From Wikipedia, the free encyclopedia
Zen merupakan cabang agama Buddha aliran Mahāyāna diasaskan oleh biku Buddha Bodhidharma.
Perkataan Zen adalah dari sebutan bahasa Jepun dari perkataan Cina Chán (禪) yang diambil dari perkataan Sanskrit: ध्यान, rumi: dhyāna[1] yang dapat diterjemahkan sebagai "meditasi" atau "keadaan bertafakur"; ia terbitan kata Sanskrit √dhyā, "mewawas diri, berfikir",[2][3][4] lanjutan kata-kata akar √dhī dan dhī[3] yang mula diungkapkan dalam kitab-kitab Veda sebagai "penglihatan berbayang" (imaginative vision) berkaitan dengan kuasa kebijaksanaan dan pengetahuan dimiliki dewi Saraswati;[4][5] ia turunan akar Proto-Indo-Eropah *√dheie- "melihat".[6][3]