Loading AI tools
podróżnik i kartograf amerykański Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Robert Joseph Flaherty (ur. 16 lutego 1884 w Iron Mountain, zm. 23 lipca 1951 w Dummerston) – amerykański reżyser-dokumentalista, podróżnik i kartograf. Prekursor, obok Johna Griersona w Anglii i Dzigi Wiertowa w ZSRR, filmu dokumentalnego i etnograficznego.[1]
Ten artykuł od 2013-03 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Flaherty współpracował z przedsiębiorstwami budującymi linie kolejowe i poszukującymi minerałów. Z tego powodu, uczestniczył w wielu wyprawach badawczych. Po raz pierwszy zabrał ze sobą kamerę w 1913.
Niedługo potem powstał pierwszy film i jeden z pierwszych filmów dokumentalnych w historii: trwający ok. 56 minut Nanuk z Północy, nakręcony na wschodnim wybrzeżu Zatoki Hudsona) i przedstawiający zmagających się z naturą tubylców - Innuitów. Celem reżysera i scenarzysty filmu w jednej osobie było uchwycenie życia codziennego tubylców - bohaterem filmu jest mężczyzna o imieniu Nanuk, kamera towarzyszy jemu i jego rodzinie w ich codziennym życiu (najsłynniejszym epizodem filmu jest scena budowania igloo). W czasie długiego pobytu w Arktyce Innuici z klanu Nanuka nadali Fleherty`emu imię Kabloonak co oznacza Biały Człowiek. Film był fabularyzowany, a część wydarzeń (np. polowanie na foki) była reżyserowana, np. Flaherty kazał Nanukowi budować dużo większe niż normalnie igloo, w scenie polowania Inuici używają oszczepów, mimo iż już od dawna polowano za pomocą strzelb. Film wszedł na ekrany kin w 1922 roku i cieszył się dużą popularnością[2].