From Wikipedia, the free encyclopedia
Прашањето околу идното проширување на Европската Унија (ЕУ) теоретски е отворено за секоја држава која се наоѓа на европскиот континент, која е демократизирана, земја во која функционира организацијата на слободен пазар и земја која е подготвена да ги спроведе сите претходни закони кои ги налага законодавството на ЕУ.[1] Денеска, Европската Унија претставува наднационална и меѓувладина унија (заедница) на 27 демократски земји-членки. Таа е најголемата конфедерација на независни држави во светот, основана под ова име во 1992 со Мастришкиот договор. Сепак, многу аспекти од Унијата постоеле и пред оваа година преку серија на претходни договори, кои датираат од 1951. Сепак, дали една земја ќе пристапи кон унијата е предмет кој се оценува од страна на институциите на ЕУ.[2]
Оваа статија можеби треба да се ажурира. Уредете ја статијата за да ги одразува скорешните настани или новодостапните информации, и отстранете ја оваа предлошка кога ќе завршите. |
Постојат пет кандидати за членство во Европската унија: Турција (аплицирала во 1987), Северна Македонија (аплицирала во 2004), Црна Гора (аплицирала во 2008), Албанија (аплицирала во 2009) и Србија (аплицирала во 2009). Сите имаат започнато со пристапните преговори.[3] Косово (чија независност не е признаена од пет ЕУ земји-членки) и Босна и Херцеговина се признаени како потенцијални кандидати за членство во ЕУ. Босна и Херцеговина има формално поднесено апликација за членство, додека Косово има Спогодба за стабилизација и асоцијација (ССА) со ЕУ, што вообичаено претходи на апликацијата за членство. Црна Гора и Србија, како најнапредни кандидати, се очекува да влезат во Унијата непорано од 2022, најверојатно во 2025.[4] Додека другите полека напредуваат, преговорите со Турција се засега замрзнати.
Од четирите главни западно европски земји кои не се ЕУ-членки, Исланд, Норвешка и Швајцарија имаат поднесено апликации за членство во минатото, но ги имаат замрзнато, додека Обединетото Кралство е поранешна членка. Норвешка, Швајцарија, Исланд и Лихтенштајн учествуваат во внатрешниот пазар на ЕУ и во Шенген-зоната, што ги прави доста блиски со ЕУ. Во 2014, ЕУ потпишува договори за соработка со Грузија, Молдавија и Украина.[5] Европскиот парламент има донесено резолуција која ја признава „европската перспектива“ на сите три земји.[6]
За земјите од Источна Европа, Хедер Граби од Центарот за европски реформи рекол: „Белорусија е премногу авторитарна, Молдавија премногу сиромашна, Украина премногу голема, и Русија премногу страшна за ЕУ која би требало да размисли за понудата за нејзино членство во било кое време."[7] Сепак, Украина покажала силен интерес за членството во ЕУ.[8]
Албанија е првата земја официјално признаена како потенцијална земја за кандидат за членство во ЕУ. Земјата во 2006 година го потпишала договорот за асоцијација и стабилизација. Но и покрај тоа, примањето на Албанија во ЕУ зависи главно од нејзината економска и политичка сигурност. Официјално Албанија поднела кандидатура во 2009 година. Советот на ЕУ посакал од Европската комисија да изработи односно да даде оценка за спременоста на Албанија за започнување на преговори со ЕУ. Во извештајот од ноември, 2016, Европската комисија дала препорака ЕУ да ги отпочне пристапните преговори со Албанија.[9] Во Јуни, 2018, Европскиот совет се согласува на отпочнување на преговорите до крајот на 2019.[10][11]
Пристапувањето на Албанија кон ЕУ е врзано со приклучувањето на Северна Македонија. Албанија мора да исполни неколку пред-услови за започнување на пристапните преговори, како реформирање на судството, нов изборен закон, судење на корумпираните судии и почит кон човековите права на тамошното грчко малцинство.[12][13] Во мај, 2019, европскиот комесар Јоханес Хан ја потврдува препораката.[14] Сепак, во јуни, Унијата одлучува уште еднаш да ги одложи преговорите, поради преговори од Холандија и Франција.[15] Ставено е повторно вето во октомври истата година.[16] На 25 март, 2020, Европската унија одлучува да ги почне преговорите.[17][18]
Македонија аплицирала за членство во ЕУ на 22 март 2004 година. На 9 ноември 2005 година, Европската комисија на Македонија решила да и додели статус на кандидат. Така, на 17 декември 2005 Претседателството на Европскиот совет во Брисел на Македонија и доделила статус на кандидат за членство во Европската Унија. Сепак, датум за започнување на преговори со ЕУ Република Македонија сѐ уште не добила.
Република Македонија, по конфликтот од 2001 година, денеска мирот се одржува главно поради спроведувањето на Охридскиот договор, според кој етнички Албанци добиле големо автономно управување. За разлика од Србија, Македонија успеала да го задржи својот суверенитет над целата своја територија. Премиерот Никола Груевски изјавил дела земјата ќе биде подготвена да се приклучи кон унијата во 2012 или 2013 година.[19] Сепак, ЕУ не се сложува околу наведениот период. На 17 декември 2005 година, Европскиот совет ја поздравила земјата за нејзините достигнувања во спроведувањето на поголем број на реформи (Критериумите од Копенхаген, Стабилизација и асоцијација, Охридскиот договор).[20]
Можеби најголемиот проблем на земјата околу започнувањето на преговори со ЕУ е спорот со името со соседна Грција. Грција го отфрла името Македонија бидејќи според неа, тоа имплицирало територијални амбиции кон сопствената територија на Грција односно северниот дел на провинцијата Македонија. Поради тоа, ЕУ земјата ја нарекува "Поранешна Југословенска Република Македонија" (ФИРОМ). Решавањето на проблемот со името станало услов за пристапување кон унијата,[21]. Грција, постојано потврдува дека ќе го искористи своето право да го блокира пристапот без претходно да биде најдено решение.[22], односно изјавува дека ќе употреби вето, исто како што го употребила при блокадата на земјата за влез во НАТО пактот. Други позначајни тешкотии со кои се среќава Република Македонија е остварувањето на европски стандарди на владеење на правото и економијата[23].
Владата на Молдавија изјавила дека земјата има европски аспирации и покрај тоа што има мал напредок во голем број на сфери. Нерешениот територијален спор односно интегритет со Приднестровие е главната пречка за каков било напредок на земјата. На 6 октомври 2005 година, ЕУ ја отворила својата постојана мисија во Кишинев, главниот град на Молдавија. Денеска земјата се стреми кон зачленување во ЕУ и е во спроведување на својот прв тригодишен акционен план во рамките на Европската политика за добрососедство.
Потпишувањето на договорот за партнерство и соработка била првата правна врска помеѓу ЕУ и Молдавија. Спогодбата била потпишана на 28 ноември 1994 година и стапила во сила на 1 јули 1998 во траење од 10 години. Договорот предвидува соработка од политички, комерцијални, економски, правни, културни и научни области.
Во август 2009 година, четири молдавски партии се согласиле да се создаде владејачка коалиција, наречена Алијанса за Европска Интеграција. Либерално демократската партија, Либералната партија и Демократската партија, се обврзиле да се постигне таква цел. Некои политички партии во рамките на Молдавија и Романија се залагаат за обединување на двете земји. Такво сценарио според тие партии предвидува Молдавија да стане член на ЕУ преку Романија, но сепак проблемот околу Приднестровие ќе остане.[24][25]
Србија, по распаѓањето на сојузот со Црна Гора, започналча преговори околу можното членство на земјата во ЕУ. На 29 април 2008 година, земјата го потпишала договорот за асоцијација и стабилизација со ЕУ[26]. По ова, српскиот претседател побарал Србија да стане официјален кандидат за членство во ЕУ, кон крајот на 2008 година[27].Сепак, Холандија откажала да го ратификува договорот сè додека не биде испорачан Ратко Младиќ пред судот во Хаг. Во почетокот на 2009 година земјата започнала да ги исполнува главните барања од ЕУ.[28] Ефектите од работата на српските власти остануваат да бидат оценети од Европската комисија. И покрај неуспесите во областа на политиката, Србија добила на 19 декември безвизен режим[29], и официјално подала молба за членство на 22 декември 2009 година.[30].
Статусот на Турција во однос на нејзиното приклучување кон ЕУ во последните години е едно од најделикатните и најсериозните противоречија во последните години. Преговоритње за зачленување во ЕУ Турција ги започнала во 1987 година. Во текот на историјата, по десетте земји, основачи на ЕУ, Турција била една од првите земји која станала член на Советот на Европа во 1949 година. Исто така, Турција била една од основачите на Организацијата за безбедност и соработка на Европа во 1973 година и Организацијата за економска соработка и развој во 1961 година. Од 1992 година земјата е член на т.н. Западноевропска унија. Во 1995 година земјата потпишала царински договор за соработка со Европската унија (англиски: European Union–Turkey Customs Union).
Во 1999 година Турција формално била признаена како земја кандидат за членство во ЕУ на самитот на Советот на Европа во Хелсинки. Преговорите службено започнале во 2005 година заедно со Хрватска. Турција денеска има седма по големина економија во Советот на Европа и петнаесетта во светот по големина,[31]. Таа е дел од Царинската унија по потпишување на договорот од 1996 година со ЕУ, член и основач на Г-20 како земји со најголеми економии во светот и тесни врски со ЕУ, член на Western European and Others Group во ООН.
Голем број на поддржувачите на земјата кон нејзиното приклучување во ЕУ сметаат дека Турција претставува клучна регионална сила[32][33] со голема и развиена економија и втората по големина воена сила во НАТО[34][35]. Нејзиното приклучување во ЕУ, според нејзините поддржувачи, би означувало засилување на позициите на ЕУ како глобален геостратегиски играч. Турција е земја која, поради својата местоположба има големо политичко, економско, културно и историско значење за регионот. Во нејзина непосредна близина се наоѓаат Средоземно Море и Црно Море, Блискиот Исток, Касписко Море и Средна Азија.[36][37]
Според Карл Билд, министер за надворешнји работи на Шведска, приклучувањето на Турција кон ЕУ би дало решавачка улога за стабилноста на регионот околу Средоземно Море и би имало стратегиски големи интереси за Европа.[38] Еден од најголемите поддржувачи на Турција за нејзината кандидатура е Обединетото Кралство. Во мај 2008 година, Елизабета II, при нејзината посета на Турција изјавила дека земјата претставува уникатен мост помеѓу истокот и западот како исклучителен пат на ЕУ кон светот воопшто.[39] Поддржувачите исто така сметаат дека Турција исполнува голем дел од условите за приклучување. Некои тврдат дека ЕУ повеќе нема да може да и откаже на Турција бидејќи таа имала откриена кандидатура која трае веќе 40 години, а од друга страна пак во земјата се подобриле правата на човекот.
Сепак, најголеми противници против зачленувањето на Турција во ЕУ се Франција и Германија, на чело со Никола Саркози и Ангела Меркел. Противниците тврдат дека Турција сѐ уште не ги почитува основните принципи за една либерална демокатија како и слободата на изразување. Проблем за Германија исто така е и големата популација на Турција која во голема мера ќе ја промени структурата на европските институции. Доколу Турција стане дел од европското семејство, таа со своите 70 милиони жители ќе биде втората најголема земја во Европскиот парламент според број на пратеници.[35][35] Демографските прогнози пресметуваат дека Турција ќе ја надмине Германија според бројот на парламентарците до 2020 година.[35] Доколку Турција биде дел од ЕУ, во тој случај би се отворило прашањето околу идното приклучување на Мароко во ЕУ. Сепак, според поголем број на иследувачи, планот околу Мароко е отфрлен главно поради географските причини, за разлика од Турција која делумно се наоѓа во Европа. Според Никола Саркози, доколку Турција влезе во ЕУ, Европа би загубила голем дел од својата најголема ценетост - христијанството. Ова произлегува од фактот што 99% од населението на Турција е со муслиманска вероисповед.[40]. Друго, со кое не се слагаат голем дел од француските политичари е местоположбата на Турција. Според нив, само еден мал дел од турската територија се наоѓа во Европа, и покрај тоа што европскиот дел на Истанбул е поразвиен од анадолскиот.
Сепак, можеби најголемиот проблем на Турција е Кипарското прањање. Островот е разделен на два дела, од кој едниот е член на ЕУ, а во другиот живеат Кипарски Турци со своја самопризнаена држава. Турција не го признава Кипар од една страна, а од друга страна пак северен Кипар не е признает од голем број на земји во светот. Во 2006 година, претседателот на ООН, Кофи Анан направил план за обединување на островот. Сепак, за разлика од северот, југот не се согласил на референдум и истиот план бил одбиен.
На 28 февруари 2022 година, непосредно откако беше нападната од Русија, Украина поднесе барање за членство во Европската унија (ЕУ). Украинскиот претседател Володимир Зеленскиј побара итен прием според „нова специјална процедура“,[41] и претседателите на осум држави на ЕУ повикаа на забрзан процес на пристапување.[42] Претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен изјави дека го поддржува пристапот на Украина, но дека процесот ќе потрае.[41] На 1 март 2022 година, Европскиот парламент препорача Украина да биде официјален кандидат за членство,[43] а на 10 март 2022 година, Советот на Европската унија побара од Комисијата мислење за апликацијата.[44] На 8 април 2022 година, фон дер Лајен му претстави на Зеленскиј законски прашалник,[45] на кој Украина одговори на 17 април.[46]
На 17 јуни 2022 година, Европската комисија препорача Европскиот совет да и додели на Украина кандидатски статус за пристапување во Европската унија.[47][48][49][50]
На 23 јуни 2022 година, Европскиот парламент усвои резолуција со која се повикува на итно доделување кандидатски статус за членство во Европската унија на Украина.[51][52] На 23 јуни 2022 година, Европскиот совет ѝ додели на Украина статус на кандидат за пристапување во Европската унија.[53]
По успешниот референдум за независност на 21 мај 2006 година, Црна Гора станала независна држава. Црна Гора како официјална валута го користи еврото. Потпретседателот на Владата и министер за надворешни работи на Луксембург Жан Аселборн изјавил дека наредната земја од регионот која по Хрватска ќе стане полноправна членка на Европската Унија е Црна Гора.[54] Земјата официјално на 15 декември 2008 година побарала да стане земја кандидат за членство во ЕУ.[55][56] Европската комисија прашалникот на Црна Гора и го доставил на 22 јули 2009 година, а на 9 декември 2009 година земјата дала одговор на прашалникот.
Сегашната програма за проширување на Европската Унија главно е насочена кон земјите од Западниот Балкан. Турција има долгогодишни преговори со ЕУ, но преговорите се очекуваат да траат уште многу години.
Држава | Статус | Договор за соработка | Апликација за членство | Кандидатски статус | Почеток на преговорите | Завршен скрининг | Поглавја[N 1][57] | Пречки | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
Албанија | Преговарачки кандидат |
1 април 2009
(ССА) |
28 април 2009 | 24 јуни 2014[3] | 26 март 2020[17][18] | – | – | Корупција, организиран криминал, политизација на судството.[58][се бара извор] |
![]() |
Босна и Херцеговина | Апликант | 1 јуни 2015 (ССА) | 15 февруари 2016[59] | – | – | – | – | Потребни се уставни реформи; недостаток на федерална согласност за иднината на државата.[58] |
![]() |
Косово (оспорен статус) | Потенцијален кандидат |
1 април 2016 (ССА)[60] | – | – | – | – | – | Под надлежност на ЕУ мисијата за владеење на правото; длабока корупција; оспорен статус.[58] |
![]() |
Црна Гора | Преговарачки кандидат |
1 мај 2010 (ССА) | 15 декември 2008 | 17 декември 2010 | 29 јуни 2012 | 27 јуни 2013 | 3/33 од 33 | Граничен спор со Хрватска.[61] Проблеми со корупција; потешкотии во усогласувањето на буџетските надлежности.[62][се бара извор] |
![]() |
Северна Македонија | Преговарачки кандидат |
1 април 2004 (ССА) | 22 март 2004 | 17 декември 2005 | 26 март 2020[17][18] | – | – | Спор со Бугарија; проблеми со демократијата и владеењето на правото.[58][63] |
![]() |
Србија | Преговарачки кандидат |
1 септември 2013 (ССА) | 22 декември 2009 | 1 март 2012 | 21 јануари 2014[64] | 24 март 2015 | 2/18 од 33 | Спор со Косово; малку волја за борба со корупцијата.[58] |
![]() |
Турција | Преговарачки кандидат |
1 декември 1964 (АД) | 14 април 1987 | 12 декември 1999 | 3 октомври 2005 | 13 октомври 2006 | 1/16 од 33 | Покрај отворањето на 14 поглавја, преговорите се замрзани од доцните 2000-ти.[65] Изјава на ЕУ од 2018 вели дека нема да се отвораат нови поглавја во блиска иднина.[66] |
Босна и Херцеговина сѐ уште се соочува со големи економски и политички проблеми. Преговорите на земјата за стабилизација и асоцијација започнале во 2005 година, а требало да бидат завршени во 2007 година. Но поради неспроведените реформи во полицијата, роковите за членство биле продолжени до 2008 година. Договорот за стабилизација и асоцијација земјата го потпишала на 4 декември 2007 година. Поради големите политички проблеми на земјата, според Романо Проди Босна има шанса да се присоедини кон ЕУ веднаш по Хрватска, но сепак тоа целосно зависело од самата земја. Шефот на босанската дипломатија Свен Алкалај изјавил дека Босна ќе побара членство во ЕУ до крајот на 2010 година.[67]
Актуелниот претседател на Грузија, Михаил Сакашвили, изразил желба Грузија да се приклуи кон ЕУ. Ова гледиште е најмногу се одразува во фактот поради кој САД, ЕУ и НАТО сакаат земјата да ја оддалечат од руската сфера на влијание. Аџарија е еден од територијалните проблеми на земјата. По крајот на т.н. Војна на ружи, водачот Аслан Абашидзи бил принуден да поднесе оставка (мај 2004). Сепак, по решавање на ова прашање, земјата има голем територијален проблем со Јужна Осетија и Абхазија. Како резултат на тоа избила војна во Јужна Осетија во 2008 година.
Исланд своето приклучување кон ЕУ го започнал во 2009 година, главно како резултатот од големата рецесија во земјата. Пред тоа, односите помеѓу ЕУ и Исланд биле регулирани главно преку Европскиот економски простор и Шенгенскиот договор, кое означува дека голем дел од регулативите и законските прописи на ЕУ се веќе спроведени. Така, главно поради членството на земјата во ЕЕП, се очекува земјата бргу да биде дел од ЕУ. На 16 јули 2009 година, парламентарците со тесно мнозинство поддржале брза апликација за членство во ЕУ, а еден ден подоцна следувало и официјалното поднесување на барањето за пристапување кон Унијата од страна на владата под раководство на премиерката Јохана Сигурардотир.[68][69]
Поранешните исландски влади главно не гледале никаква неопходност за полноправно членство во ЕУ. Главната причина за тоа било губењето на контролата врз рибарството и земјоделството. По приемот во унијата овие области ќе се регулираат преку заедничката аграрна и политика за рибарство на ЕУ. Изгледите за брзо членство во еврозоната во моментов е еден од главните аргументи за зачленувањето во ЕУ, зашто исландската круна и натаму губи од својата вредност. Сепак, се смета дека крајниот збор за пристапување кон унијата ќе го има народот на референдум. Според голем број на иследувачи, референдумот ќе биде успешен.[70]
Единствената пречка засега за присоединувањето на Косово во ЕУ е нејзината успешна декларација за независност од 2008 година.[71][72][73] Независноста на земјата не е признаена едниствено од Шпанија, Словачка, Кипар, Романија и Грција, како членки на ЕУ. Високиот претставник на Европската Унија за надворешна политика, Кетрин Ештон, изјавила дека иако сите земји членки на унијата не го признале Косово, сепак постооела согласност дека Косово и регионот имаат европска перспектива.[74] Покрај Црна Гора, и Косово како своја официјална валута го користи еврото.
Европската комисија во својот годишен доклад за напредокот на земјите кандидати и потенцијални кандидати изјавила дека Косово се наоѓа пред голем предизвик. Според комисијата, земјата треба многу бргу да се справи со корупцијата и организираниот криминал, заштита на српското малцинство, изгласување на европски закони итн.[75][76] Политичкиот свет во Косово очекуваат земјата во ЕУ да се приклучи во 2015 година.[77]
Countries | Официјални кандидати | Потенцијални кандидати | Потенцијален кандидат (без поднесена молба за членство) |
Reference states | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Event |
Турција[78] | Хрватска[79] | Македонија [80] | Албанија | Исланд | Црна Гора | Србија | Босна и Херцеговина |
Косово (Резолуција 1244) |
Финска | Чешка | Словачка | бугарија | ||||
Спогодбата за асоцијација 1 почеток на преговори | 1959AA 1970CU |
2000 | 2000 | 2003 | 1990 | 2005 | 2005 | 2005 | (?) | 1990 | 1990 | 1990 | 1990 | ||||
Потпишување на договор за асоцијација | 1963AA 1995CU |
2001 | 2001 | 2006 | 1992 | 2007 | 2008 | 2008 | (?) | 1992 | 1993 | 1993 | 1993 | ||||
Стапување во сила на договорот за асоцијација | 1964AA 1996CU |
2005 | 2004 | 2009 | 1994 | 2010 | (2012) | (2010) | (?) | 1994 | 1995 | 1995 | 1995 | ||||
Апликација за членство | 14.4.1987 | 21.2.2003 | 22.3.2004 | 28.4.2009 | 16.7.2009 | 15.12.2008 | 22.12.2009 | (2010) | (?) | 18.3.1992 | 17.1.1996 | 27.6.1995 | 14.12.1995 | ||||
Мислење на Советот на Европската Комисија | 27.4.1987 | 14.4.2003 | 17.5.2004 | 16.11.2009 | 27.7.2009 | 23.4.2009 | (2010) | (2010) | (?) | 06.4.1992 | 29.6.1996 | 17.7.1995 | 29.1.1996 | ||||
Комосијата го предала прашалникот на официјалниот барател | 10.7.2003 | 01.10.2004 | 16.12.2009 | 08.9.2009 | 22.7.2009 | (2010) | (2010) | (?) | 3.1996 | 3.1996 | 4.1996 | ||||||
Изработка на прашалникот | 09.10.2003 | 10.5.2005 | 14.4.2010 | 22.10.2009 | 9.12.2009 | (2010) | (2010) | (?) | 6.1997 | 6.1997 | 25.4.1997 | ||||||
Комисијата подготвува свое мислење) | '89,'97-'04 | 20.4.2004 | '05-'09 | (2010) | 24.2.2010 | (2010) | (2010) | (2010) | (?) | 4.11.1992 | 15.7.1997 | '97,'98,'99 | '97,'98,'99 | ||||
Комисијата препорачува доделување на кандидатски статус | 13.10.1999 | 20.4.2004 | 09.11.2005 | (2010) | 24.2.2010 | (2010) | (2010) | (2010) | (?) | 4.11.1992 | 15.7.1997 | 15.7.1997 | 15.7.1997 | ||||
Council grants candidate status to Applicant | 12.12.1999 | 18.6.2004 | 17.12.2005 | (2010) | (2010) | (2010) | (2010) | (2010) | (?) | 21.12.1992 | 12.12.1997 | 12.12.1997 | 12.12.1997 | ||||
Комисијата препорачува почеток на преговорите | 06.10.2004 | 06.10.2004 | 14.10.2009 | (2011) | 24.2.2010 | (2011) | (2011) | (2011) | (?) | 4.11.1992 | 15.7.1997 | 13.10.1999 | 13.10.1999 | ||||
Council sets negotiations start date | 17.12.2004 | 2004, 2005 | (2009, 2010) | (2011) | (2010) | (2011) | (2011) | (2011) | (?) | 21.12.1992 | 12.12.1997 | 10.12.1999 | 10.12.1999 | ||||
Започнување на преговорите | 3.10.2005 | 3.10.2005 | (2010) | (2011) | (2010) | (2011) | (2011) | (2011) | (?) | 01.2.1993 | 31.3.1998 | 15.2.2000 | 15.2.2000 | ||||
Завршување на преговорите | (2014) | (2010) | (2014) | (2015) | (2011) | (2015) | (2015) | (2015) | (?) | 1994 | 13.12.2002 | 13.12.2002 | 17.12.2004 | ||||
Потпишување на Спогодба за пристапување | (2014) | (2010) | (2014) | (2015) | (2011) | (2015) | (2015) | (2015) | (?) | 1994 | 16.4.2003 | 16.4.2003 | 25.4.2005 | ||||
Дата на приклучување | (2016) | (2012) | (2016) | (2017) | (2013) | (2017) | (2017) | (2017) | (?) | 1995 | 1.5.2004 | 1.5.2004 | 1.1.2007 | ||||
Достигнувања | |||||||||||||||||
1. Свободно движење на стоки | f | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
2. Слобода на работнички движења | fs | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
3. Право за основање & Свободно оставување на услуги | f | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
4. Слободно движење на капиталот | o | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
5. Јавни набавки | fs | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
6. Закон за трговски друштва | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
7. Право на интелектуална сопственост | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
8. Политика на конкуренција | fs | fs | – | – | x | x | x | x | |||||||||
9. Финансиски услуги | f | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
10. Информациско општество & Медија | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
11. Земјоделството & Руларен развој | f | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
12. Безбедноста на храната& Санитарна политика | fs | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
13. Риболов | f | o | – | – 3 | x | x | x | x | |||||||||
14. Транспортна политика | f | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
15. Енергија | fs | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
16. Оданочување | o | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
17. Економска & Монетарна политика | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
18. Статистика | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
19. Социјална политика & Вработување | fs 2 | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
20. Претпријатие& Индустријална политика | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
21. Транс-европски мрежи | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
22. Регионална политика& Координација на структурни инструменти | fs | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
23. Судството& Основни права | fs | fs | – | – | x | x | x | x | |||||||||
24. Правда, слобода & безбедност | fs | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
25. Наука & Истражувања | x | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
26. Образование & Култура | fs | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
27. Животната средина | o | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
28. Здравствена заштита | o | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
29. Царинска унија | f | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
30. Надворешни односи | f | x | – | – | x | x | x | x | |||||||||
31. Безбедност & одбранбена политика | fs | fs | – | – | x | x | x | x | |||||||||
32. Финансиска контрола | o | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
33. Финансиски & буџетски одредби | fs | o | – | – | x | x | x | x | |||||||||
34. Институции | – | – | – | – | x | x | x | x | |||||||||
35. Други прашања | – | – | – | – | x | x | x | x | |||||||||
1 Спогодба со ЕУ: Договорот за Стабилизација и Асоцијација (ДСА) го потпишале следните земји од западен Балкан :(Албанија, Босна и Херцеговина, Хрватска, Македонија, Црна Гора, Србија и Косово преку STM); Царинска унија ЕУ има потпишано со Турција; Европски економски простор (ЕИП) се однесува за Исланд и Финска; Европа договор за референтни држави на петтото проширување на ЕУ.
