Loading AI tools
aktor brytyjski (1909–1984) Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
James Neville Mason (ur. 15 maja 1909 w Huddersfield, zm. 27 lipca 1984 w Lozannie) − brytyjski aktor.
![]() James Mason (lata 40.) | |
Imię i nazwisko |
James Neville Mason |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 maja 1909 |
Data i miejsce śmierci |
27 lipca 1984 |
Zawód | |
Współmałżonek |
Pamela Kellino |
Lata aktywności |
1931–1984 |
Laureat Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu za rolę Normana Maine’a w dramacie muzycznym George’a Cukora Narodziny gwiazdy (1954)[1].
Zanim stał się gwiazdą Hollywood, odniósł znaczny sukces w kinie brytyjskim. Był największą atrakcją kasową w Wielkiej Brytanii w latach 1944−1945; do jego brytyjskich filmów należą Siódmy welon (1945) i Zła dama (1945)[2]. Zagrał w dramacie noir Carola Reeda Niepotrzebni mogą odejść (1947), pierwszym zdobywcy nagrody BAFTA dla najlepszego filmu brytyjskiego[3].
W ciągu całej swojej kariery był nominowany trzykrotnie do Oscara, trzykrotnie do Złotego Globu dwukrotnie do nagrody BAFTA i do Nagrody Saturna. Po jego śmierci w 1984 jego prochy złożono w pobliżu grobowca jego bliskiego przyjaciela, angielskiego aktora Sir Charliego Chaplina.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6821 Hollywood Boulevard[4][5].
Występował na Broadwayu w roli Dawida w przedstawieniu Batszeba (1947) i jako Frank w spektaklu Uzdrowiciel wiary (1979)[6].