Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maikaze (jap. 舞風, まいかぜ, マヒカゼ pol. „tańczący wiatr”)[uwaga 1] – niszczyciel japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej typu Kagerō z czasów drugiej wojny światowej. Zatopiony 17 lutego 1944 roku przez amerykańskie okręty w bitwie koło Truk.
![]() | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia |
Fujinagata, Osaka |
Położenie stępki |
22 kwietnia 1940 |
Wodowanie |
15 marca 1941 |
![]() | |
Wejście do służby |
15 lipca 1941 |
Zatopiony |
17 lutego 1944 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
standardowa – 2033 ton, |
Długość |
118,5 m |
Szerokość |
10,8 m |
Zanurzenie |
3,8 m |
Napęd | |
2 turbiny parowe o mocy łącznej 52 000 KM, 3 kotły parowe, 2 śruby | |
Prędkość |
35 węzłów |
Zasięg |
5000 Mm przy prędkości 18 w. |
Uzbrojenie | |
6 dział 127 mm (3 x II), 4 działka 25 mm plot. (2 x II) 8 wt 610 mm (2 x IV), 16 torped 2 mbg, 16 bg - stan początkowy | |
Załoga |
240 |
„Maikaze” był osiemnastym – przedostatnim okrętem z serii japońskich niszczycieli typu Kagerō. Były to duże niszczyciele, przystosowane do działań oceanicznych, o wyporności pełnej około 2600 ton, silnie uzbrojone w sześć dział kalibru 127 mm w dwudziałowych wieżach oraz 8 wyrzutni bardzo skutecznych torped kalibru 610 mm[1].
„Maikaze” należał do drugiej grupy tych niszczycieli, która została zamówiona w ramach programu finansowego z 1939 roku. Nadano mu numer budowy 114[2]. Nazwa „Maikaze” znaczy: „tańczący wiatr”, „tornado”[3].
Stępkę pod budowę okrętu położono 22 kwietnia 1940 roku w stoczni Fujinagata w Osace, kadłub wodowano 15 marca 1941 roku, a okręt wszedł do służby 15 lipca 1941 roku[4].
Po wejściu do służby „Maikaze” został przydzielony do 4. Dywizjonu 4. Eskadry Niszczycieli 2. Floty – wraz z „Hagikaze”, „Arashi” i „Nowaki”. Pierwszym dowódcą był kmdr por. Seiji Nakasugi (do 22 czerwca 1943 roku)[5].
Przed wybuchem II wojny światowej na Pacyfiku okręt przypłynął 2 grudnia 1941 roku do Mako na Peskadorach. W pierwszym etapie wojny „Maikaze” ze swoim dywizjonem eskortował okręty sił głównych Zespołu Południowego wiceadmirała Nobutake Kondō, osłaniającego inwazję na Malaje, Filipiny, a następnie Holenderskie Indie Wschodnie. Od 4 grudnia operował wraz z flotą z Mako, eskortując też konwoje inwazyjne na Malaje, następnie od 18 stycznia 1942 roku operował z Palau i od 21 lutego z zatoki Staring na Celebes[5]. Od 25 lutego osłaniał zespół uderzeniowy lotniskowców w działaniach na południe od Jawy, m.in. 5 marca w ataku lotniczym na Tjilatjap (w tym okresie, do kwietnia, działał w półdywizjonie z bliźniaczym „Hagikaze”). Od 27 marca eskortował zespół zaopatrzeniowy dla lotniskowców operujących na Oceanie Indyjskim, po czym 18 kwietnia eskortował lotniskowce „Shōkaku” i „Zuikaku” do Mako i 22 kwietnia powrócił do Yokosuki w Japonii, gdzie został dokowany[5].
Następnie, w dniach 4–5 czerwca 1942 roku „Maikaze” ze swoim dywizjonem eskortował lotniskowce Zespołu Uderzeniowego wiceadmirała Nagumo podczas powietrzno-morskiej bitwy pod Midway. Wraz z „Hagikaze” ratował rozbitków z tonącego lotniskowca „Kaga”, po czym pomagał dobić uszkodzony „Akagi” torpedami. Od 9 czerwca do 12 lipca działał na północnym obszarze operacyjnym, eskortując tam lotniskowiec „Zuihō” i patrolując na południowy wschód od Aleutów[5].
14 lipca 1942 roku 4. Dywizjon Niszczycieli został włączony w skład 10. Eskadry Niszczycieli 3. Floty, operującej na obszarze archipelagu Wysp Salomona, gdzie od sierpnia toczyły się intensywne walki o Guadalcanal. „Maikaze” został tam skierowany 16 sierpnia, eskortując przy tym jednostki floty z Kure do Truk. Następnie 24 sierpnia eskortował siły straży przedniej admirała Hiroaki Abe podczas powietrzno-morskiej bitwy koło wschodnich Wysp Salomona. We wrześniu patrolował w rejonie Truk, po czym 1 października przebazował na wyspę Shortland[5].
