Ճապոնիայի կայսրուհի From Wikipedia, the free encyclopedia
Կայսրուհի Միչիկո (ճապ.՝ 皇后美智子 Կո Գո Միչիկո) հոկտեմբերի 20, 1934, The University of Tokyo Hospital, Hongō, Բունքյո, Տոկիո, Ճապոնիա[1], ի ծնե Միչիկո Սիոդա (ճապ.՝ 正田 美智子 Սիո Դա Միչիկո), Ճապոնիայի կայսրուհի՝ 1989 թվականի հունվարի 7-ից, ներկայիս Ճապոնիայի կայսր Ակիհիտոյի կինը։
Միչիկո ճապ.՝ 上皇后美智子 | |
![]() | |
Կրթություն՝ | Sacred Heart School? (1953) և University of the Sacred Heart? (1957) |
---|---|
Մասնագիտություն՝ | թագավորական կոնսորտ, ազնվական, բանաստեղծուհի և մանկագիր |
Դավանանք | սինտոիզմ |
Ծննդյան օր | հոկտեմբերի 20, 1934 (89 տարեկան) |
Ծննդավայր | The University of Tokyo Hospital, Hongō, Բունքյո, Տոկիո, Ճապոնիա[1] |
Դինաստիա | Ճապոնիայի կայսերական տուն |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Ի ծնե անուն | ճապ.՝ 正田美智子[2] |
Հայր | Hidesaburō Shōda? |
Մայր | Fumiko Shōda? |
Ամուսին | Ակիհիտո |
Զավակներ | Նարուհիտո, արքայազն Ակիսինո և Սայակո Կուրոդա |
Պարգևներ | |
Միչիկո Սիոդան ծնվել է 1934 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, 07.43-ին (JST)՝ Տոկիոյում ապրող ինտելիգենտ ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Հիդեսաբուրո Սիոդան, խոշոր ալրաղացման ընկերության նախագահն է։ Միչիկոյի ընտանիքից երկու հոգի արժանացել է բարձրագույն ակադեմիական պարգևի՝ «Մշակույթի բնագավառում ցուցաբերած արժանիքների համար» շքանշանի, որով կայսրը պարգևատրում էր բացառիկ գիտնականների։
Թագաժառանգ արքայազն Ակիհիտոյի հետ ծանոթացել է թենիսի հրապարակում։ Ամուսնությունը կայացել է 1959 թվականի ապրիլի 10-ին։ Դրանով խախտվեց բազմադարյա ավանդույթը, ըստ որի կայսերական ընտանիքի անդամը պետք է կին ընտրեր բացառպես ազնվական ծագումով ընտանիքներից։ Չնայած դրան, արքայազնի ընտրությունը ընդունեցին կայսերական արքունիքի խորհրդի բոլոր անդամները։
Չնայած նրան, որ Ակիհիտոն և Միչիկոն պարտավոր էին մասնակցել շատ պաշտոնական միջոցառումների՝ նրանք ինքնուրույն դաստիարակեցին երեք երեխաներին՝ որդիներ Նարուհիտոյին ու Ակիսինոյին և դուստր Սայակոյին։
Հիրոհիտոյի մահից հետո, Միչիկոն՝ որպես Ակիհիտոյի կին, ստացավ Ճապոնիայի կայսրուհու կոչումը։
Միչիկոն սիրում է նվագել դաշնամուր և տավիղ, նաև հետաքրքրված է կարուձևով։ Բացի այդ, նա հետաքրքրվում է գրականությամբ ու ծաղիկներով։ Նա հիանալի անգլերեն թարգամանելով Միչիո Մադոյի բանաստեղծությունները՝ դրանք հայտնի դարձրեց ամբողջ աշխարհում և շուտով Մադոն դարձավ Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակի դափնեկիր[10]։