Loading AI tools
związek taktyczny Armii Czerwonej Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
150 Dywizja Strzelecka (ros. 150-я стрелко́вая диви́зия) – związek taktyczny Armii Czerwonej, znany zwłaszcza z zatknięcia Sztandaru Zwycięstwa nad Reichstagiem.
![]() Sztandar Zwycięstwa | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1939, 23 lipca 1942, 2 września 1943 |
Rozformowanie |
1946 |
Nazwa wyróżniająca |
Idricka, Berlińska |
Tradycje | |
Kontynuacja |
150 Dywizja Zmotoryzowana (od 2016) |
Dowódcy | |
Pierwszy |
Siergiej Kniaźkow |
Ostatni | |
Działania zbrojne | |
II wojna światowa agresja ZSRR na Polskę front wschodni | |
Organizacja | |
Dyslokacja |
Nowozybkow (1939), |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
79 Korpus Strzelecki, |
Skład |
469 pułk strzelecki, 674 pułk strzelecki, 756 pułk strzelecki, 328 pułk artylerii |
Odznaczenia | |
![]() |
Dywizja o tym numerze została po raz pierwszy utworzona we wrześniu 1939 w Nowozybkowie[1]. W dniu niemieckiego ataku na ZSRR w czerwcu 1941 dywizją dowodził gen-mjr Iosif Chorun[2]. W maju 1942 roku dywizja przestała istnieć w związku z poniesionymi ciężkimi stratami w stanie osobowym, zginął także jej ówczesny dowódca gen-mjr Daniił Jegorow[1].
Odtworzona z ochotników syberyjskich 23 lipca 1942 i wysłana na Front Kaliniński. Za zasługi bojowe otrzymała 19 kwietnia 1943 miano „gwardyjskiej” jako 22 Gwardyjska Dywizja Strzelecka[3].
Po raz trzeci 150 DS została utworzona 2 września 1943 roku pod Starą Russą[4]. Za wyzwolenie miejscowości Idrica otrzymała 23 lipca 1944 miano dywizji „Idrickiej”[5]. Dywizja znajdowała się w drugim rzucie (eszelonie) 79 Korpusu[6]. Od grudnia 1944 działała na terenie Polski, wyładowana na stacji Broszków, następnie w styczniu 1945 przekroczyła Wisłę na południe od Warszawy[7].
150 DS wzięła udział w ostatecznym uderzeniu na Berlin w końcu kwietnia 1945 roku, jej żołnierze 1 maja 1945 roku wywiesili nad gruzami stolicy Rzeszy Sztandar Zwycięstwa. Na fasadzie Reichstagu zatknęli go sierżanci Michaił Jegorow i Meliton Kantaria[8]. W zdobytym Berlinie żołnierze 150 DS przyjęli kapitulację 3785 żołnierzy i oficerów niemieckich[9].
Po zakończeniu wojny stacjonowała w Neuruppinie[9]. Rozformowana w grudniu 1946 roku[10].
Kontynuatorem tradycji 150 DS jest od 2016 roku rosyjska 150 Dywizja Zmotoryzowana.
150 DS dowodzili:
Szefowie sztabu:
W 150 DS służyli m.in.:
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.