3 października „Maikaze” eskortował transportowiec wodnosamolotów „Nisshin” w nocnej misji transportu żołnierzy z Shortland na Guadalcanal, a 6 i 9 października brał udział w kolejnych rejsach transportowych na Guadalcanal (określanych żargonowo przez Amerykanów jako Tokyo Express). Podczas powietrzno-morskiej bitwy koło wysp Santa Cruz 26 października 1942 roku eskortował Zespół Uderzeniowy wiceadm. Nagumo, po czym 28 października eskortował uszkodzone lotniskowce „Shōkaku” i „Zuihō” do Truk, a następnie do 6 listopada eskortował „Shōkaku” do Kure w Japonii, gdzie sam także przeszedł krótki remont[5].
Między 1 a 10 grudnia 1942 roku „Maikaze” powrócił z Japonii na Shortland, skąd w dniach 13–18 grudnia odholował uszkodzony niszczyciel „Nowaki” do Truk. W dniach 1–10 stycznia 1943 roku eskortował konwój z wojskiem z Rabaulu do Lae na Nowej Gwinei, przy tym 7 stycznia ratował rozbitków ze zbombardowanego transportowca „Nichiryu Maru”, a 10 stycznia wraz z niszczycielem „Isokaze” i wodnosamolotem zatopił amerykański okręt podwodny USS „Argonaut”[5].
14 stycznia 1943 roku „Maikaze” wziął udział w kolejnej operacji dowozu wojska z Shortland na Guadalcanal, przy czym osłaniał uszkodzony niszczyciel „Arashi”. 23 stycznia brał udział w transporcie wojska do zatoki Rekata (wyspa Santa Isabel), a 25 stycznia – na Kolombangarę[5]. 1 i 4 lutego „Maikaze” osłaniał ewakuację garnizonu Guadalcanalu, przy czym 4 lutego został uszkodzony przez lotnictwo – bliskie wybuchy bomb spowodowały zalanie maszynowni, po czym został odholowany na Shortland przez niszczyciel „Nagatsuki”. Po naprawach w Truk udał się w dniach 6–16 marca na remont do Yokosuki (eskortując niszczyciel „Hamakaze” holujący „Michishio”)[5].
Po remoncie i zmianie dowódcy, od 23 lipca 1943 roku do końca roku, „Maikaze” głównie eskortował lotniskowce lub konwoje pomiędzy Truk, Yokosuką, Szanghajem i Rabaulem. Między innymi w dniach 19–25 września eskortował lotniskowiec „Zuihō” z Truk do Eniwetok, a w dniach 20–30 października eskortował konwój z wojskiem z Szanghaju do Truk (22 października wraz z niszczycielem „Nowaki” uratował ok. 1000 ludzi ze storpedowanego transportowca „Awata Maru”)[5]. 11–16 grudnia eskortował pancerniki „Kongō” i „Haruna” z Truk do Sasebo, gdzie został skierowany do remontu (wraz z „Nowaki”). Prawdopodobnie wówczas wieża dział nr 2 (na rufie) została zdemontowana i zastąpiona przez dwa potrójne stanowiska działek przeciwlotniczych 25 mm[5]. Na przełomie 1943 i 1944 roku na niszczycielach tego typu zamieniono też dwa dotychczasowe podwójnie sprzężone działka 25 mm na śródokręciu na potrójnie sprzężone oraz dodano jedno podwójne stanowisko przed mostkiem[1].
„Maikaze” powrócił na południowy obszar działań, eskortując w dniach 4–9 stycznia 1944 roku krążownik „Atago” z Yokosuki do Truk (wraz z „Nowaki”). W dniach 24-25 stycznia prowadził rejs transportowy żołnierzy z Rabaulu do Lorengau (na Manus). W pierwszej połowie lutego eskortował konwoje między Truk a Rabaulem[5].
Podczas ewakuacji bazy Truk rano 17 lutego 1944 roku, tuż przed amerykańskim atakiem, eskortował wraz z „Nowaki” krążownik szkolny „Katori” i krążownik pomocniczy (transportowiec) „Akagi Maru”. Grupa ta została jednak przechwycona przez amerykańskie samoloty, które uszkodziły „Maikaze” i „Katori” oraz zatopiły „Akagi Maru”, na skutek czego zespół zawrócił do Truk, gdzie z kolei natknął się na amerykańskie ciężkie okręty[6]. „Maikaze” został zatopiony ogniem artylerii, przede wszystkim krążowników ciężkich USS „Minneapolis” i USS „New Orleans”, 40 mil na północny zachód od centrum atolu Truk, w rejonie pozycji 7°45′N 151°20′E[5] (zatopienia uniknął tylko „Nowaki”). Okręt przełamał się na pół i zatonął o 13.43[7]; zginęła cała załoga, w tym dowódca 4. Dywizjonu Niszczycieli kmdr Kenma Isogu[5]. „Maikaze” podczas walki wystrzelił salwę torped, które jednak zostały zauważone przez samolot rozpoznawczy i wyminięte przez Amerykanów[7]. 31 marca 1944 roku okręt został oficjalnie skreślony z listy floty[5].
Opis konstrukcji i szczegółowe dane – w artykule niszczyciele typu Kagerō. Poniżej dane ogólne dla niszczycieli tego typu[1].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.