From Wikipedia, the free encyclopedia
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարան (իտալ.՝ Politecnico di Milano), Իտալիայի ամենամեծ տեխնիկական համալսարանը։ Ունի շուրջ 40,000 ուսանող[3]։ Առաջարկում է բակալավրիատի, մագիստրատուրայի և բարձրագույն ուսումնական կրթության ճարտարագիտական, ճարտարապետական և դիզայնի դասընթացներ։ Հիմնադրվել է 1863 թվականին։ Միլանի հնագույն համալսարանն է։
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարան իտալ.՝ Politecnico di Milano | |
---|---|
![]() | |
![]() Գլխավոր մասնաշենքի ճակատային հատվածը | |
Տեսակ | տեխնիկական համալսարան |
Հիմնադրված է | 1863[1] |
Հիմնադրիր | Ֆրանչեսկո Բրիոսկի[1] |
Ռեկտոր | Donatella Sciuto?[2] |
Ուսանողներ | 40,670[3] |
Ընդհանուր անձնակազմ | 1,400[4] |
Անդամակցություն | Միջերկրածովյան համալսարանների ասոցիացիա, IMCC, Եվրոպայի ճարտարագիտական համալսարանների միություն, ORCID[5][6], Եվրոպայի համալսարանների միություն[7], Netval Research Universities Network?[8], Open Education Global?[9], European Open Science Cloud Association?[10] և ASEAN European Academic University Network?[11] |
Երկիր | ![]() |
Տեղագրություն | Միլան |
Կայք | polimi.it(իտալ.)(անգլ.)(չին.) |
![]() |
Համալսարանը Միլանում ունի երկու մասնաշենք, որտեղ տեղակայված են հետազոտական և ուսուցման գործընթացների մեծ մասը, ինչպես նաև այլ մասնաշենքեր Լոմբարդիայի և Էմիլիա Ռոմանիայի 5 քաղաքներում։ Գլխամասն ու կենտրոնական գրասենյակները գտնվում են Միլանի Città Studi պատմական մասնաշենքում։
2014-2015 թվականներին Իտալական համալսարանների CENSIS-Repubblica վարկանիշային ցանկում այն համարվել է Իտալիայի լավագույն խոշոր համալսարաններից մեկը և լավագույնը ճարտարագիտության բնագավառում[12] և ըստ «QS World University Rankings»՝ դասվել է աշխարհի տեխնիկական համալսարանների շարքում 20-րդը[13], 11-րդը դիզայնի բնագավառում, 24-րդը՝ ճարտարագիտության, 14-րդը՝ ճարտարապետության[14][15]։
Համալսարանի հայտնի շրջանավարտներից է 1963 թվականին քիմիայի Նոբելյան մրցանակակիր Ջուլիո Նատան։
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանի ռեկտորների ցանկը[16] | |
---|---|
Ռոկտոր | Պաշտոնավարել է |
Ֆրանչեսկո Բրիոսկի (1824-1897) | 1863-1897 |
Ջուզեպպե Կոլոմբո (1836-1921) | 1897-1921 |
Ցեզարե Սալդինի (1848-1922) | 1921-1922 |
Լուիջի Ձունինի (1856-1938) | 1922-1926 |
Գաուդենցո Ֆանտոլի (1867-1940) | 1926-1940 |
Կառլո Իզնարդո Աձիմոնտի(1876-1943) | 1940-1943 |
Ջինո Կասինիս (1885-1964) | 1944-1960 |
Ջինո Բոցցա (1899-1967) | 1960-1967 |
Բրունո Ֆինցցի (1899-1974) | 1967-1969 |
Ֆրանչեկսո Կարասա (1922-2006) | 1969-1972 |
Լուիջի Դադա (1923-2012) | 1972-1984 |
Առիգո Վալատտա (1930-2001) | 1984-1987 |
Էմիլիո Մասա (1926-1998) | 1987-1994 |
Ադրիանո դե Մայո (1941) | 1994-2002 |
Ջուլիո Բալիո (1940) | 2002-2010 |
Ջովանի Ացոնե (1962) | 2010 թվականից |
Համալսարանը 1863 թվականի նոյեմբերի 29-ին հիմնադրել է Իտալիայի կրթության նախարարության քարտուղար և Պավիայի համալսարանի ռեկտոր Ֆրանչեսկո Բրիոսկին։ Այն Միլանի ամենահին համալսարանն է։ Ի սկբանե կոչվել է Istituto Tecnico Superiore (Բարձրագույն տեխնիկական ինստիտուտ) և դասավանդվել է միայն քաղաքացիական և արդյունաբերական ճարտարագիտություն։ Պոլիտեխնիկի երկրորդ հիմնական ուսուցման ուղղությունը՝ ճարտարապետությունը, դասավանդվել է 1865 թվականից՝ համագործակցելով Բրերա ակադեմիայի հետ[17]։
