baleary | 30.95% | 47.4% | 58.71% |
Ceuta (miasto autonomiczne) | 27.27% | 43.77% | 56.16% |
Estremadura | 37.17% | 54.41% | 69.12% |
Galicja | 31.98% | 53.26% | 66.62% |
Kantabria | 39.12% | 59.28% | 70.83% |
Kastylia-La Mancha | 38.07% | 57.44% | 71.36% |
Kastylia i León | 37.29% | 56.71% | 71.37% |
Katalonia | 40.59% | 59.88% | 72.17% |
Kraj Basków | 40.18% | 57.6% | 68.91% |
La Rioja | 40.42% | 57.45% | 71.27% |
Madryt | 41.01% | 61.52% | 74.54% |
Melilla (miasto autonomiczne) | 24.61% | 38.98% | 57.12% |
Murcja | 39.01% | 57.88% | 69.99% |
Nawarra | 39.38% | 56.46% | 69.21% |
Walencja | 42.51% | 59.97% | 71.74% |
Wyspy Kanaryjskie | 27.08% | 44.36% | 60.46% |
W całym kraju | 37.93% | 56.86% | 69.87% |
Źródło: Avances de participación – Elecciones generales 10N |
![]() | ||||||
Partie i koalicje | Liczba głosów | Mandaty | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
Głosy | % | ±pp | Suma | +/− | ||
Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) | 6,752,983 | 28.00 | –0.67 | 120 | –3 | |
Partia Ludowa (PP) | 5,019,869 | 20.82 | +4.13 | 89 | +23 | |
Vox | 3,640,063 | 15.09 | +4.83 | 52 | +28 | |
Unidas Podemos | 3,097,185 | 12.84 | –1.48 | 35 | –7 | |
En Común (Podemos+EU (Galicja)) | 186,260 | 0.77 | –0.14 | 2 | ±0 | |
Obywatele – Partia Obywatelska (Cs) | 1,637,540 | 6.79 | –9.07 | 10 | –47 | |
Republikańska Lewica Katalonii–Suwerenni (ERC–Sobiranistes) | 875,750 | 3.63 | –0.28 | 13 | –2 | |
Republikańska Lewica Kraju Walencji (ERPV) | 5,816 | 0.02 | ±0.00 | 0 | ±0 | |
Więcej Kraju (Más País) | 577,055 | 2.39 | nb[uwaga 15] | 3 | +2 | |
Więcej Kraju–Rada Aragońska–Equo (Más País–CHA–Equo) | 22,989 | 0.10 | nb | 0 | ±0 | |
Razem dla Katalonii–Razem (JxCat–Junts) | 527,375 | 2.19 | +0.28 | 8 | +1 | |
Nacjonalistyczna Partia Basków (EAJ/PNV) | 377,423 | 1.57 | +0.06 | 6 | ±0 | |
Euskal Herria Bildu (EH Bildu) | 276,519 | 1.15 | +0.16 | 5 | +1 | |
Kandydatura Jedności Ludowej–Na rzecz Rozłamu (CUP–PR) | 244,754 | 1.01 | nb | 2 | +2 | |
Koalicja Kanaryjska–Nowe Wyspy Kanaryjskie (CCa–PNC–NCa)1 | 123,981 | 0.51 | –0.02 | 2 | ±0 | |
Galicyjski Blok Nacjonalistyczny (BNG) | 119,597 | 0.50 | +0.14 | 1 | +1 | |
Navarra Suma (NA+) | 98,448 | 0.41 | ±0.00 | 2 | ±0 | |
Regionalna Partia Kantabrii (PRC) | 68,580 | 0.28 | +0.08 | 1 | ±0 | |
Teruel Istnieje (¡Teruel Existe!) | 19,696 | 0.08 | nb | 1 | +1 | |
Pozostałe partie lub koalicje | 442,925 | 1.80 | +0.54 | 0 | ±0 | |
Głosy puste | 216,515 | 0.90 | +0.14 | |||
Suma | 24,116,352 | 350 | ±0 | |||
Głosy ważne | 24,116,352 | 98.98 | +0.03 | |||
Głosy nieważne | 249,499 | 1.02 | –0.03 | |||
Frekwencja | 24,365,851 | 69.87 | –5,88 | |||
Absencja | 10,506,203 | 30.13 | +5,88 | |||
Uprawnieni do głosowania | 34,870,481 | |||||
Źródło: Total nacional – Congreso – Elecciones generales 10N |
![]() | |||||
Partie i koalicje | Wybrani w sp. bezpośredni |
Wybrani przez parlamenty autonomiczne | Suma | ||
---|---|---|---|---|---|
Mandaty | +/− | ||||
Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSOE) | 93 | –30 | 18 | 111 | |
Partia Socjalistów Katalonii (PSC) | 2 | –1 | 1 | 3 | |
Partia Ludowa (PP) | 83 | +29 | 14 | 97 | |
Republikańska Lewica Katalonii – Suwerenni (ERC–Sobiranistes) | 11 | ±0 | 2 | 13 | |
Nacjonalistyczna Partia Basków (EAJ/PNV) | 9 | ±0 | 1 | 10 | |
Obywatele – Partia Obywatelska (Cs) | 0 | –4 | 8 | 8 | |
Konfederacyjna Lewica (Izquierda Confederal) | 0 | ±0 | 6 | 6 | |
Razem dla Katalonii–Razem (JxCat–Junts) | 3 | +1 | 2 | 5 | |
Vox | 2 | +2 | 1 | 3 | |
Navarra Suma (NA+) | 3 | ±0 | 0 | 3 | |
Obywatele – Partia Obywatelska (Cs) | 1 | ±0 | 0 | 1 | |
Euskal Herria Bildu (EH Bildu) | 1 | ±0 | 1 | 2 | |
Teruel Istnieje (¡Teruel Existe!) | 2 | +2 | 0 | 2 | |
Koalicja Kanaryjska–Nowe Wyspy Kanaryjskie (CCa–PNC–NCa) | 0 | ±0 | 1 | 1 | |
Regionalna Partia Kantabrii (PRC) | 0 | ±0 | 1 | 1 | |
Geroa Bai (GBai) | 0 | ±0 | 1 | 1 | |
Socjalistyczna Grupa Gomery (ASG) | 1 | ±0 | 0 | 1 | |
Partia Aragońska (PAR) | b.d | – | 1 | 1 | |
Suma | 208 | ±0 | 57 | 265 | |
Źródło:Total nacional – Senado – Elecciones Generales 10N |
Wybory zakończyły się kolejnym zwycięstwem Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE). Jednak partia straciła 3 mandaty w Kongresie i 30 w Senacie, co spowodowało utratę większości w izbie wyższej. Socjaliści wygrali w większości prowincji i w 10 na 17 wspólnot autonomicznych.
