Loading AI tools
królowa szwedzka, żona Karola XVI Gustawa Bernadotte Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sylwia Renata Sommerlath (Silvia Renate; ur. 23 grudnia 1943 w Heidelbergu) – królowa Szwecji od 19 czerwca 1976 roku jako żona Karola XVI Gustawa. Od 2011 roku jest najdłużej panującą królową Szwecji[1].
![]() Królowa Sylwia (2023) | |
![]() | |
![]() | |
Królowa Szwecji | |
Okres |
od 19 czerwca 1976 |
---|---|
Jako żona | |
Poprzedniczka | |
Dane biograficzne | |
Dynastia |
Bernadotte |
Data i miejsce urodzenia |
23 grudnia 1943 |
Ojciec |
Walther Sommerlath |
Matka |
Alice Soares de Toledo |
Małżeństwo | |
Dzieci | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Ma troje dzieci – Wiktorię (ur. 1977), Karola Filipa (ur. 1979) i Magdalenę (ur. 1982). Zajmują oni kolejno pierwsze, czwarte i ósme miejsce w linii sukcesji do szwedzkiego tronu.
Urodziła się 23 grudnia 1943 roku w Heidelbergu w Niemczech jako jedyna córka Walthera Sommeraltha (przedsiębiorcy robiącego interesy na mieniu odebranym Żydom i członka NSDAP[2]) i jego żony, Alice Soares de Toledo. Jej ojciec był Niemcem, natomiast matka – Brazylijką. Ze strony matki jest potomkinią króla Portugalii, Alfonsa III, oraz jego konkubiny, Marii Peres de Enxara[3]. Sylwia miała trzech braci – Ralfa (ur. 1929), Walthera (1934-2020[4][5][6][7]) i Jörga (1941-2006).
O swoim dzieciństwie w jednym z wywiadów powiedziała: „Można powiedzieć, że mam pozostałości obu kultur (brazylijskiej i niemieckiej), coś, co pozwoliło mi poznać to, co najlepsze z obu światów. Moja matka była katoliczką, a mój ojciec, protestant, dorastał w domu, w którym zawsze panowała tolerancja i szacunek”[8].
Dorastała w São Paulo w Brazylii w latach 1947–1957, gdzie rodzina przeniosła się po zakończeniu drugiej wojny światowej. O tym okresie powiedziała później: „Nie mam żadnych wspomnień z samego początku pobytu w Brazylii. Byłam taka mała, kiedy przyjechaliśmy do Brazylii... Ale pamiętam, że lubiłam pomarańcze, których nie było w Niemczech w czasie wojny”[3]. W 1957 rodzina powróciła do Niemiec.
W 1963 roku Sylwia ukończyła szkołę średnią w Düsseldorfie, a w 1965 roku rozpoczęła naukę w szkole tłumaczy w Monachium, którą ukończyła po czterech latach, w 1969 roku. Już wówczas wykazywała ogromne zdolności lingwistyczne i mogła porozumiewać się aż w pięciu językach: niemieckim, portugalskim, angielskim, hiszpańskim i francuskim[9]. Dzięki swoim znajomościom różnych języków w 1972 roku otrzymała pracę hostessy i tłumaczki podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium, gdzie poznała swojego przyszłego męża – ówczesnego następcę szwedzkiego tronu, późniejszego króla Szwecji, Karola XVI Gustawa[10][11].
W 1976 roku wyszła za mąż za Karola XVI Gustawa i tym samym stała się królową Szwecji. Pierwsze lata w Szwecji oznaczały dla Sylwii konieczność nauczenia się kolejnego języka – szwedzkiego, a także konieczność przystosowania się do zasad panujących na dworze królewskim. Nie wspomina jednak źle tego okresu – podczas udzielania jednego z wywiadów powiedziała: „Wszyscy mieli dobre intencje. Wszyscy chcieli mnie wspierać i tam byli. A król był wspaniały, powiedział: Powiedz, co myślisz, wyjaśnij, czego chcesz, powiedz, co zamierzasz zrobić. Naprawdę mnie wspierał”[12][13].
Po jednej z wizyt zagranicznych, która miała miejsce w 1983 roku, na Sylwię spadła duża krytyka za ubiór, w jakim się prezentowała. Po latach powiedziała: „Kiedy ludzie omawiają moje kapelusze, zazwyczaj zastanawiam się, co by było, gdybym była oceniana bardziej za to, co mam w głowie, niż na niej”[14].
Pod koniec lat 90. Sylwia zaangażowała się w niesienie pomocy osobom z demencją. Impulsem do podjęcia działań na ich rzecz była rozwijająca się choroba Alzheimera u jej matki, Alice Sommerlath. „Kiedy moja matka miała demencję, często pytała o mojego ojca, który już zmarł. Za każdym razem była to tragedia. Kiedy (zmarł)? A ty nic nie powiedziałaś! Potem nauczyłam się mówić prawdę, ale odsuwać problem. Grać w grę...” – wspominała później Sylwia, przyznając, że był to bardzo trudny okres w jej życiu: „To było bardzo smutne. Tak wiele rzeczy się (wtedy) zmienia i trudno jest wiedzieć, jak być wsparciem”[15]. Ostatecznie te doświadczenia skłoniły królową do założenia w 1996 roku Stiftelsen Silviahemmet[16][17][18] – organizacji zajmującej się wspieraniem licznych działań na rzecz chorych na demencję, a także zapewnieniem opieki dla takich osób oraz szkoleniem pielęgniarek wyspecjalizowanych w tym zakresie[19][20]. Sylwia bierze czynny udział w działaniach założonej przez siebie organizacji[21][22][23]. Ponadto co roku Silviahemmet organizuje również Queen Silvia Nursing Award, czyli konkurs dla studentów pielęgniarstwa lub dyplomowanych pielęgniarek. Konkurs zawdzięcza swoją nazwę królowej Sylwii[24].
