From Wikipedia, the free encyclopedia
Himalia (ou en grego ‘Ιμαλíα) é máis grande das lúas irregulares de Xúpiter, e en relación a tódalas lúas de Xúpiter é a sexta en tamaño e a quinta en masa. (só as catro lúas de Galileo teñen máis masa có Himalia). Foi descuberta por Charles Dillon Perrine no Observatorio de Lick o 3 de decembro de 1904[7] e recibiría o nome Himalia que procede da mitoloxía grega, Himalia era unha ninfa que trouxo ó mundo tres fillos de Zeus (o equivalente grego de Xúpiter).
![]() | |
Descubrimento | |
---|---|
Descuberta por | C. D. Perrine |
Descuberta no | 16 de decembro de 1904 |
Designación alternativa | Xúpiter VI |
Características orbitais | |
Raio orbital medio | 11 460 000 km[1] |
Periapse | 9 782 900 km |
Apoapse | 13 082 000 km |
Excentricidade | 0,16[1] |
Período orbital | 250,56 d (0,704 a)[1] |
Inclinación | 27,50° (respecto da eclíptica) 29,59° (respecto do ecuador de Xúpiter)[1] |
Velocidade orbital | 3,312 km/s |
Satélite de | Xúpiter |
Características físicas | |
Raio medio | 85 km[2] |
Área superficial | ~90.800 km² |
Volume | ~2 570 000 km3 |
Masa | ~6,7 x 1018 kg[2] 4,19 x 1018 kg[3] |
Densidade media | 2,6 g/cm3 asumida[2] 1,63 g/cm³ (asumindo un raio de 85 km)[3][4] |
Gravidade superficial | ~0,062 m/s2 (0,006 g) |
Velocidade de escape | ~0,100 km/s |
Período de rotación | 7,782 h[5] |
Albedo | 0,04[2][6] |
Temperatura | ~124 K |
Magnitude | 14,6[2] |
Himalia, a máis grande das lúas irregulares de Xúpiter, foi descuberta por Charles Dillon Perrine no Observatorio de Lick o 3 de decembro de 1904.[7]
O nome de Himalia procede da mitoloxía grega, onde Himalia era unha ninfa que trouxo ó mundo tres fillos de Zeus (o equivalente grego de Xúpiter). A lúa non recibiría este nome oficialmente ata o ano 1975;[8] antes disto, sinxelamente era coñecida coma Xúpiter VI, aínda que se reclamou un nome propio para a lúa pouco despois do seu descubrimento e do de Elara.
A lúa recibía algunhas veces o nome de Hestia, a deusa grega do fogar, entre os anos 1955 e 1975.[9]
É o membro máis grande do grupo de satélites Himalia, estas lúas orbitan Xúpiter a unha distancia de entre 11,4 e 13 millóns de quilómetros e cunha inclinación aproximada de 27,5°.[10] Os elementos orbitais son de xaneiro do 2000,[1] pero estes datos están en continuo cambio debido ás perturbacións causadas polo Sol e Xúpiter.
Himalia aparece neutra (gris), coma o resto das lúas do seu grupo, cuns índices de cores de B-V=0,62, V-R= 0,4, semellantes a un asteroide do tipo C.[11] As medicións feitas pola Cassini confirman estas propiedades no espectro, cunha feble liña de absorción a 3 μm, a cal indicaría a presenza de auga.[12]
No ano 2005, Emelyanov estimou que Himalia debía ter unha masa de 4,19 x 1018 kg (GM=0,28), baseándose na perturbación de Elara do 15 de xullo de 1949.[3] O JPL asumía que Himalia tiña unha masa de 6,7 x 1018 kg (GM=0,45) cun raio de 85 km.[2]
A densidade de Himalia dependera de se o raio medio da lúa é de 67 km (media xeométrica obtida grazas a Cassini no 2000)[3] ou se o raio estimado está preto dos 85 km.[2]
En novembro do 2000, a sonda Cassini, de camiño a Saturno, fixo unha serie de imaxes de Himalia, incluíndo fotos tomadas a unha distancia de 4,4 millóns de quilómetros. A lúa só cubría uns cantos píxeles, pero semellaba ser alongada cuns eixos de 150 ± 20 e 120 ± 20 km, datos moi achegados ás estimacións das observacións feitas dende a Terra.[6]
En febreiro e marzo do 2007, a sonda New Horizons na súa viaxe cara Plutón, fixo unha serie de imaxes de Himalia, as máis próximas tomadas a unha distancia duns oito millóns de quilómetros; de novo Himalia víase un pequeno grupo de píxeles.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.