Loading AI tools
polski pistolet samopowtarzalny Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
VIS 100[1][2] (dawniej: PR-15 Ragun), – polski pistolet samopowtarzalny zasilany nabojem 9 x 19 mm Parabellum, skonstruowany w Fabryce Broni „Łucznik” w Radomiu[3]. Obecnie wdrażany na wyposażenie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
![]() PR-15 Ragun | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Rodzaj | |
Historia | |
Prototypy |
2009 – 2014 |
Produkcja |
2019 – do chwili obecnej |
Dane techniczne | |
Kaliber |
9 mm |
Nabój | |
Magazynek |
pudełkowy, 10, 15 lub 20 nab. |
Wymiary | |
Długość |
197 mm |
Wysokość |
136/142 mm |
Szerokość |
32 mm |
Długość lufy |
110 mm |
Długość linii celowniczej |
156 mm |
Masa | |
broni |
800g |
Inne | |
Prędkość pocz. pocisku |
355 m/s |
Energia pocz. pocisku |
505 J |
Masa pocisku |
8 g |
Siła spustu |
50 N (DA) |
VIS 100 w założeniu ma zastąpić pistolety P-64 i P-83 jako podstawowa broń krótka Wojska Polskiego. Po raz pierwszy został oficjalnie zaprezentowany 1 lipca 2014 r. podczas otwarcia nowej siedziby Fabryki Broni Łucznik w Radomiu. Poinformowano wówczas, że wyprodukowano 12 sztuk, które przechodzą badania i testy[3][4]. 5 lutego 2016 roku broń otrzymała certyfikat zgodności z wojskowymi Założeniami Taktyczno-Technicznymi na pistolet samopowtarzalny z 5 czerwca 2014 r.[5]. Głównym konstruktorem pistoletu jest inż. Piotr Dygas, w skład zespołu wchodził ponadto m.in. inż. Marian Gryszkiewicz (konstruktor pistoletu MAG)[6]. Pomimo podobieństwa zewnętrznego do pistoletu MAG i takich samych założeń konstrukcyjnych, jest to nowa broń, nieoparta na dokumentacji MAG-a (do której Łucznik nie ma już praw), różniąca się wymiarowo i ze wzajemnie niewymiennymi częściami[7]. Pierwotnie pistolet nosił oznaczenie PR-15 Ragun („PR-15” jest skrótem od Pistolet Radomski i roku przewidywanego wdrożenia do produkcji, a nazwa „Ragun” powstała jako skrótowiec angielskiego tłumaczenia Radom's Gun[8]). 4 grudnia 2018 r. podpisano umowę na dostawę 20 000 pistoletów dla Wojska Polskiego jednocześnie zmieniając nazwę na VIS 100. Nowa nazwa nawiązuje do przedwojennego pistoletu Vis wz. 35, a liczba „100” do setnej rocznicy odzyskania niepodległości[9]. Dostawy pistoletów VIS 100 dla Wojska Polskiego rozpoczęły się w 2019 r., a ostatnie partie mają znaleźć się na wyposażeniu w 2022 r.[1]
VIS 100 dostępny jest również w sprzedaży na rynek cywilny. Fabryka Broni posiada w ofercie cywilną wersję pistoletu oznaczoną jako VIS 100 M1, która w odróżnieniu od wersji wojskowej posiada między innymi możliwość montowania celowników kolimatorowych[10].
Pistolet VIS 100 działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, zamek jest odryglowywany przez przekoszenie lufy w dół. Połączenie lufy z zamkiem w położeniu zaryglowanym zapewnia prostopadłościenna komora nabojowa, współpracująca z oknem wyrzutnika w zamku. Elementem sterującym przekoszeniem są dwa skośne występy w dolnej części lufy, pod komorą nabojową[11] (rozwiązanie klasyczne, podobnie jak w pistolecie Browning HP). Szkielet wykonany jest z aluminium, wzmocniony stalową wkładką w obrębie węzła ryglowego[11]. Mechanizm spustowo-uderzeniowy z zewnętrznym kurkiem z samonapinaniem (SA/DA)[11]. Broń posiada wewnętrzny bezpiecznik sterowany spustem. Po wystrzeleniu ostatniego naboju z magazynka zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu na zaczepie zamka. VIS 100 posiada stałe przyrządy celownicze składające się z muszki i szczerbinki. Magazynek 15-nabojowy, dwurzędowy, z jednorzędowym wyprowadzeniem (jako opcje proponowano magazynki 10-nabojowy z przewężeniem na bocznych powierzchniach pudelka magazynka, uniemożliwiającym załadowania większej ilości amunicji i 20 nabojowe wystające z chwytu). W przedniej części szkieletu pod lufą umieszczona jest szyna Picatinny[11].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.