Loading AI tools
polski neurolog i patolog Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Albert Wojciech Adamkiewicz (ur. 11 sierpnia 1850 w Żerkowie, zm. 31 października 1921 w Wiedniu) – polski lekarz patolog, neurolog i neuroanatom, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego żydowskiego pochodzenia.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | |
Alma Mater | |
Uczelnia |
Urodził się w rodzinie żydowskiej[1], był synem lekarza Adolfa Adamkiewicza[2]. Dokonał konwersji na katolicyzm w roku 1888[3]. Do szkół średnich uczęszczał w Bydgoszczy i Kętrzynie (Rastenburgu). Rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Królewcu w 1868 roku[4], ale przeniósł się po półtora roku na Uniwersytet we Wrocławiu; studia przerwał w związku z wojną prusko-francuską, by wznowić je na Uniwersytecie w Würzburgu. Tamże w 1872, jako student zaledwie trzeciego roku, przedstawił pracę na temat mechanicznych urządzeń pozwalających zatamować krwawienie, za którą otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie i tytuł doktora medycyny. Jako wyróżniający się student pełnił obowiązki asystenta profesorów Rudolfa Heidenheina we Wrocławiu (przed przerwą w studiach) i Friedricha Recklinghausena w Wydziale Anatomii Patologicznej uczelni w Würzburgu (od 1871). Po dyplomie uzyskanym w Würzburgu Adamkiewicz powrócił na Uniwersytet Wrocławski i tam w 1873 złożył pozostałe egzaminy na kierunku lekarskim oraz egzamin państwowy[5][6].
W marcu 1873 został asystentem Wilhelma von Witticha w Instytucie Fizjologii Uniwersytetu w Królewcu. Po dwóch latach został zatrudniony jako szef laboratorium Wydziału Chorób Wewnętrznych u Bernharda Naunyna. W 1876 jako docent patofizjologii na Uniwersytecie w Królewcu zaczął wykładać patofizjologię i diagnostykę medyczną. Parę miesięcy później wyjechał do Berlina, by przyjąć zaoferowane mu stanowisko w Wydziale Chorób Nerwowych Carla Westphala przy szpitalu Charité. Od 1879 do 1892 kierował wydziałem Patologii Ogólnej i Doświadczalnej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Językiem polskim władał słabo, ale zyskał renomę jako dobry nauczyciel i eksperymentator.
Był żonaty z Kazimierą Reychman, córką Henryka (zm. 1926 w Wiedniu)[7]. Jego synem był Jerzy Adamkiewicz[8].
Adamkiewicz w swojej pracy koncentrował się na patologii ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie intensywnie badał unaczynienie ośrodkowego układu nerwowego. Opisał m.in. największą tętnicę korzeniową odcinka lędźwiowego rdzenia kręgowego, określaną dziś eponimem tętnicy Adamkiewicza[9][10][11][12]. W 1889 roku opisał postępujące porażenie nerwów czaszkowych, opisane w 1927 jako nowa jednostka nozologiczna przez Raymonda Garcina i znane jako zespół Garcina[13].
Na początku lat 90. XIX wieku Adamkiewicz ogłosił, że odkrył pasożyta wywołującego nowotwory, którego nazwał Coccidium sarcolytus, jak również przeciwnowotworową surowicę („kankroinę”). Ponieważ odkrycie okazało się być pomyłką, Adamkiewicz został poddany ostrej krytyce środowiska akademickiego UJ. Niedługo później opuścił Kraków i praktykował w Szpitalu Żydowskim Rothschilda w Wiedniu.
Należał do towarzystw lekarskich w Królewcu, Krakowie, Paryżu, Lipsku, Wiesbaden i Berlinie. Błędne odkrycie, którego słuszność bezskutecznie próbował udowodnić w jednej z wiedeńskich klinik chirurgicznych, odsunęło go od świata naukowego i sprawiło, że zmarł w zapomnieniu.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.