Loading AI tools
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Defense Intelligence Agency (pol. Agencja Wywiadowcza Departamentu Obrony, DIA) – amerykańska agencja wywiadu wojskowego, działająca w strukturze Departamentu Obrony.
![]() Logo DIA | |
![]() Południowe skrzydło budynku DIA | |
Państwo | |
---|---|
Data utworzenia |
1 października 1961 |
Dyrektor |
LTG Robert Paul Ashley Jr. |
Strona internetowa |
Została założona 1 października 1961 roku. Zatrudnia ponad 16 500 wojskowych i cywilnych pracowników na całym świecie. Jest główną instytucją organizacyjną i kierowniczą zagranicznego wywiadu wojskowego. Dostarcza informacje wywiadowcze dla decydentów i planistów sił obronnych i dla Wspólnoty Wywiadowczej, w celu wsparcia amerykańskiego planowania i operacji wojskowych oraz handlu bronią[1].
Dyrektor DIA jest głównym doradcą sekretarza obrony i przewodniczącego Komitetu Połączonych Szefów Sztabów w sprawach wywiadu wojskowego. Kieruje również Zarządem Wywiadu Wojskowego (Military Intelligence Board), koordynując działalność wspólnoty wywiadów obrony[1].
Ustawa o reorganizacji systemu obrony narodowej z 1958 roku powołała co prawda do życia ośrodki dowodzenia połączonych rodzajów sił zbrojnych, dopóki jednak każdy rodzaj wojsk utrzymywał swoje własne służby wywiadowcze, ośrodki te nie otrzymywały danych wywiadowczych w postaci ujednoliconej. Wywiady poszczególnych rodzajów sił zbrojnych i agencji cywilnych odgradzały się od siebie licznymi barierami, uniemożliwiającymi wymianę informacji. Wręcz przeciwnie, konkurowały między sobą, kryjąc bardzo ważne dla bezpieczeństwa narodowego informacje, w ten sposób zabiegając o względy w DoD i większe przyszłoroczne budżety. Jedną z przyczyn utworzenia DIA przez administrację prezydenta Kennedy’ego były powtarzające się skargi na znaczne różnice w ocenach agencji wywiadowczych przedstawianych przez służby ds. wywiadu wojskowego (morski, lotniczy i lądowy komponent wywiadowczy) i wzajemne spory kompetencyjne.
Bazując na ocenie Grupy Koordynacji Ocen Wywiadowczych, sekretarz obrony Robert McNamara, powiadomił szefów połączonych sztabów JCS o decyzji utworzenia DIA. W lutym 1961 roku dostali oni zadanie utworzenia projektu agencji, który był gotowy już w sierpniu tego samego roku. Dyrektywa Departamentu Obrony nr 5105.21 o utworzeniu Agencji Wywiadu Departamentu Obrony została przedstawiona 1 sierpnia 1961 roku, a weszła w życie dwa miesiące później, 1 października 1961 roku. Poszczególne rodzaje wojsk zachowały własne służby rozpoznawcze, United States Army zatrzymały Army Security Agency, która wprawdzie jest służbą bezpieczeństwa, lecz prowadzi też tzw. SIGINT, United States Navy – Office of Naval Intelligence, United States Air Force – Air Force Intelligence Agency. Nadal działała również Centralna Agencja Wywiadowcza, zajmująca się wywiadem poza granicami Stanów Zjednoczonych Ameryki.
W chwili powstania DIA personel tej agencji nie przekraczał 25 osób, ale 10 lat później w 1971 roku Agencja liczyła już ok. 5 tys. osób wspieranych przez budżet roczny w wysokości 200 mln USD.
Między 1962 a 1966 rokiem przy DIA powstała m.in. Wyższa Szkoła Wywiadu Departamentu Obrony (od 1992 roku Defense Intelligence College), tzw. szkoła szpiegów, a 1 stycznia 1963 roku rozpoczęło działalność Centrum Produkcji, które zajmowało budynki A i B w kompleksie budynków Arlington Hall Station w stanie Wirginia. Następnie utworzono specjalne centrum, tzw. system interpretacji (analizy) danych (ADP Automated Data Processing). Powstał także specjalny Zarząd Wywiadu Naukowo-Technicznego (Directorate of Scientific and Technical Intelligence).