Առաջին տարում համալսարանն ընդունել է միայն 30 ուսանող։ Տասնամյակներ շարունակ համալսարանում գերիշխել են արական սեռի ուսանողները։ Առաջին կին շրջանավարտը համալսարանն ունեցել է 1913 թվականին[17]։
1927 թվականին Պոլիտեխնիկը տեղափոխվել է Լեոնարդո դա Վինչի հրապարակ, որն այժմ հայտնի է որպես Città studi (Ուսումնառության քաղաք), որտեղ և գործում են պոլիտեխնիկի հիմնական մասնաճյուղերը։ Այդ ժամանակ հաստատությունը կոչվել է Regio Politecnico (Արքայական պոլիտեխնիկ)։ Արքայական բառը հանվել է, երբ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Իտալիան հռչակվել է հանրապետություն։ Պատմական շենքը, որը նախագծել և կառուցել են պոլիտեխնիկի շրջանավարտ ինժեներներն ու ճարտարապետները, դեռևս գործարկվում է[18]։
Ռաֆայել Սանտիի Աթենական դպրոց կտավի նախնական տարբերակի վրա ստեղծված համալսարանի ներկայիս լոգոն ընդունվել է 1942 թվականին։ Մինչ այդ ինստիտուտը պաշտոնական լոգո չի ունեցել[19]։
1954 թվականին Ջինո Կասինիսը և Էրկոլե Բոտանին համալսարանում բացել են առաջին համակարգչային կենտրոնը։ 1963 թվականին Ջուլիո Նատան բյուրեղային պոլիմերների, մասնավորապես պոլիպրոպիլենների հետազոտության համար արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։ 1977 թվականին գործարկվել է պոլիտեխնիկում և այլ կազմակերպություններում ստեղծված «Սիրիո» արբանյակը։
1980-ական թվականներին համալսարանն սկսել է տարածքային ընդլայնման գործընթաց, որի արդյունքում Լոմբարդիայում և Էմիլիա Ռոմանիայում բացվել են համալսարանի մասնաճյուղեր։ 1993 թվականից համալսարանն սկսել է արդյունաբերական նախագիծ ծրագիրը։ 2000 թվականին բացվել է պոլիտեխնիկի դիզայնի ֆակուլտետը։
2012 թվականի ապրիլին համալսարանի կառավարման խորհուրդը հայտարարել է, որ 2014 թվականից բոլոր ավարտական դասընթացները կուսուցանվեն անգլերեն[20]։
Համալսարանն ունի 7 կամպուս՝ 2 հիմնական կամպուս Միլանում և 5 կից կամպուս Լոմբարդիայում և Էմիլիա Ռոմանիայում[21]։
«Միլան Լեոնարդոն» Պոլիտեխնիկի ամենահին կամպուսն է։ Առաջին շնեքը Լեոնարդո դա Վինչի հրապարակում բացվել է 1927 թվականին։ Տարիների ընթացքում կամպուսի տարածքն ընդարձակվել է և ներկայումս համարվում է "Città Studi" (Ուսումնառության քաղաք), որը վերագրվում է նաև Միլանի համալսարանի մի քանի ֆակուլտետների։ Կամպուսը ձգվում է 7 փողոցներով՝ «Լեոնարդո», «Սոնարդի», «Կլերիչետի», «Մանչինելի», «Գրան Սասո» և «Կոլոմբո»։
«Լեոնարդո կամպուսը» համալսարանի հիմնական կամպուսն է, որտեղ տեղակայված են կենտրոնական վարչական ապարատը, ռեկտորատը, հետազոտական բաժինները։
Միլան Բովիսա կամպուսը գտնվում է Միլանի Բովիսա թաղամասում։ Ակտիվ գործունեություն սկսել է ծավալել 1989 թվականից։ Այն կազմված է «Դուրանդո կամպուսից», բացվել է 1994 թվականին և «Լա Մասա կամպուսից», բացվել է 1997 թվականին։ Առաջին կամպուսում է գտնվում դիզայնի դպրոցը, երկրորդում՝ արդյունաբերության, մեխանիկայի, ավիատիեզերքի և ճարտարագիտական էներգետիկայի ֆակուլտետները[22]։
Առաջին կից կամպուսը բացվել է 1987 թվականին Կոմոյում և 1989 թվականին Լեքոյում։ 1990-ական թվականներին 3 մասնաճյուղեր են բացվել Կրեմոնայում (1991), Մանտովայում (1994), Պյաչենցայում (1997)[23]։
