Szczurzynek[2] (Melomys) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Szybkie fakty Domena, Królestwo ...
Zamknij
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australazji[3][4][5].
Długość ciała (bez ogona) 90–210 mm, długość ogona 98–205 mm, długość ucha 12–20 mm, długość tylnej stopy 23–34 mm; masa ciała 37–145 g[4][6].
Rodzaj zdefiniował w 1922 roku angielski zoolog Oldfield Thomas na łamach The Annals and Magazine of Natural History[1]. Na gatunek typowy Thomas wyznaczył (oryginalne oznaczenie) szczurzynka czarnogonowego (M. rufescens).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące współczesne gatunki[uwaga 1][8][6][3][2]:
- Melomys fraterculus (O. Thomas, 1920) – szczurzynek seramski
- Melomys dollmani Rümmler, 1935 – szczurzynek stokowy
- Melomys lutillus (O. Thomas, 1913) – szczurzynek papuaski
- Melomys howi Kitchener, 1996 – szczurzynek riamański
- Melomys bannisteri Kitchener & Maryanto, 1993 – szczurzynek archipelagowy
- Melomys frigicola Tate, 1951 – szczurzynek górski
- Melomys burtoni (Ramsay, 1887) – szczurzynek łąkowy
- Melomys paveli K.M. Helgen, 2003 – szczurzynek nadbrzeżny
- Melomys matambuai Flannery, Colgan & Trimble, 1994 – szczurzynek wyspowy
- Melomys bougainville Troughton, 1936 – szczurzynek solomoński
- Melomys aerosus (O. Thomas, 1920) – szczurzynek ciemny
- Melomys obiensis (O. Thomas, 1911) – szczurzynek obiański
- Melomys cervinipes (Gould, 1852) – szczurzynek płowonogi
- Melomys rubicola O. Thomas, 1924 – szczurzynek koralowy – takson wymarły
- Melomys capensis Tate, 1951 – szczurzynek przylądkowy
- Melomys rufescens (Alston, 1877) – szczurzynek czarnogonowy
- Melomys cooperae Kitchener, 1995 – szczurzynek tanimbarski
- Melomys caurinus (O. Thomas, 1921) – szczurzynek krótkoogonowy
- Melomys talaudium (O. Thomas, 1921) – szczurzynek talaudzki
- Melomys fulgens (O. Thomas, 1920) – szczurzynek bojaźliwy
- Melomys leucogaster (Jentink, 1908) – szczurzynek białobrzuchy
- Melomys arcium (O. Thomas, 1913) – szczurzynek luizjadzki
- Melomys spechti Flannery & Wickler, 1990 – szczurzynek bukański – takson wymarły
W teriologii za taksony współczesne uważa się również gatunki wymarłe po 1500 roku[7].
Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 272–273. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.). Ch. Denys, P. Taylor & K. Aplin. Opisy gatunków Muridae: Ch. Denys, P. Taylor, C. Burgin, K. Aplin, P.-H. Fabre, R. Haslauer, J. Woinarski, B. Breed & J. Menzies: Family Muridae (True Mice and Rats, Gerbils and relatives). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 693–699. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.). D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Melomys. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-10]. Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 322–323. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.). N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Taxonomic overview. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-12]. (ang.). N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-12]. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne: