![cover image](https://wikiwandv2-19431.kxcdn.com/_next/image?url=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Dioecesis_Thraciae_400_AD.png/640px-Dioecesis_Thraciae_400_AD.png&w=640&q=50)
Диецеза Тракија
From Wikipedia, the free encyclopedia
Диецеза Тракија (латински: Dioecesis Thraciae, грчки: Διοίκησις Θρᾴκης) ― диецеза на Римската Империја во доцната антика, во регионот Тракија, која ги вклучувала провинциите на источниот Балкански Полуостров (содржи територии во денешна југоисточна Романија, средна и источна Бугарија и грчка и турска Тракија). Филипопол (денешен Пловдив, во Бугарија) бил главен град.
Dioecesis Thraciae Διοίκησις Θρᾴκης | |||||
Диецеза на Римската Империја | |||||
| |||||
![]() | |||||
Главен град | Филипопол | ||||
Историски период | Доцна антика | ||||
- | Основана | 314 | |||
- | Диецезата е прекината од императорот Јустинијан I | 535 | |||
Денес во | ![]() ![]() ![]() ![]() |
Диецезата била основана како дел од реформите на Диоклецијан и Константин Велики, а на чело на неа бил викариј потчинет на преторијанската префектура на Истокот. Како што е наведено во документот „Notitia Dignitatum“ од ок. 400 година, диецезата ги опфаќала провинциите Европа, Тракија, Хемимонт, Родопи, Мизија II и Мала Скитија.
Во мај 535 година, со Новелата 26, Јустинијан I ја укинал Диецезата Тракија. Нејзиниот викариј го задржал својот ранг „vir spectabilis“ и ја добил новата титула „Јустинијанов претор“, обединувајќи ги во негова рака и цивилната и воената власт над провинциите на поранешната диецеза, во клучно отстапување од строгата поделба на власта од Диоклецијановиот систем. Една година подоцна, во мај 536 година, двете дунавски провинции, Долна Мизија и Скитија, се одвоиле за да образуваат, заедно со другите провинции, воено стекнување (quaestura exercitus).[1]