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանն առաջարկում է տարբեր եռամյա ավարտական դասընթացներ, մեկամյա մագիստրոսական դասընթաց, դոկտորական դասընթացներ ճարտարագիտությունից, ճարտարապետությունից և դիզայնից, առաջարկում է բակալավրի 32 առաջին մակարդակի դասընթացներ։ Ունի նաև առցանց համակարգչային ճարտարագիտության[24] դասընթաց, որը Իտալիայում առաջին ակադեմիական դասընթացն է։
Ուսումնական ծրագրերի լայն շրջանակը պայմանավորված է Լոմբարդիայի շրջանի (Եվրոպայի ամենազարգացած արդյունաբերական տարածքներից մեկն է) կարիքներով։
Ակադեմիական տարին բաժանված է երկու կիսամյակների. առաջինը սեպտեմբերի կեսերից մինչև հունվարի վերջ, երկրորդը՝ մարտից հունիս։ Կա քննական երեք շրջան՝ 2-ը կիսամյակների ավարտին (փետրվար և հուլիս) և մեկը սեպտեմբերին։ Ուսանողներն ամեն տարի պետք է հավաքեն 60 «համալսարանական կրեդիտներ» բակալավրի և մագիստրոսի դասընթացների համար։ Բակալավրի եռամյա դասընթացը պահանջում է 180 կրեդիտ, երկամյա մագիստրոսի դասընթացը՝ 120։ Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանը, ինչպես Իտալիայի համալսարանների մեծ մասը, ներառված է Բոլոնիայի հռչակագրում։
Պոլիտեխնիկը կապեր ունի արտասահմանյան տարբեր համալսարանների հետ և առաջարկում է ուսանողական փոխանակման մի շարք միջազգային ծրագրեր[25]։ Համալսարանը խրախուսում է օտարերկրյա ուսանողների ընդգրկվածությունը՝ տրամադրելով անգլերեն, գերմաներեն և իսպաներեն դասընթացներ[26]։ Համալսարանը մասնակցում է Էլեկտրոնային ճարտարագիտության վերապատրաստման և հետազոտության եվրոպական ցանցի ծրագրերին (ENTREE) և Եվրոպայի թոփ արդյունաբերական կառավարիչների (TIME) ցանցի անդամ է[27]։
Alta Scuola Politecnica-ը Միլանի պոլիտեխնիկը և Տորինոյի պոլիտեխնիկը համատեղ հաստատություն է այն երիտասարդ տաղանդների համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել նորարարության իրենց միջդիսցիպլինար կարողությունները։ Ուսուցումն անցնում է զուգահեռ երկու տարվա ծրագրերով՝ laurea magistrale (ավարտական դասընթաց)։
Պոլիտեխնիկը մի շարք հնարավորություններ է առաջարկում այն ուսանողների համար, ովքեր իրենց ուսումնական փորձով ուզում են ինտեգրվել Իտալիայից դուրս[28]։
Դոկտորական թեզի վրա աշխատող ուսանողները կարող են դիմել նաև Progetto Rocca MIT-PoliMi Programme միջազգային ծրագրի համար, որը հնարավորություն է տալիս այցելության ընթացքում աշխատել Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում[29]։
Ըստ 2011-2012 թվականների CENSIS-Repubblica-ի տվյալների՝ Իտալիայի ազգային վարկանիշային աղյուսակում Պոլիտեխնիկը Իտալիայի համալսարանների շարքում համարվել է լավագույն ճարտարագիտական համալսարանը։
2009 թվականին ըստ իտալական հետազոտության՝ համալսարանը համարվել է Իտալիայում լավագույնը այնպիսի ցուցանիշներով, ինչպիսիք են՝ գիտական արտադրություն, օտարերկրյա ուսանողների ներգրավվածություն և այլն[30]։
2015 թվականին ըստ QS World University Rankings՝ Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանը համարվել է աշխարհի 24-րդ լավագույն ճարտարագիտական և տեխնոլոգիական համալսարանը[31]։
2013 թվականին ըստ քաղաքացիական և կառուցվածքային ինժեներական թեմաների՝ համարվել է աշխարհի 18-րդ լավագույն համալսարանը [32]։
