Loading AI tools
budynek do przechowywania ważnych dla ludzkości danych, znajdujący się na archipelagu Svalbard na wyspie Spitsbergen w Norwegii Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Arctic World Archive (AWA) (pol. Światowe Archiwum Arktyczne, także: Biblioteka Końca Świata: no. Dommedagshvelv[et] lub en. Doomsday vault, Doomsday Library) – budynek do przechowywania ważnych dla ludzkości danych, znajdujący się na archipelagu Svalbard na wyspie Spitsbergen w Norwegii, niedaleko Globalnego Banku Nasion[1].
![]() | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Terytorium zależne | |
Miejscowość | |
Adres |
Vei 706 |
Typ budynku |
Archiwum (dawniej kopalnia) |
Wysokość całkowita |
130 m |
Ukończenie budowy |
2017 |
Położenie na mapie Svalbardu ![]() | |
Położenie na mapie Arktyki ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Archiwum zawiera dane historyczne i kulturowe z kilku krajów, w tym dokumentację UNICEF-u[2], zdigitalizowane dzieła sztuki (m.in. Krzyk Edvarda Muncha i Straż Nocną Rembrandta) i literatury (m.in. Boską Komedię Dante Alighieriego z kolekcji Biblioteki Watykańskiej i prozę Olgi Tokarczuk, laureatki literackiej Nagrody Nobla[3]), a także kody źródłowe firmy GitHub[4][5], dokumentację CERN-u[3] i dużych firm (np. Siemensa, SCG)[6].
Zdigitalizowane dane zapisywane są na nośniku światłoczułym, będącym 35 mm specjalistyczną taśmą analogową. Technologię od 2007 roku opracowywała prywatna firma Piql. Dane przechowywane są w głęboko zakopanym stalowym skarbcu, każdą rolkę chroni metalowy kontener, aluminiowa kaseta i plastikowe pudełko z kilkusetletnią datą trwałości. Pojemność jednej rolki wynosi 120 gigabajtów. Autorzy technologii, zainspirowani kamieniem z Rosetty i zamieszczonym tam kluczem odczytu napisów w różnych językach, to samo zastosowali w nośnikach AWA: każda rolka ma zapisany kod źródłowy umożliwiający proste rozszyfrowanie zapisu i format pliku[3]. Nośniki danych powinny wytrzymać od 500 do 1000 lat[7].
Archiwum prowadzone jest jako działalność zarobkowa przez firmę Piql i państwową spółkę górniczą Store Norske Spitsbergen Kulkompani (SNSK)[7].
Biblioteka została otwarta 27 marca 2017. Mieści się w Longyerbyen, w dawnej kopalni węgla Store Norske nr 3[8][6]. Jako pierwsze zdeponowały tam ważne dla swoich krajów zasoby (m.in. konstytucje[3]) rządy Brazylii, Meksyku i Norwegii[8][9].
22 października 2020 w zbiorach AWA znalazł się zapis 4299 stron prozy polskiej pisarki Olgi Tokarczuk, który mieści się na 200 metrach taśmy światłoczułej[10][11][3][12][13].
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.