lingua onde o tono da significado léxico ou gramático From Wikipedia, the free encyclopedia
Unha lingua tonal é unha lingua na que o contorno da frecuencia fundamental coa que se pronuncia cada sílaba serve para crear contrastes fonolóxicos e pares mínimos. Para que unha lingua se clasifique como tonal, os tons teñen que afectar ao significado das palabras.[1]
O ton é unha característica fonolóxica que se atopa en todos os continentes. Un exemplo típico son as linguas chinesas de Asia. Un estudo de corpus estimou que arredor do 40% das linguas humanas posúen esta característica.[2] A pesar da súa ampla difusión no mundo, as linguas tonais concéntranse en cinco rexións:[2]
As linguas tonais son pouco frecuentes en Europa. Destaca o sueco, que posúe dous tons (grave ou baixo e agudo ou alto)[3]; porén, estes son contrastivos só nas palabras dun lexema, pero non nas compostas.[4]
O chinés mandarín é un idioma tonal. Posúe catro tons principais:[5]
A correcta pronuncia dos tons é de grande importancia, xa que os erros poden producir malentendidos ou confusións.[5] Por exemplo, a sílaba ma pode adquirir diferentes significados segundo o ton:[6]
Grazas aos tons poden construírse oracións infrecuentes, mais comprensibles. Por exemplo:[7]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.