Ըստ QS World University Rankings-ի՝ աշխարհում համարվում է 11-րդը դիզայնի բնագավառում, 14-ը՝ ճարտարապետության, 24-ը ճարտարագիտության։
Պոլիտեխնիկի ճարտարագիտական ֆակուլտետի ընդունելությունը քննությամբ է, որի նպատակն է ստուգել յուրաքանչյուր ուսանողի մեկնարկային նախապատրաստվածությունը։ Քննության հիմնական նպատակն է բացահայտել ինչի կարիք ունեն ձգտող ուսանողները՝ նրանց համար լրացուցիչ դասընթացներ ապահովելու համար։ Խիստ սահմանափակ թվով տեղեր ունեն միայն մի քանի ծրագրեր, նույնիսկ այն դեպքում, եթե ակադեմիական սենատը ընտրել է առավելագույն թվով ուսանողներ յուրաքանչյուր ծրագրի համար։
Ճարտարագիտական դպրոցի ընդունելության քննությունը, բացառությամբ շինարարական ճարտարագիտության, բաղկացած է չորս մասից, , որոնցից յուրաքանչյուրը ներառում է հարցեր հետևյալ բնագավառներից՝ անգլերեն, տրամաբանություն, մաթեմատիկա և վիճակագրություն, բանավոր ընկալում, ֆիզիկա[33]։
Ճարտարապետության, դիզայնի և շինարարական ճարտարագիտության ֆակուլտետն ամեն տարի ընդունվում են սահմանափակ թվով ուսանողներ։ Ընդունելությունը կատարվում է ըստ Իտալիայի կրթության նախարարության կազմած թեստի։ Քննությունը բաղկացած է 5 մասից, որոնցից յուրաքանչյուրը ներառում է հարցեր հետևյալ բնագավառներից՝ տրամաբանություն և ընդհանուր գիտելիքներ, պատմություն, գծագրություն և ներկայացուցչություն, մաթեմատիկա և ֆիզիկա[33]։
Ավարտական ծրագրերի ընդունելության համար անհրաժեշտ է բակալավրի աստիճան և դպրոցին համապատասխան մի շարք կոնկրետ պահանջներ, ինչպիսիք են բակալավրի աստիճան ձեռք բերելու ժամանակահատվածը կամ բակալավրիատի ընթացքում վաստակած միջին գնահատականները[33]։
Պոլիտեխնիկն առաջարկում է նաև Dottore di Ricerca (Ph.D.) դասընթացներ, MBA դասընթացներ և այլ հետբուհական դասընթացներ։ Պոլիտեխնիկի բիզնես դպրոցը համարվում է Իտալիայի առաջատար կառավարման դպրոցներից մեկը և 2011 թվականին «Financial Times» կողմից համարվել է աշխարհի լավագույն 69-րդ բիզնես դպրոցը[34]։
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանն ունի 12 բաժին[35]
Գրադարանային համակարգն ունի ավելի քան 470.000 նյութեր, որոնք բաշխված են կամպուսի բոլոր գրադարաններում[36]։ Համակարգը կազմված է չորս կենտրոնական գրադարաններից (այդ թվում՝ «Կենտրոնական ճարտարագիտական գրադարան» և «Կենտրոնական ճարտարապետական գրադարան») և ուսուցողական գրադարաններից (ֆակուլտետների գրադարաններ)։ Գրադարանում գրանցված նմուշը կարելի է գտնել OPAC (Գրացուցակների առցանց հանրային մուտք) որոնողական համակարգի միջոցով[37]։
2004 թվականի աշնանից համալսարանն ունի իր հրատարակչությունը Polipress ապրանքային նշանով[38] և տպագրում է հիմնականում պոլիտեխնիկական համայնքի հետազոտությունները, ինչպես նաև «Politecnico» անվճար պարբերականը[39]։
Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանը մասնակցում է եվրոպական և միջազգային գիտական հետազոտությունների ցանցերի գործընթացներին։ Միայն 2004 թվականին համալսարանը նախաձեռնել է 60 լայնածավալ, բազմամյա միջազգային հետազոտական ծրագրեր Եվրոպական հետազոտությունների համատեքստում[40]։ 2012 թվականից պոլիտեխնիկը մասնակցում է 132 ընթացիկ FP7 հետազոտական ծրագրերի։
