muzeo en Lahoro, Panĝabio, Pakistano From Wikipedia, the free encyclopedia
La muzeo de Lahoro (urdue عجائب گھر لاہور, ajaaeb ghar Lahore; angle Lahore Museum) estas muzeo kiu troviĝas en Lahoro, Pakistano. Fondita en 1865 kaj komence starigita en pli malgranda loko, ĝi denove malfermiĝis en 1894[1] en sia nuntempa situo en Shahrah-e-Quaid-e-Azam, grava strato en urbo Lahoro dum la tiama brita-kolonia periodo. La muzeo de Lahoro estas la plej granda muzeo de Pakistano kaj ankaŭ unu el la plej vizititaj de sia lando.[2][3][4]
Muzeo de Lahoro | ||
---|---|---|
panĝabe عجائب گھر لہور | ||
urdue عجائب گھر لاہور, angle Lahore Museum | ||
Arĥeologia muzeo | ||
![]() Enirejo de la muzeo. | ||
muzeo [+] | ||
Lando | ![]() |
|
Ŝtato | Panĝabio | |
Municipo | Lahoro | |
Koordinatoj | 31° 34′ 6″ N, 74° 18′ 29″ O (mapo)31.56822574.308174 | |
Estiĝo | 1865 (reinaŭgurita en la nuna situo en 1894) | |
Administrado | ||
- situo | Shahrah-e-Quaid-e-Azam, The Mall (5400 Lahoro, Panĝabio) | |
Publiko | Alirebla por la publiko | |
Plej facila aliro | Civil Secretariat, Lahore Metrobus | |
Tuta stoko | 58 000 artefaktoj | |
Speco de muzeo | Arĥeologia muzeo; artgalerio; pasinta, moderna kaj religia historio. | |
![]() |
||
Muzeo de Lahoro | ||
![]() |
||
Retpaĝaro: Oficiala retejo (nur angle) | ||
La muzeo gastigas vastan kolekton pri budhisma arto el la antikvaj Hindogreka kaj Gandara reĝlandoj. Ĝi ankaŭ havas kolektojn pri la mogola, la siĥa, kaj la brita imperio en Barato.[5]
La muzeo de Lahoro, kune kun la pafilego Zamzama, kiu troviĝas tuj antaŭ la konstruaĵo, aperas en la komenca sceno de la romano Kim verkita fare de Rudyard Kipling,[6][7] kies patro, John Lockwood Kipling, estis unu el la unuaj kuratoroj de la muzeo.[8]
La muzeo de Lahoro estis unufoje starigita en 1865–66 ĉe la ejo de la nuna bazaro Tollinton — halo konstruita okaze de la panĝaba ekspozicio de 1864.[9] La nuna konstruaĵo estis konstruita por celebri la 50-an datrevenon de la kronado de Reĝino Viktoria en 1887, kaj financita per speciala publika kolekto da mono. La fundamentan ŝtonon de la nova muzeo metis la 3-an februaro de 1890 la princo Alberto Viktoro, duko de Clarence kaj ankaŭ nepo de la reĝina Viktorio. Je la tempo de sia kompletiĝo en 1894, la tuta muzea kolekto translokiĝis al la nuna konstruaĵo kaj prenis la novan nomon Jubilee Museum (t.e., «muzeo de la 50-a datreveno»).
La muzea kolekto translokiĝis en 1894 en sian nunan situon, la strato Shahrah-e-Quaid-e-Azam, tiam konata kiel «The Mall» (laŭlitere, «butikcentro») kaj nukleo de tiama Brit-epoka Lahoro.[1] La nuntempan muzean konstruaĵon dezajnis fama arĥitekto el Lahoro, la s-ro Gaṃgā Rāma.[4]
La patro de Rudyard Kipling, John Lockwood Kipling, estis unu el unuaj kuratoroj de la muzeo, kaj estis poste anstataŭita fare de K. N. Sitaram.
En 1948, okaze de la dispartigo de Panĝabio, la ĵus-naskitaj landoj Pakistano kaj Barato dividis inter ili la artefaktojn de la muzeo: tiel la muzeo retenis ĉ. 60% de sia origina kolekto. La cetera parto de la kolekto estis donacita al Barato, kiu konstruis la registara muzeo kaj artgalerio de Ĉandigaro kun la specifa celo de gastigi la kolekton.[10]
La plej bonaj jaroj de la muzeo estis verŝajne 1970‒1990, kiam la sciencisto, arĥeologo kaj muzeologo d-ro Saif-ur-Rehman Dar servis kiel ties direktoro. Li skribis plurajn librojn pri la muzeo kaj laboris kune kun B.A. Qureshi, la tiama prezidanto de la muzea estraro.
Post tiu epoko, la stato de la muzeo pli kaj pli malboniĝis pro malhavo de subteno por necesa restarigo.