W 1999 roku założyła również World Childhood Foundation[1]. Celem organizacji jest zapewnienie dzieciom bezpieczne i pełne miłości dzieciństwo, wolne od przemocy, wyzysku i wykorzystywania seksualnego[25]. W działalność organizacji, oprócz królowej, najbardziej spośród dzieci Sylwii angażuje się jej najmłodsza córka, Magdalena, która jest obecnie jednym z członkiem zarządu[26].
W lutym 2021 roku została przewieziona do szpitala ze względu na złamanie prawego nadgarstka[27][28][29].
W lipcu 2021 roku wzięła udział w cyfrowej inauguracji Domu Dziecka w Ortenau w Niemczech. Sierociniec jest piątym tego typu budynkiem w Niemczech – inne znajdują się w Heidelbergu, Lipsku, Düsseldorfie i Berlinie – który został otwarty dzięki założonemu przez Sylwię World Childhood Foundation[30].
W styczniu 2022 roku u pary królewskiej, która dwa miesiące wcześniej otrzymała dawkę przypominającą szczepionki[31], został zdiagnozowany Covid-19. W oficjalnym komunikacie podano, że król i królowa „mają łagodne objawy i dobrze się czują w danych okolicznościach”[32]. Kilka dni później pozytywny wynik testu na SARS-CoV-2 otrzymała córka pary królewskiej, Wiktoria[33], a następnie jej mąż – Daniel[34].
W 1972 roku w czasie Igrzysk Olimpijskich w Monachium pracowała jako hostessa i tłumaczka[35]. Dzięki temu poznała ówczesnego następcę szwedzkiego tronu, Karola Gustawa Bernadotte[36]. „To po prostu kliknęło” (szw. „Det sa bara klick!”)[37] – wyznał on później w jednym z wywiadów, przyznając tym samym, że zakochał się w Sylwii od pierwszego wejrzenia[38][39][40]. Miłość została odwzajemniona, jednakże spotkała się z nieprzychylnością ze strony ówczesnego króla Szwecji, Gustawa VI Adolfa. Monarcha nie był zadowolony z wyboru wnuka – zwracał uwagę głównie na niearystokratyczne pochodzenie oraz rodzinę Sylwii, a konkretnie powiązania jej ojca z nazistami[41]. Ostatecznie po śmierci dziadka Karol Gustaw stał się królem Szwecji i mógł bez przeszkód ożenić się z Sylwią. Zaręczyny zostały oficjalnie ogłoszone 12 marca 1976 roku[42][43]. Sylwia od narzeczonego otrzymała pierścionek zaręczynowy, który wcześniej należał do jego matki, Sybilli Koburg[8][44][45]. W przeddzień ślubu w Operze Królewskiej w Sztokholmie odbyła się uroczysta gala na cześć nowożeńców, podczas której szwedzki zespół ABBA zadedykował Sylwii jeden ze swoich najbardziej znanych utworów, Dancing Queen[1][46][47][48].
Ślub pary odbył się 19 czerwca 1976 roku w protestanckim Kościele św. Mikołaja w Sztokholmie (szw. Storkyrkan)[49]. „Byłam szczęśliwa, ale również czułam wewnętrzny spokój i harmonię. To było tak, jakbym była sama na świecie z moim przyszłym mężem. W okolicy nie było nikogo” – wspominała później Sylwia[50]. Ceremonii zaślubin przewodniczył arcybiskup Uppsali, Olof Sundby[51]. W dniu ślubu Sylwia była ubrana w białą, jedwabną suknię Dior. Założyła również rodzinny welon, który jej zmarła teściowa otrzymała od najmłodszego syna Oskara II, Eugeniusza, który zaś otrzymał go od swojej matki, Zofii Wilhelminy Nassau[52][53]. Welon ten, podobnie jak tiara Cameo, noszony jest tradycyjnie przez panny młode związane ze szwedzką rodziną królewską[54][55][56][57][58]. – ostatni raz na swój ślub założyła go córka Sylwii, obecna następczyni tronu Szwecji, Wiktoria[59].
Wraz z mężem doczekała się trojga dzieci:
Przez lata król uważany był za wzorowego męża i ojca. Wszystko zmieniło się w 2010 roku[60], gdy została wydana książka Thomasa Sjöberga „Den motvillige monarken” (pol. Niechętny monarcha). Autor wykazał w niej, że mąż Sylwii otaczał się różnymi kobietami, również striptizerkami. Król miał nawet, razem ze swoją kochanką, którą miała być członkini Army of Lovers, modelka i piosenkarka, Camilla Henemark, planować wyjazd na bezludną wyspę[61][62].
W lipcu 2000 roku królowa szwedzka została matką chrzestną największego współcześnie zbudowanego żaglowca świata, który otrzymał nazwę „Royal Clipper”[63].
1943-1976: Sylwia Sommerlath
Od 1976: Jej Królewska Mość królowa Szwecji
Pradziadkowie |
Carl Sommerlath |
Johann Waldau |
Joaquim Floriano de Toledo |
Emiliano Baptista Soares | ||||
Dziadkowie |
Moritz Sommerlath |
Arthur Floriano de Toledo | ||||||
Rodzice |
Walther Sommerlath (1901-1990) | |||||||
Sylwia Sommerlath (ur. 23 grudnia 1943) |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.