Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Metro we Frankfurcie nad Menem (niem. U-Bahn Frankfurt am Main) – system szybkiej podziemnej kolei miejskiej we Frankfurcie nad Menem oraz w sąsiadujących z nim miastach Oberursel i Bad Homburg w Niemczech. Posiada 86 stacji (w tym 39 podziemnych) rozmieszczonych na 9 liniach o łącznej długości prawie 111 km[1]. Długość torowisk (częściowo używanych wspólnie przez kilka linii) wynosi prawie 65 km[1]. Budowę metra rozpoczęto w 1963 roku Pierwszy odcinek oddany został w 1968. Dziennie z metra korzysta ponad 350 000 pasażerów.
metro | |
![]() | |
![]() Pociąg na stacji Westend | |
Państwo | |
---|---|
Lokalizacja | |
Operator |
Stadtwerke Verkehrsgesellschaft Frankfurt am Main |
Liczba linii |
9 |
Lata funkcjonowania |
od 1968 |
Roczna liczba pasażerów |
134,7 mln (2017)[1] |
Infrastruktura | |
![]() | |
Długość sieci |
64,85 km[1] |
Rozstaw szyn |
1435 mm |
Napięcie zasilania |
600 V |
Liczba stacji |
86[1] |
Tabor | |
Liczba pojazdów |
288 (+3 zabytkowe)[1] |
Strona internetowa |
Metro we Frankfurcie określane jest po niemiecku oficjalnie jako Stadtbahn (dosłownie kolej miejska, w znaczeniu bliskie do „premetro”), jednak przystanki oznaczane są symbolem dużej litery U, właściwym dla sieci U-Bahn (dla odróżnienia od S-Bahn, Stadtschnellbahn, „szybkiej kolei miejskiej”).
Metro posiada trzy tunele pod centrum miasta, oznaczane literami A, B i C, przy czym tunele B i C posiadają na wschodzie i południowym wschodzie miasta po dwa podziemne odgałęzienia (inne szlaki rozdzielają się na powierzchni). Tunel w obrębie planowanej trasy D przyłączono jako północno-zachodnie zakończenie do tunelu B. Trasa C między stacjami Hauptwache i Konstablerwache pod Zeil, główną ulicą handlową miasta, przez będący własnością Deutsche Bahn czterotorowy tunel wspólny z S-Bahn (korzysta z dwóch skrajnie położonych torów, podczas gdy tory środkowe używane są przez S-Bahn). Czwarty krótki odcinek tunelowy znajduje się na północnym zachodzie miasta na osiedlu Nordweststadt pod centrum handlowym Nordwestzentrum.
Ponadto sieć metra zawiera jeden bezkolizyjny odcinek na nasypie i estakadzie między stacjami Römerstadt i Ginnheim. Większość tras prowadzona jest jako torowiska wydzielone w obrębie przestrzeni ulicznej lub prowadzone niezależnie, jednak posiada jednopoziomowe skrzyżowania z ruchem kołowym i pieszym. Krótki odcinek z dzielnicy Nordend-West prowadzony jest w obrębie jezdni z szynami rowkowymi w sposób zbliżony do tramwaju. Wynika to z faktu, że większość tras metra jest przekształconymi liniami tramwajowymi.
Perony mają zasadniczo wysokość 80 cm ponad poziomem główki szyny, z wyjątkiem dwóch stacji, które mają częściowo niższe perony.
Tabor ma szerokość 265 cm i jest zasilany z sieci napowietrznej zasilanej prądem stałym o napięciu 600 V. Eksploatowane wysokopodłogowe dwukierunkowe jednoprzestrzenne wagony należą do typów o oznaczeniach U4, U5-25 i U5-50:
Możliwe jest dowolne wzajemne sprzęganie mechaniczne i elektryczne wszystkich używanych typów. Wagony wszystkich typów wyposażone są w dwuskrzydłowe drzwi przesuwno-odskokowe, po dwoje na każdą stronę członu.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.