Loading AI tools
król Hiszpanii Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ferdynand VII (ur. 14 października 1784 w Escorialu, zm. 29 września 1833 w Madrycie) – król Hiszpanii w roku 1808 oraz w latach 1813–1833 z dynastii Burbonów.
Ten artykuł od 2012-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() Ferdynand VII w obozie wojskowym pędzla Francisca Goi, 1815 | |
![]() | |
![]() | |
król Hiszpanii | |
Okres |
1808 |
---|---|
Okres |
od 1813 |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Żona |
1. Maria Antonietta Burbon; |
Dzieci |
z Marią Izabelą Portugalską: |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Syn króla Hiszpanii – Karola IV i Marii Luizy Parmeńskiej, córki Filipa I, księcia Parmy oraz Ludwiki Elżbiety Francuskiej.
Jako następca tronu Ferdynand nie miał żadnego wpływu na politykę swojego ojca, nie miał również żadnych własnych uprawnień – całą władzę miał minister-faworyt Manuel de Godoy, uważany za kochanka matki Ferdynanda[1]. Godoy był jednak bardzo niepopularny wśród Hiszpanów, co zaowocowało buntem w 1805. W październiku 1807 Ferdynand został aresztowany za udział w spisku liberałów, którzy byli przychylni cesarzowi francuskiemu – Napoleonowi Bonaparte. Kiedy spisek został wykryty, Ferdynand zdradził towarzyszy i błagał swoich rodziców o wybaczenie.
Kiedy jego ojciec abdykował na skutek buntu w Aranjuez, w marcu 1808 Ferdynand został królem Hiszpanii i znowu zwrócił się w kierunku Francji mając nadzieję, że cesarz będzie go wspierał. Zamiast tego cesarz zmusił go do abdykacji i uwięził we Francji na prawie 7 lat. Ferdynand mieszkał w zamku w miasteczku Valençay.
Ferdynand odzyskał tron Hiszpanii w 1813, ale już w 1820 jego rządy spowodowały rewoltę, rozpoczęło się trzylecie liberalne. Rewolucjoniści popierali postanowienia konstytucji z 1812, a król został uwięziony. Znowu, tak jak niegdyś swoich rodziców, teraz błagał o przebaczenie swoich poddanych. Na początku 1823 Francja zaatakowała Hiszpanię, a w maju partia rewolucyjna przeniosła Ferdynanda do Kadyksu. Król cały czas obiecywał, że spełni wszystkie postulaty rewolucjonistów. Został jednak uwolniony dopiero po bitwie o Trocadero (31 sierpnia 1823) i upadku Kadyksu.
Cztery małżeństwa Ferdynanda przyniosły mu jedynie trzy córki (tylko dwie przeżyły dzieciństwo). W 1830 roku król wprowadził sankcję pragmatyczną, aby córka Izabela po jego śmierci mogła odziedziczyć tron[2]. To spowodowało później wybuch wojny domowej w Hiszpanii (patrz: karlizm).
Karol III ur. 20 I 1716 zm. 14 XII 1788 |
Maria Amalia Wettyn ur. 24 XI 1724 zm. 27 IX 1760 |
Filip Burbon 1) ur. 15 III 1720 zm. 18 VII 1765 |
Elżbieta Burbon 2) ur. 14 VIII 1727 zm. 6 XII 1759 | ||||||||||
Karol IV ur. 11 XI 1748 zm. 20 I 1819 |
Maria Ludwika Parmeńska ur. 9 XII 1751 zm. 2 I 1819 |
||||||||||||
1 Maria Antonietta3) ur. 14 XII 1784 zm. 21 V 1806 OO 6 X 1802 |
2 Maria Izabela Braganza 4) ur. 19 V 1797 zm. 29 XI 1818 OO 29 IX 1816 |
Ferdynand VII ur. 13 X 1784 zm. 29 IX 1833 |
3 Maria Józefa Wettyn 5) ur. 6 XII 1803 zm. 17 V 1829 OO 20 X 1819 |
4 Maria Krystyna Burbon 6) ur. 27 IV 1806 zm. 22 VIII 1878 OO 11 XII 1829 | |||||
2 | 4 | 4 | |||||||
Izabela Burbon ur. 21 VIII 1817 zm. 9 I 1818 |
Izabela II ur. 10 X 1830 zm. 9 IV 1904 |
Ludwika Ferdynanda7) ur. 30 I 1832 zm. 2 II 1897 |
Jeden z bohaterów powieści Volavérunt urugwajskiego pisarza Antonia Larrety i powstałego na jej podstawie filmu.