2 Including anti-discrimination and equal opportunities for men and women.
3 Most likely the EU will reform its CFP in the direction of present Iceland approach as envisioned in the Green paper for the 2013 CFP review.[81] This is unique situation in contrast to all other chapters where the candidate countries align their laws with the EU acquis.
(дата): приближна и поверојатнен можен рок, како и во економска и политичка ситуација од декември 2009 година. | Ситуација на политичката сцена за започнување на прегпвори за членство (Турција, Хрватска, референтни држави) или кандидатски статус без започнати преговори (Македонија, Исланд), во согласност со Мислење 1992 , Мислење 1997, Извештај 1999, Извештај 2005 и Извештај 2010. | |
s – screening of the chapter |
применување на европските регулативи
без поголеми тешкотии
потребни натамошни напори
non-acquis chapter - nothing to adopt |
потребни натамошни напори
тешко за прифаќање
целосно е во согласност со ЕУ |
Исланд, Лихтенштајн, Норвешка и Швајцарија се членови на Европската Слободна Трговска Асоцијација (ЕФТА). Поголемиот дел од членките на ЕСТА немаат намера да се приклучат во ЕУ. Исклучок на ова прави Исланд, кој поднел барање за членство во унијата.
Лихтенштајн заедно со Норвешка и Исланд е член на Европскиот економски простор, од кое произлегува дека земјата има добри надворешни односи со ЕУ. Земјата во нема намера да се приклучи кон унијата. Таа сепак го има потпишано Шенгенскиот договор, заедно со членките на ЕУ. Доколку некогаш земјата стане дел од ЕУ, таа ќе биде најмалата по територија. Засега, најмала земја е Малта. Земјата не го користи еврото како национална валута, туку швајцарскиот франк.
Во 1962 и 1967 Франција ставила вето за влез на Норвешка во унијата. Референдумот одржан во 1972 и 1994 година покажал дека Норвежаните сакаат да останат надвор од Европската Унија. Но, Норвешка, заедно со Исланд и Лихтенштајн, учествува во единствениот пазар на Европската Унија преку договорот за Европската Економска Зона (EEA). Норвешка е исто така потписник на Шенгенскиот договор и неколку други договори помеѓу неа и останатите ЕУ членки.
Еден од најголемите проблеми на Норвешка е риболовните ресурси, кои земјата не сака да ги изгуби доколку се зачлени во ЕУ. Норвешка има висок БНП по глава на жител, ограничено земјоделство и неколку недоволно развиени подрачја кое означува дека земјата би имала мала поддршка околу нејзиното зачленување. Земјата е член на Европската економска зона, потписник на Шенгенскиот договор и член на т.н. Западноевропска унија како и други договори кои обично се сметаат како под покровителство на ЕУ. Таа била еден од основачите на НАТО.
Швајцарија учествувала во преговорите за зачленување на земјата во ЕУ, и притоа потпишала договор на 2 мај 1992 година а по ова и апликација за членство на 20 мај 1992 година. Сепак, референдумот кој бил одржан на 6 декември 1992 година бил неуспешен околу можното нејзино приклучување во ЕУ. Како резултат на ова, владата на Швајцарија решила да ги прекине преговорите со ЕУ. Иницијативата под мотото “Да во Европа“, чија цел била отворање на нови преговори со ЕУ биле отфрлени на 4 мај 2001 година, на референдум. Се смета дека стравот од губење на својата неутралност и независност се главните причини против членството во ЕУ.
Во рамките на Западна Европа, постојат пет микроземји: Андора, Монако, Сан Марино, Ватикан и Лихтенштајн. Последниот од овие е член на ЕФТА. Монако, Сан Марино и Ватикан имаат потпишан договор дозволувајќи им на нив да го користат еврото како своја национална валута. Сите тие, исто така, се де факто дел од Шенгенскиот договор или имаат отворена граница кон ЕУ. Овие земји имаат многу блиски односи со земјите од ЕУ. На пример Монако, кој единствен сосед му е Франција и да имаат блиски односи со своите соседна држава, има потпишано царински договор со ЕУ. Ова на земјата и користи во преден план околу ДДВ и акцизите при увоз и извоз.[82] Државата има силни врски со Франција па така официјална валута е еврото. Пред воведувањето на еврото, во државата се користел Монегашки франк.
