From Wikipedia, the free encyclopedia
Vietnamkrigen er ei nemning på krigshandlingar i Vietnam frå 1956 eller 1959;[5][6] Nokre av handlingane i den krigen, skjedde i Laos og Kambodsja. Sør-Vietnam vart erobra av Nord-Vietnam i 1975, og krigen vart slutt.
Denne artikkelen treng referansar for verifikasjon. |
Vietnamkrigen | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Del av Den kalde krigen | |||||||||||
![]() | |||||||||||
| |||||||||||
Partar | |||||||||||
Anti-kommunistiske styrkar:
Støtta av: |
Kommunistiske styrkar:
Paramilitære styrkar:
Støtta av:
| ||||||||||
Kommandantar | |||||||||||
![]()
|
![]()
| ||||||||||
Styrkar | |||||||||||
Sør-Vietnam: 850 000
USA: 536 100 Sør-Korea:50 000 Kambodsja (khmer republikk): 250 000 Laos: 35 000 Filippinane: 10 450 Thailand: 11 568 New Zealand: 552 Australia: 7672 Taiwan (republikken Kina): 31 Spania: 13 (legar) Totalt: Rundt 1 751 386 |
Nord-Vietnam: 287 465
FNL (Viet Cong): 520 000 Nord-Korea: 300-600 Kina: 170 000 Sovjetunionen: 3 500 Pathet Lao: 2 500 Raude Khmer: 70 000[3] Totalt: Rundt 1 053 915 | ||||||||||
Tap | |||||||||||
Sør-Vietnam: 300 000
USA: 58 220 Sør-Korea: 5 099 Kambodsja (khmer republikk): 15 000 Laos: ? (fleire tusen) Thailand: 350 Filippinane: ? New Zealand: 37 Australia: 520 Taiwan: 0 Spania: 0 Totalt: Over 379 226 drepne |
Viet Cong: 172 000[4]
Nord-Vietnam: omstridd, fleire hundre tusen drepne. Ifølge australske styresmakter 920 000 drepne frå Nord-Vietnam og FNL Nord-Korea: ? Kina: 1 446 Sovjetunionen: 16 drepne i kamp Pathet Lao: 200 Raude Khmer: 5 000 Totalt: 1 098 662 | ||||||||||
Sivile tap:
|
Nasjonar som tok soldater til Vietnam for å støtta Sør-Vietnam, var Sambandsstatane (USA), Sør-Korea, Thailand, Filippinane, New Zealand, Australia, Taiwan og Noreg (som uoffisielt bidrog med tenestemenn fra sine væpna styrkar[1][2][7].
Kina, Sovjetunionen og Nord-Korea gav militær støtte til Nord-Vietnam.
Talet på drepne i Vietnamkrigen er omstridd. Dei sivile tapa er ofte anslått for å vere mellom 1 og 2 millionar i Vietnam og mellom 320 000 og 950 000 i Kambodsja og Laos. Borgarkrigen i Laos var i gang før Vietnamkrigen; under delar av borgarkrigstida der - fans òg ein stedfortreder-krig i Laos (blant anna mellom Vietnam og USA), som er rekna som ein del av Vietnamkrigen. Nokre kjelder skriv at Vietnamkrigen spreidde seg til Kambodsja.
I Vietnam er krigen kjend som den amerikanske krigen, motstandskrigen mot amerikanarane (vietnamesisk: Kháng chiến chống Mỹ), den amerikanske krigen, eller Vietnam-krigen (Chiến tranh Việt Nam), eller Chiến Tranh Chống Mỹ Cứu Nước.
Delar av Borgarkrigen i Laos er rekna som ein del av Vietnamkrigen.
Vietnamkrigen hadde bakgrunn i den såkalla Indokinakrigen frå 1946 til 1954. Ho Chi Minh erklærte landet sjølvstendig frå Frankrike den 2. september 1945, men frigjeringskampane pågjekk fram til 1954. Vietnam fekk sjølvstende, men vart delt langs den 17. breiddegraden.
Fredsforhandlingane gjekk føre seg i Geneve. I fylgje Geneve-avtala skulle det haldast fritt val innan to år. I samband med valet var det tenkt at landet skulle sameinast. Det vart rekna med at Ho Chi Minh og rørsla Viet Minh ville vinna eit slikt val. USA støtta opprusting av ein sør-vietnamesisk hær som skulle kunna ta herredømet i landet med makt. I 1959 oppretta den sør-vietnamesiske presidenten Ngo Dinh Diem ein komité som etter deira syn skulle syrgja for å frigjera Nord-Vietnam. For USA var det viktig under den kalde krigen å hindra at eit strategisk land i Asia vart kommunistisk og allierte seg med Sovjetunionen.