La muzeo registris en 2005 pli ol 250 000 vizitantojn. Similajn nombrojn atingis en 2016 (236 536), en 2017 (214 697) kaj en 2018 (227 994). Ĝi estis la plej populara muzeo de Pakistano inter eksterlandanoj en 2016 (kun 2 956 vizitoj) kaj eĉ en 2017 (2 941 vizitoj). Ĝi iĝis la dua plej populara (kun 3 659 fremdaj vizitantoj) en 2018, kiam la muzeo de Taksilo iĝis pli vizitita.[11]
La muzeo montras arĥeologiajn materialojn ekde la bronzepoko — kun sia Indus-vala civilizacio — ĝis la mezepoka dinastio de Hindu Ŝahi.[5] Ĝi havas unu el la plej grandaj kolektoj pri arĥeologio, historio, belartoj, aplikitaj artoj, etnologio kaj metiaj objektoj en Pakistano. Ĝi ankaŭ havas vastan kolekton pri helenaj kaj mogolaj moneroj.[1] Estas ankaŭ fota galerio dediĉita al nasko de sendependa Pakistano, nome «galerio pri la Pakistana movado».[5]
La muzeo gastigas iom da Greko-budhismaj skulptaĵoj, Mogolajn kaj eĉ Paharajn pentraĵojn.[1] Laŭ reporto, la muzeo enhavas pli ol 58 000 artefaktojn kaj, el tiu multo, nur 14 000 estas videblaj por la publiko.[12] La kolekto enhavas gravajn restaĵojn de la Induso-civilizacio, kaj ankaŭ de la Gandara kaj Greka-Baktria periodoj. La Fastanta Budho, datiĝanta je la Gandara periodo, estas unu el la plej estimita kaj famaj objektoj de la muzeo.
La numismatika kolekto konsistas de 38 000 maloftaj moneroj.[12]
La plafono de la enireja halo montras La evoluo de la homaro (angle The Evolution of Mankind), granda mura pentraĵo konsistanta de 48 paneloj (ĉiu el ili mezuranta 6 por 8 futojn). Ĝi estis pentrita fare de Pakistana artisto Sadequain, kiu kompletigis ĝin en 1973.[5][13][14] Pro la veteraj kondiĉoj kaj atakoj de termitoj, la murpentraĵo suferis gravan difekton tra la jaroj, ĝis kiam la registaro de Panĝabio aprobis elspezon en 2008 por ekrestarigi ĝin. La pentraĵo estis forigita en 2010, dum restariga laboro komencis en 2012.[15] De 2018, 16 el la paneloj estis jam restarigitaj fare de Uzma Usmani kaj Mumtaz Hussain.[16]
La muzeo ankaŭ enhavas bonajn specimenojn pri mogolaj kaj siĥaj cizitaj artefaktoj el ligno, kune kun granda kolekto de pentraĵoj de la antaŭ-brita periodo. La kolekto ankaŭ inkluzivas muzikajn instrumentojn, antikvajn juvelojn, teksaĵojn, ceramikon, kaj armilojn, same kiel kelkajn tibetajn kaj nepalajn artefaktojn.[1][5]
Jen la listo de la direktoroj de la muzeo.[17]
N-o | Nomo | Posteno | Jaroj | Daŭro (jaroj) | Ref. |
---|---|---|---|---|---|
1 | John Lockwood Kipling (C.I.E) | Kuratoro | 1875–1893 | 18 | |
2 | Fred Henry Andrews | Kuratoro | 1893–1899 | 6 | |
3 | Percy Brown | Kuratoro | 1899–1912 | 13 | |
4 | Hugh Lionel Heath | Kuratoro | 1912–1929 | 7 | [18] |
5 | Rai Bahadur (S.N. Gupta) | Kuratoro | 1929–1942 | 13 | |
6 | Molvi Zarar Hasan | Kuratoro | 1942–1947 | 5 | |
7 | Malik Shams | Kuratoro | 1947–1965 | 18 | |
8 | Syed Muhammad Taqi | Kuratoro/direktoro | 1965–1974 | 9 | |
9 | D-ro Saifur Rehman Dar | Direktoro | 1974–1993 | 19 | [4] |
10 | D-ro F.M. Anjum Rehmani | Oficianta direktoro | 1993–1995 | 2 | |
11 | D-ro Saif-ur-Rehman Dar, | Direktoro | 1995–1998 | 3 | |
12 | D-ro F.M. Anjum Rehmani | Oficianta direktoro | 1998–2001 | 3 | |
13 | Mansoor Sohail | Direktoro (kroma posteno) | 2000–2001 | 1 | [12] |
14 | D-ro Liaquat Ali Khan Niazi | Direktoro | 2001–2004 | 3 | [19] |
15 | Syed Gulzar Mashhadi | Direktoro | 2004–2005 | 1 | |
16 | Naheed Rizvi | Direktoro | 2005–2008 | 3 | [20] |
17 | Asghar Nadeem Syed | Direktoro | 2008–2009 | 1 | [21] |
18 | D-ro Kamran Afzal Cheema | Direktoro | 2009–2009 | <1 | |
19 | Muhammad Siddique Sheikh | Direktoro | 2009–2010 | 1 | |
20 | Salman Ijaz | Direktoro | 2010–2010 | <1 | |
21 | Humera Alam | Direktoro | 2010–2012 | 2 | [22] |
22 | Sumaira Samad | Direktoro | 2012–2016 | 4 | |
23 | Syed Tahir Raza Hamdani | Direktoro (kroma posteno) | 2016–2016 | <1 | |
24 | Humayun Mazhar Sheikh | Direktoro | 2016–2018 | 2 | [16] |
25 | Saman Rai | Direktoro (kroma posteno) | 2018–2019 | 1 | [23] |
26 | Nasir Jamal Hotiana | Direktoro | 2019–2019 | <1 | |
27 | Tariq Mahmood Javaid | Direktoro | 2019–2020 | 1 | [24] |
28 | Ijaz Ahmed Minhas | Direktoro | 2010–present | 2* | [25] |
La libro Majstroverkoj de la muzeo de Lahoro (verkita angle sub titolo «Masterpieces of Lahore Museum»), skribita de Anjum Rehmani, estis eldonita fare de la muzeo en 1999 kun financa helpo de UNESKO.[26] Ekzistas nova eldono de 2006.[27]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.