Defense Intelligence Agency składa się z poniższych komórek organizacyjnych:
Dawniej DIA dzieliła się na trzy ośrodki:
Siedzibą DIA jest Defense Intelligence Analysis Center (DIAC). Budynek mieści się w Joint Base Anacostia-Bolling w Dystrykcie Kolumbia. W DIAC mieści się także National Intelligence University, Defense Intelligence Operations Coordination Center i John T. Hughes Library.
Zadaniem postawionym DIA przez Department of Defense jest zbieranie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie informacji wywiadowczych związanych ze światową obronnością, siłami zbrojnymi, przemysłem zbrojeniowym uprawnionym politykom, wojskowym, specjalistom ws. obrony i techniki obronnej.
DIA wykonując swe obowiązki polega także na danych z innych agencji wywiadu, np. z National Reconnaissance Office, National Security Agency, Central Intelligence Agency także działającej poza granicami USA.
Podczas wojny w Zatoce Perskiej na początku lat 90 XX w., do bezpośredniego wsparcia działań sił koalicyjnych w Kuwejcie i Iraku skierowano ok. 2 tys. pracowników DIA. Na początku 1990 roku, sprawami Iraku zajmowało się 5 pracowników wywiadu obronnego. W krótkiej wojnie w Zatoce Perskiej z działalności żołnierzy DIA nie wyciągnięto najlepszych wniosków. Lokalni dowódcy polowi i sztab skarżyli się, że nie dostają na czas danych rozpoznania taktycznego. DIA została bardzo dobrze oceniona za działalność w wojnie iracko-kuwejckiej.
W lutym 1991 roku DIA rozpoczęła emisję kodowanego programu telewizyjnego (Defense Intelligence Network – DIN), skierowanego do ok. tysiąca własnych pracowników, oficerów operacyjnych DoD i 19 dowództw w Stanach Zjednoczonych. Na program składają się: materiały fotograficznego rozpoznania lotniczego i satelitarnego oraz serwis informacyjny National Security Agency. Na informacjach zdobytych przez instytucję często polegają Siły pokojowe ONZ, a także amerykańskie agencje zwalczające przemyt narkotyków i nie tylko.
Dyrektora DIA powołuje Prezydent USA następnie musi zostać zatwierdzony przez specjalny Senacki Komitet Wywiadowczy
gen. por. Joseph Carroll | XI 1961 – IX 1969 | US Air Force |
gen. Donald Bennett | IX 1969 – VIII 1972 | US Army |
wiceadm. Vincent de Poix | VIII 1972 – IX 1974 | US Navy |
gen. por. Daniel Graham | IX 1974 – XII 1975 | US Army |
gen. por. Eugene Tighe jr | I 1976 – V 1976 | US Air Force |
gen. por. Samuel Wilson | V 1976 – VIII 1977 | US Army |
gen. por. Eugene Tighe Jr | IX 1977 – VIII 1981 | US Air Force |
gen. James Williams | IX 1981 – IX 1985 | US Army |
gen. por. Leonard Perroots | X 1985 – XII 1988 | US Air Force |
gen. por. Harry Soyster | XII 1988 – IX 1991 | US Army |
Dennis Ngay | IX 1991 – XI 1991 | cywil, p.o |
gen. por. James Clapper Jr. | XI 1991 – IX 1995 | US Air Force |
gen. por. Kenneth Minihan | IX 1995 – II 1996 | US Air Force |
gen. mjr Patrick Hughes | II 1996 – VII 1999 | US Army |
wiceadm. Thomas R. Wilson | VII 1999 – VII 2002 | US Navy |
wiceadm. Lowell Jacoby | VII 2002 – XI 2005 | US Navy |
gen. por. Ronald Lee Burgess Jr. | 18 marca 2009 – 24 lipca 2012 | US Army |
gen. por. Michael T. Flynn | 24 lipca 2012 – | US Army |
gen. por. Vincent Stewart | 23 stycznia 2015 | USMC |
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.