Владата на Андора изјавила дека земјата засега нема потреба од влегување во ЕУ.[83] Во Сан Марино пак, опозицијата смета дека земјата треба да стане дел од ЕУ, додека пак Христијанската демократска партија на истото се противи.[84]Ватикан како најмала држава во светот засега нема демократски акредитив да се приклучи кон унијата. Со оглед на својот државен статус, мала е веројатноста земјата да стане дел од ЕУ. Освен тоа, нејзината економија е од крајно некомерцијална природа, кое дополнително кажува дека земјата нема да влезе во блиска иднина во ЕУ.
Во споредба со античка Ерменија, современа Ерменија географски целосно се наоѓа во рамките на Западна Азија. Сепак, како и Кипар, таа културно е поврзана со Европа, главно поради својите долги историски врски со европското општество, вклучувајќи и голем дел од дијаспората. Поголем дел од ерменските политичари и официјални лица на земјата изразиле желба земјата еден ден да влезе во составот на Европската Унија.[85] Некои иследувачи предвидуваат дека земјата во блиска иднина ќе поднесе официјална кандидатура.[86] Според анкетите и јавното мислење на народот, 64% сметаат дека земјата треба да стане дел од ЕУ, а 12% сметаат дека тоа не треба да биде приоритет на Ерменија.[87]
Ерменија во последната декада била во конфликт околу статусот на Нагорно Карабах со соседен Азербејџан. По прекинот на огнот, тензиите помеѓу двете земји продолжиле. Иако економијата на земјата во последните години доживува голем раст, сепак во земјата владее рецесија.[88] Според индексот на економска слобода, земјата е рангирана на 28 место и според тоа рангирање Ерменија се наоѓа пред Австрија, Франција, Португалија и Италија.[89]
Атомската централа Метсамо, која се наоѓа на околу 40 километри од Ереван, во последните неколку години била тема на поголем прој преговори помеѓу земјата и ЕУ. Во 2007 година, земјата го одобрил планот да ја затвори централата согласно договорот со ЕУ.[90] This is likely to take place by 2016 when the operating term of the Metsamor facility expires.[91]
Азербејџан, земја со мнозинство шиитски муслимани, доколку сака да влезе во ЕУ ќе треба да ја промени секуларната политика во земјата. Земјата е богата со нафта. Средствата од нафтата придонеле земјата да ја подобри својата инфраструктура. За економијата на земјата голем проблем е т.н. ''холандска болест'', како и корупција. Последните избори во земјата не биле признаени од страна на опозицијата и власта добила големи критики од страна на меѓународните набљудувачи. Земјата исто така треба да го реши проблемот со Нагорно-Карабах со соседна Ерменија.
Односите помеѓу ЕУ и Белорусија во последно време се затекнати, главно поради тоа што ЕУ ги осудила властите на Белорусија неколкупати за нивната антидемократска политика, па дури и вовела санкции за земјата.[92] Белорусија е во составот на т.н. унија на Русија и Белорусија. Сепак, по затоплувањето на односите, земјата станала член на Источното партнерство, и покрај тоа што земјата не е член на Европската политика за добрососедство.
Од 2002 година, ЕУ се заложила да стане најголемиот трговски партнер на Казахстан, како земја која би била одредиште на околу 40% од својот извоз. Во 2007 година увозот на стоки од Казахстан изнесувал € 13.35 милијарди долари и услуги од € 1.52 милијарди долари. Извозот на ЕУ во Казахстан бил € 6.04 милијарди долари во стока и € 1.92 милијарди долари во услуга. Половина од казахстанските директни странски инвестиции во 2006 година дошле од ЕУ и изнесувале $ 7.3 милијарди. Како главен снабдувач на енергија во ЕУ, таа го поддржува пристапувањето на земјата кон Светската трговска организација.
Договорот за партнерство и соработка стапил во сила во 1999 година. Во ноември 2006 година бил потпишан меморандум за соработка во областа на енергетиката помеѓу ЕУ и Казахстан[93]. Се очекува во иднина европската комисија да се фокусира на следниве приоритетни области: промоција на тековниот процес на реформи во политичките, економските, судските и социјалните области.
Меѓу најгласните поддржувачи на руското членство во ЕУ е италијанскиот премиер Силвио Берлускони. Во октомври 2008 година тој изјавил: "Чувствувам дека Русија е западна нација. Мислам дека наредните години Руската Федерација може да стане членка на ЕУ.[94][95] Рускиот постојан претставник во ЕУ Владимир Чижов коментирал на ова, велејќи дека Русија нема планови за приклучување кон ЕУ.[96] Рускиот премиер Владимир Путин изјавил дека руското приклучување кон ЕУ нема да биде во интерес на ниту на Русија ниту на ЕУ, иако тој се залага за блиска интеграција во различни димензии, вклучувајќи воспоставување на четири заеднички простори меѓу Русија и ЕУ.[97][98][99][100]
Денеска, евентуалниот влез на Русија во ЕУ е минимален. Според некои аналитичари, Русија била далеку од квалификациите за членство во ЕУ.[101] Поранешниот германски канцелар Герхард Шредер, исто така, рекол дека иако Русија "мора да го најде своето место и во НАТО, и на подолг рок, во Европската унија “ сепак такво решение во моментот било неизводливо.[102]
Единствената земја со статус на Британска прекуморска територија која е дел од ЕУ е Гибралтар. Гибралтар се приклучил кон ЕЕЗ заедно со Обединетото Кралство во 1973 година. Островот Ман и Каналските Острови не се дел од Европската унија. Овие острови имаат врски кои се однесуваат на слободниот проток на стоки. Така, тие се дел до Заедничката царинска зона и заедничката надворешна тарифа. Со ова, тие го уживаат правото за пристап до земјите од ЕУ без тарифни бариери.
