Saksonia-Weimar
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Księstwo Saksonii-Weimaru (niem. Herzogtum Sachsen-Weimar) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (do 1806), powstałe z wydzieleniu ziem dla ernestyńskiej linii dynastii Wettynów. Stolicą był Weimar. W latach 1806–1809 państwo Związku Reńskiego.
1572–1809 | |||||
| |||||
Ustrój polityczny | |||||
---|---|---|---|---|---|
Stolica | |||||
Data likwidacji |
1809 | ||||
Władca | |||||
![]() Na fioletowo Księstwo Saksonii-Weimar na tle innych księstw Turyngii; na różowo Saksonia-Jena, włączona do Saksonii-Weimar w 1690. |
W drugiej połowie XVIII wieku Księstwo Saksonii-Weimaru stało się kulturalnym centrum Niemiec, ponieważ Książę Karol August (panował 1758–1828) roztoczył szeroki mecenat artystyczny, z którego korzystali tacy wybitni literaci jak Christoph Martin Wieland, Johann Wolfgang von Goethe i Friedrich Schiller. O dworze weimarskim mawiano wówczas „książę i jego poeci”.
Od 1741 księstwo było w unii personalnej z Saksonią-Eisenach. w 1809 nastąpiło zjednoczenie księstw w Saksonię-Weimar-Eisenach (od 1815 – wielkie księstwo).