A disartria é un problema motor grave da boca e da lingua, que consiste nunha perturbación da articulación dos fonemas producido normalmente por unha lesión do sistema nervioso central. A fala é incorrecta e, a miúdo, inintelixíbel. Preséntase xeralmente en nenos con parálise cerebral. Agás nalgúns casos, a perda da fala vai asociada a alteracións da linguaxe, coma a incapacidade para asociar as pautas motoras e os sons da fala. Existe neste caso correlación coas probas psicolóxicas.
Disartria | |
---|---|
Clasificación e recursos externos | |
![]() Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico. |
Pódese tamén deber a lesións periféricas que causen a parálise de certos órganos motores de execución da fala, ou a doenzas dexenerativas como a esclerose múltiple.[1]
trazo | articular | fala | ortofonía | voz | comprender | escrita | sintaxe | oralidade | lectura | lexemas | ortografía | movemento | entoación |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
ausencia | - |
afasia e afasia evolutiva | - |
afonía | agnosia | agrafía | agramatismo | alalia | alexia | anomia | - |
apraxia | - |
dificultade | disartria | disfasia | disfemia | disfonía | - |
disgrafía | - |
dislalia | dislexia | - |
disortografía | dispraxia | disprosodia |
erro | - |
parafasia | - |
- |
- |
paragrafía | - |
- |
paralexia | - |
- |
- |
- |
Outros: esquizofasia, coprolalia, ecolalia, paralalia |