Фарските Острови, кои се наоѓаат под управување на Данска, не се дел од ЕУ, според Договорот од Рим.[103] Односите со ЕУ се регулирани со Спогодбата за рибарство (1977) и Договорот за слободна трговија (1991, ревидиран 1998). Главните причини островите што се надвор од ЕУ се несогласувања во врска со Заедничката рибарска политика.[104]
Сепак, постојат политичари, главно десноориентирани кои сметаат дека Фарските Острови треба да станат дел од ЕУ. Според претседателот Хогни Хојдал, доколку земјата влезе во ЕУ, постои можност таа да се изгуби во внатрешноста на земјата. Во 2008 година на изборите победила десницата, која најавила дека главен нејзин приоритет би бил влегувањето во ЕУ.
Гренланд претставува самоуправна заедница која е дел од Кралство Данска. Островот во 1972 година се приклучил кон ЕУ, но по само десет години, во 1982 година преку референдум, граѓаните се изјасниле дека ја напуштаат унијата, тогаш Европска економска заедница. Во почетокот на април 2008 година земјата објавила дека сака поголема автономија кога е во прашање искористувањето на природните ресурси од Данска. По спроведениот референдум, во 2009 година земјата ја постогнала својата цел. Според референдумот, полицијата, судството и природните ресурси паднале под управа на властите во Гренланд. Сепак, прашањето околу надворешната политика на земјата се решава од страна на Данска.
Аруба и Холандските Антили се конструктирвни држави под суверенитетот на Холандија. Сепак, островите не се дел од ЕУ. На овие острови се применуваат некои закони приоложени од ЕУ. доколку во иднина станат дел од Еу, тие ќе станат најоддалечените точки од територијата на ЕУ.
Официјално, целиот остров е дел од Европската унија во рамките на де јуре суверенитетот на Република Кипар. Кипарските Турци се државјани на Кипар, а со тоа и на ЕУ, и имаат право на глас во Европскиот парламент, иако само стотици тоа го направиле во 2004 година. Грчката кипарска заедница го отфрлила планот на Кофи Анан за решавање на кипарскиот спор на референдумот од 24 април 2004 година, според кој двата дела од Кипар требало да се соединат.
Мастришкиот договор наведува дека секоја европска земја треба да ги почитува принципите при примањето ан нови членки во унијата. Во договорот не е споменато какво било приклучување на земја која не се наоѓа на европскиот континент. Според тоа, во моментот не е можно некоја не-европска земја да стане дел од ЕУ. И покрај тоа, Зелено’ртската Република изразила желба да се приклучи кон ЕУ.[105][106][107]
Зелено'ртските Острови се наоѓаат во Атлантскиот Океан, и се поранешна португалска колонија. Во март 2005 година, поранешниот португалски претседател Марио Соарес покренал петиција барајќи од ЕУ да започнат договори за членство на островите во унијата, велејќи дека островите би можело да бидат како мост помеѓу Африка, Латинска Америка и на ЕУ.[108]
БНП по глава на жител во Зелено'ртските Острови е понизок од било која земја членка на ЕУ, кандидат или потенцијален кандидат. Најголем дел од увозот и извозот на Зеленортските Острови се од и кон Европската унија. Островите географски припаѓаат во Африка, но и покрај тоа можеби земјата има шанси да се приклучи кон унијата. Во историјата, таков е примерот со Кипар, кој географски припаѓа во Азија а веќе е дел од ЕУ.
Идејата Израел да се приклучи кон Европската унија веќе била поддржана од страна на некои политичари во Израел и Европа, вклучувајќи го и поранешниот израелски министер за надворешни работи, Силван Шалом,[109] поранешниот израелски министер за стратешки прашања Авигдор Либерман[110] и италијанскиот премиер Силвио Берлускони.[111] Двајца италијански европратеници моментално водат кампања во корист на израелското членство.[112] Анкетата во 2004 година покажала дека 85% од Израелците би го поддржиле барањето за членство во унијата.[113]
Израелската влада најавила неколкупати дека предлогот за членство во ЕУ е можен, но самата ЕУ предлага наместо блиска интеграција земјата да биде "нешто помалку од полноправно членство." Брзото унапредување на ваквите планови е малку попречени од страна на сегашната нестабилност во Блискиот Исток и конфликтите во Западниот Брег, Појасот Газа и Либан. Европското јавното мислење укажуваат на тоа дека пристапувањето ќе помогне во промовирањето на мирот во светот и Блискиот Исток.
Мароко поднел апликација за членство во ЕУ (тогаш ЕЕЗ) во јули 1987 година, но истата била одбиена од страна на Европскиот совет врз основа на мислењето дека "Мароко не е европска земја".
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.