Պոլիտեխնիկն ունի հետազոտության երկար պատմություն։ Այստեղ աշխատող շատ գիտնականներ ստացել են մրցանակներ և ճանաչում գիտական համայնքի կողմից, որոնցից առավել հայտնի է Ջուլիո Նատան, միակ իտալացի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրը քիմիայից 1963 թվականին, ով ղեկավարում էր արդյունաբերական քիմիայի բաժինը։
Իտալիայում առաջին հետազոտական միջուկային ռեակտորը գործարկվել է համալսարանում 50 kW LM54 1959-1979 թվականներին Էնրիկո Ֆերմի անվան միջուկային հետազոտության ինստիտուտում[41], այժմ գործարկում է մի քանի կարևոր լաբորատորիաներ, ինչպիսիք են աերոդինամիկ խողովակների Եվրոպայում ամենամեծ լաբորատորիաներից մեկը[42]։
2005 թվականին պոլիտեխնիկի մի շարք դասախոսներ անդամակցում են կոմպյուտերային մեքենաների ընկերակցությանն ու Էլեկտրական և էլեկտրոնիկայի ճարտարագետների ինստիտուտին։ Համալսարանը մասնակցում է կիրառական հետազոտությունների ասոցիացիաների և կոնսորցիումների գործընթացներին, ունի գրասենյակներ, որոնք աջակցում են տեխնոլոգիական փոխանցումների և մասնագետների շարունակական կրթության համար։
Ըստ 2013 թվականի SIR գիտահետազոտական արտադրանքի որակի համաշխարհային զեկույցի՝ համալսարանը կարգավորել է 1.42 գործոնի ազդեցությունը, իսկ հոդվածների 16,62%-ը հայտնվում են ամենաշատ մեջբերվող մատենագրության մեջ[43]։
Պոլիտեխնիկի կառավարման մարմիններն են՝ ռեկտոր, ակադեմիական սենատ և տնօրենների խորհուրդ (Consiglio di Amministrazione)։
Ներքին ֆինանսական աուդիտորները (Collegio dei revisori dei conti) վերահսկում են համալսարանի կառավարումն ու ֆինանսները։ Կան մի շարք այլ խորհրդատվական մարմիններ, այդ թվում ուսանողական խորհուրդը, որն ընտրվում է անմիջապես ուսանողների կողմից և հանդես է գալիս խորհրդակցական դերում։
Ռեկտորը ներկայացնում է համալսարանը, համակարգում է համալսարանի գիտական և հետազոտական գործունեությունը։ Ռեկտորի պաշտոնավարման ժամկետը վեց տարի է և կարող է պաշտոնավարել մեկ անգամ[44]։
Պոլիտեխնիկում ուսանողների ուսման վճարները կախված են ուսանողի ընտանիքի եկամուտից և կարող է կազմել տարեկան 150 €-3000 €։ Բարձր առաջադիմությամբ ուսանողների համար գործում են զեղչեր, տարբեր տիպի կրթաթոշակներ[45]։ Կրթաթոշակները գործում են նաև միջազգային ուսանողների համար՝ որպես միջազգային ծրագրի մաս։
Իտալական բուհերի մեծ մասը կամպուսում ուսանողների համար կացարան չի առաջարկում։ Պոլիտեխնիկն ունի սահմանափակ թվով՝ մոտ 2000 մահճակալներ ուսանողների համար։ Այլ վայրերից եկած ուսանողների հիմնական մասը կամ երթևեկում է կամ վարձակալում բնակարան։ Ավանդույթ է դարձել բնակարանը կիսել փոքր խմբերով՝ 3 կամ 4 ուսանողներով, քանի որ քաղաքի բնակարանների վարձավճարները թանկ են։
Լեոնարդո և Բովիսա կամպուսներում գործում է eduroam ծառայության Wi-Fi ցանցը։ Ցանցը հասանելի է կամպուսի բոլոր հասարակական վայրերում[46]։
Ուսանողական կյանքի հետաքրքիր մաս են կազմում «պատճենման կենտրոնները», որոնք ի հայտ են եկել 1970-ական թվականներին. CLUP և CUSL՝ որպես ուսանողների խնդիրների լուծման սեփական միջոց։
Լեոնարդո կամպուսում գործում է Educafe ուսանողական հավաքատեղին[47], որտեղ ուսանողները հավաքվում են, օգտվում ցանցից։ Այստեղ կազմակերպվում են նաև մշակութային միջոցառումներ։
Ուսանողական կազմակերպություններից են՝
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.