Dzień po wyborach, lider partii Obywatele Albert Rivera podał się do dymisji, zrezygnował z mandatu poselskiego i polityki. Jego partia straciła ponad 80% miejsc w Kongresie i jedną trzecią miejsc w Senacie[12][13]. Ten sam gest, co Rivera, uczynił były szef grupy parlamentarnej Juan Carlos Girauta i kilku ważnych członków partyjnej egzekutywy[14][15]. W marcu 2020 roku mają odbyć się wybory nowego szefa partii. Faworytką tych wyborów jest numer dwa w partii, szefowa grupy parlamentarnej w Kongresie, Ines Arrimadas, która wyraziła wolę startu.
Partia Ludowa odzyskała jedną trzecią miejsc w Kongresie i prawie połowę w Senacie straconych w wyniku wyborów z kwietnia. Ludowcy wygrali w 9 prowincjach i 3 wspólnotach autonomicznych. Prawicowo-nacjonalistyczna partia Vox zwiększyła swój stan posiadania o ponad połowę, dwójka kandydatów tej partii otrzymała miejsce w Senacie w wyborach bezpośrednich. Dodatkowo partia wygrała w Murcji i mieście autonomicznym Ceuta.
Do parlamentu weszły 4 nowe partie: Mas Pais stworzona przez byłego członka Podemos Íñigo Errejóna, Galicyjski Blok Nacjonalistyczny, którego przedstawiciel powrócił do Kongresu po 4 latach nieobecności, a także startujące po raz pierwszy w wyborach krajowych skrajnie lewicowa, proniepodległościowa Kandydatura Jedności Ludowej z Katalonii i ruch obywatelski Teruel Istnieje z Aragonii.
Zaraz po wyborach socjaliści wykluczyli wielką koalicję z PP jako wyjście z politycznego impasu[16]. 12 listopada, liderzy PSOE i Unidas Podemos podpisali wstępną umowę koalicyjną. Jednak koalicja nie posiada większości w Kongresie i musi się porozumieć z ugrupowaniami regionalnymi i separatystycznymi. Gdyby taki rząd powstał, byłby to pierwszy rząd koalicyjny od śmierci generała Franco[17].
23 listopada, PSOE i jej siostrzana PSC z Katalonii przeprowadziły referendum, w którym członkowie tych partii zgodzili się na warunki umowy koalicyjnej z 12 listopada[18]. To samo zrobili cztery dni później członkowie koalicji Unidas Podemos[19].
Na przełomie 2019 i 2020 roku. przedstawiciele PSOE porozumieli się z członkami partii regionalnych, m.in. Republikańskiej Lewicy Katalonii i baskijskiej partii Euskal Herria Bildu, której członkowie mają wstrzymać się od głosu w sprawie udzielenia wotum zaufania Pedro Sanchezowi. Te porozumienia zostały przyjęte przez członków egzekutyw obu partii[20][21]. W proteście przeciwko porozumieniu z ERC i EH Bildu, Regionalna Partia Kantabrii poinformowała o zmianie decyzji i głosowaniu przeciw nowemu rządowi[22]. Mimo tego, 7 stycznia 2020 roku, zwykłą większością w drugim głosowaniu Kongres Deputowanych udzielił wotum zaufania Pedro Sanchezowi. Nowy-stary premier złożył przysięgę przed królem następnego dnia[23][24].
Kandydat na premiera | Data głosowania | Głosy | ![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Suma | |||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() ![]() |
Potrzebna większość: Absolutna (176/350) |
Za | 120 | 26 | 6 | 6 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 166/350 | |||||||||||
![]() |
88 | 52 | 10 | 8 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 165/350 | ||||||||||||||
Wstrzymało się | 13 | 5 | 18/350 | |||||||||||||||||||||
Nieobecni | 1 | 1/350 | ||||||||||||||||||||||
7 stycznia 2020 Potrzebna większość: Zwykła |
![]() |
120 | 26 | 7 | 6 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 167/350 | ||||||||||||
Przeciw | 88 | 52 | 10 | 8 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 165/350 | ||||||||||||||
Wstrzymało się | 13 | 5 | 18/350 | |||||||||||||||||||||
Źródło:[25][23] |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.