From Wikipedia, the free encyclopedia
Millepora platyphylla é unha especie de cnidario hidrozoo da subclase dos hidroidolinos, orde dos antoatecados, suborde dos capitados, unha das quince recoñecidas na actualidade (2020) na familia dos milepóridos.[2][3]
Millepora platyphylla | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Millepora platyphylla no mar Vermello | |||||||||||||||||||
Estado de conservación | |||||||||||||||||||
![]() Pouco preocupante[1] | |||||||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Nome binomial | |||||||||||||||||||
Millepora platyphylla Hemprich & Ehrenberg, 1834 | |||||||||||||||||||
Sinonimia | |||||||||||||||||||
|
É un coral de fogo típico (non confundir cos verdadeiros corais, os escleractinios, vulgarmente chamados corais duros ou corais pétreos, que constitúen unha orde de antozoos da sublcase dos hexacoraliarios).[4]
A especie foi descrita en 1834 polo naturalista e explorador alemán Wilhelm Friedrich Hemprich e o naturalista, explorador, zoólogo, botánico, anatomista, xeólogo e microscopista, tamén alemán, Christian Gottfried Ehrenberg,[2][3] publicada no tranallo deste último: Ehrenberg, C. G. (1834): "Beiträge zur physiologischen Kenntniss der Corallenthiere im allgemeinen, und besonders des rothen Meeres, nebst einem Versuche zur physiologischen Systematik derselben". Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften, Berlin. 1: 225-380.
Ademais de polo nome válido, a especie coñeceuse tgamén polos sinónimos:[2]
Millepora platyphylla forma grandes colonias de 2 a 3 m de diámetro, compostas por placas verticais anastomosadas máis ou menos regulares, de até 2 m de altura nunha colonia madura. A súa cor adoita ser parda clara, cos bordos de crecemento brancos. Como todos os corais de fogo, se se toca, pódese sentir unha picada aguda ao entrar en contacto coa pel, .[5] debido á segregación urticante dos nematocistos dos seus pólipos.[6]
A especie habita en arrecifes de coral a profundidades entre os 3 e os 6 m.[7]
Distribúese pola rexión Indo-Pacífica desde o oeste, no mar Vermello, polo o norte até o Xapón, polo leste até as illas Marquesas, e polo sur até as illas Abrolhos, preto de Australia.[8]
Como case todos os membros da orde dos antoatecados é un hidrozoo colonial. O cigoto convértese nunha larva plánula dentro do gonóforo e logo se libera como unha larva actínula que, tras a metamorfose, dá lugar a un pólipo que se asenta no substrato.[9]
Esta especie xeralmente non se encontra no comercio de acuarios, pero ás veces recoléctase para o comercio de xoias e curiosidades. En 2005 exportáronse 90 espécimes vivos de Millepora platyphylla para o comercio de acuarios. Na súa área de distribución, no Indo-Pacífico, é susceptíbel ao branquexamento do coral, aínda que menos que Millepora dichotoma.[1]
En xeral, a principal amenaza para este coral é o cambio climático global, en particular, as temperaturas extremas que conducen ao branquexamento e a unha maior susceptibilidade ás enfermidades. As enfermedides dos corais converteuse nunha grave ameaza para os arrecifes de coral en todo o mundo, e é unha das principais causas da deterioración dos arrecifes.[10]
O número de enfermidades e especies de coral afectadas, así como a distribución das enfermidades, aumentaron drasticamente durante a última década.[11][12][13][14] O aumento dos niveis de enfermidades de coral na Gran Barreira de Coral correlacionáronse co aumento das temperaturas do océano, apoiando a predición de que os niveis de enfermidades aumentarán con temperaturas máis altas na superficie do mar. As intervencións antrópicas combinadas coas ameazas asociadas ao cambio climático global que conduce ao aumento das enfermidade dos coraisl, a frecuencia e a duración do branquexamento e a acidificación do océano sitúan os arrecifes de coral no Indo-Pacífico cun alto risco de colapso.[15]
Entre as ameazas locais aos corais inclúense a pesca, o desenvolvemento humano (industria, asentamentos, turismo e transporte), os cambios na dinámica das especies autóctonas (competidores, depredadores, patóxenos e parasitos), as especies invasoras (competidores, depredadores, patóxenos e parasitos), a pesca con dinamita, a pesca química, a contaminación pola agricultura e a industria, a contaminación domésticae a sedimentación.[1]
A amenaza máis importante para esta especie é a redución extensa do hábitat dos arrecifes de coral debido a unha combinación das ameazas citadas. Descoñécese as tendencia específica da súa poboación, pero esta redución pode inferirse da perda estimada do hábitat. A especie está moi estendida e é común en toda a súa área de distribución, e aínda que é susceptíbel ao branquexamento, recupérase rapidamente e, polo tanto, é probábel que sexa máis resistente á perda do hábitat e á degradación dos arrecifes debido a un suposto gran tamaño de poboación efectiva. Polo tanto, a perda de hábitat estimada do 21 % dos arrecifes xa destruídos dentro da súa na etapa crítica de degradación.[16]
Tendo en conta todo isto, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o staus da especie como LC (pouco preocupante).[1]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.