Nord-Vietnam vart kommunistisk styrt under leiing av Ho Chi Minh. Sør-Vietnam orienterte seg mot USA. Ngo Dinh Diem vart i sør president for Republikken Vietnam i oktober 1955. Regimet i sør var ført upopulært på grunn av mellom anna korrupsjon. Diem svara på protestane med terror. Tusental menneske vart drepne eller fengsla. Som ein reaksjon på utviklinga i sør vart privat eigedom konfiskert i nord. Ein byråkratisk styrt kommandoøkonomi vart oppretta. Nord-Vietnam stødde etter kvart opp om å oppretta ein nasjonal frigjeringsfront i sør. Frigjeringsfronten vart kalla FNL etter forkortinga av namnet på fransk språk(Front National de Liberation).
USA sende militære rådgjevarar som skulle hjelpa Sør-Vietnam. Rådgjevarane vart etter kvart mange, og dei vart med i kampar mot geriljastyrkar. Mot slutten av 1961 fanst det 1 500 amerikanske soldatar i Vietnam, eitt år seinare nær 10 000. I 1963 vart Diem avsett, men regimet i sør vart stendig svakare.
Borgarkrigen i Laos starta den 9. november 1953 (og nokre reknar dette som starten på den andre indokinesiske krig). Borgarkrigan vart (etterkvart) ein del av Vietnamkrigen; væpna styrker frå utlandet kjempa i Laos, til dels i ein stedfortrederkrig.
Kva tid krigen starta, er omstridd. Hendingar nemnde som starten, er
I 1964 vart krigshandlingane trappa kraftig opp. Den 4. august 1964 skal nokre torpedobåtar frå Nord-Vietnam ha gått til åtak på amerikanske krigsfartøy i internasjonalt farvatn. I fylgje USA fann åtaket stad i Tonkinbukta. Den amerikanske kongressen godkjende 7. august den såkalla Tonkinresolusjonen. Som følgje av vedtaket, fekk presidenten fullmakt til å gjera dei tiltaka han fann naudsynte. President Johnson lét Nord-Vietnam verta bomba, og andre krigshandlingar vart trappa opp.
USA vart etter kvart med i ein utmattings- og geriljakrig mot den nord-vietnamesiske hæren. I tillegg kom den sør-vietnamesiske geriljarørsla til FNL, av motstandarane kalla Viet Cong (Viet Nam Cong San, «vietnamesiske kommunistar»).
I byrjinga av 1968 var det nær ein halv million amerikanske soldatar i Vietnam. I tillegg kom meir enn 600 000 mann i hæren til Sør-Vietnam og fleire tusen soldatar frå Sør-Korea, Thailand, Australia og Filippinane. Massive bombetokt vart nytta for å utsletta fienden. I tillegg nytta ein stoff som napalm[8] og andre kjemiske stoff, som Agent Orange, for å fjerna lauv i skogsområde.[9]
Skogane og landsbygda var område som for ein stor del var kontrollert av geriljaen. Trass i stort teknologisk overtak klarte ikkje USA å setja geriljaen ut av spel. Nord-Vietnam og geriljaen klarte ved fleire høve å slå attende og organiserte mot-offensivar. Det synte seg at styresmaktene i sør i røynda hadde liten stønad i folket.
Etter som dei amerikanske tapa voks, vart antikrigsrørsla i USA sterkare. Dei amerikanske presidentane fekk eit stendig sterkare press mot seg med krav om å få ein slutt på krigen.
I byrjinga av 1973, etter fleire år med forhandling, gjekk USA til slutt med på ei avtale om våpenkvile. Nokre månader etterpå reiste dei fleste amerikanske soldatane. Våpenkvila braut snart saman og krigen i Sør-Vietnam tok til att. Kampmoralen til Sør-Vietnam sine styrkar og styresmakter synte seg å vera låg.
Tidleg i 1975 invaderte styrkar frå nord. Dei vann snøgt kontroll over heile Sør-Vietnam. Hovudstaden Saigon vart teken den 30. april 1975. Nord-Vietnam sameina både nord og sør den 2. juli 1976 i den sosialistiske republikken Vietnam. Saigon fekk endra namn til Ho Chi Minh-byen til ære for den tidlegare presidenten i Nord-Vietnam.
Land | Største tal soldatar | Tal døde |
---|---|---|
Sambandsstatane | 536 100 | 58 220 |
Sør-Korea | 50 000 | 5 099 |
Thailand | 11 568 | 350 |
Sør-Vietnam | 850 000 | 300 000 |
Nord-Vietnam | 287 465 (Den vietnamesiske hæren | 920 000 Nord-Vietnam og FNL |
Australia | 7 672 | 520 |
New Zealand | 552 | 37 |
Spania | 13 | 0 |
Republikken Kina (Taiwan) | 31 | 0 |
Ifølgje australske styresmakter |