From Wikipedia, the free encyclopedia
Max HALBE (naskiĝinta en la 4-a de oktobro 1865 en Koźliny/Suchy Dąb - Distrikto Gdański, mortinta en la 30-a de novembro 1944 en Neuötting) estis germana verkisto.
Max Halbe | |||||
---|---|---|---|---|---|
Persona informo | |||||
Max Halbe | |||||
Naskiĝo | 4-an de oktobro 1865 en Gdańsk | ||||
Morto | 30-an de novembro 1944 (79-jaraĝa) en Neuötting | ||||
Lingvoj | germana vd | ||||
Ŝtataneco | Germana Regno ![]() | ||||
Alma mater | Universitato de Hajdelbergo Munkena universitato ![]() | ||||
Familio | |||||
Edz(in)o | Luise Halbe (en) ![]() ![]() | ||||
Infanoj | Anneliese Halbe (en) ![]() ![]() | ||||
Profesio | |||||
Okupo | poeto verkisto poeto-juristo ![]() | ||||
Aktiva dum | 1893– vd | ||||
| |||||
| |||||
vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Halbe pasigis la junajn jarojn sur la bieno de la gepatroj en Okcidenta Prusio, frekventis la gimnazion en Malbork kaj studis post sukcesa trapaso de la maturiĝekzameno en Hajdelbergo, Berlino kaj Munkeno. Komence li aŭdis jurajn prelegojn sed baldaŭ li novorientiĝis pri germanistiko kaj historio. Per la tezo Die Beziehungen zwischen Friedrich II. und dem päpstlichen Stuhl vom Tode Innocenz III. bis zum Goslarer Tage li doktoriĝis en 1888 en Munkeno. Poste li estis liberprofesia verkisto kaj partoprenis la intelektualan vivon de Munkeno kaj Berlino. Li amikiĝis kun Frank Wedekind, Otto Erich Hartleben, Lovis Corinth, Eduard von Keyserling kaj Artur Kutscher. En 1895 li daŭre ekloĝis en Munkeno. Tie li fondis la teatron Intimes Theater für dramatische Experimente kaj kunfondis Münchener Volksbühne: tie li persone konatiĝis kun Ludwig Thoma.
La komencoj verkistaj memorigas onin pri la dramatiko de la 19-a jarcento (Friedrich Hebbel), sed tamen senteblis jam frue naturalismaj trajtoj modernaj. Influon decidigan pri lia stilo havis Papa Hamlet de Holz kaj Schaf, kion pruvas la dramo Freie Liebe (1890). La unua granda sukceso estis la dramo Eisgang (1898). La ideoj de socialismo plue kolorigas tiun teatraĵon, tiel ke ĝi ege laŭdatis fare de maldekstruloj.
Tamen gravis multe pli (kaj plej el ĉiuj verkoj) la amodramo Jugend (1893; angla traduko en 1916). Same kiel ĉe la verko Frühlings Erwachen de Frank Wedekind sed pli poeziece rakontatas la fatala interrilato de du junuloj, kiuj spertis la unuajn amorojn en paroĥa domo. Amaso da detaloj priskribatas kiel ankaŭ la medio; heredecaj faktoroj kaj sociala ĉirkaŭaĵo prezentatas destinofarantaj. Tamen la tono naturalisma iel forlasatas tie ĉi favore al popolkanta karaktero kaj lirika etodigo: ambaŭ respondis pri la furora sukceso de tiu ĉi verko. La definitiva deturniĝo de naturalismo sekvis ne longe poste per la - iomete fuŝita - skribaĵo Amerikafahrer (1894), ŝercludo en rimoj. La sukcesa dramo Mutter Erde (1897; angla traduko en 1913), klara maljeso al la stilo de Henrik Ibsen, substrekas ankoraŭ tiun evoluon.
Poste Halbe rifuzis deklari sin adepto de iu literatura skolo aŭ teorio; male, le retiriĝis sin el la publiko kaj iĝis malkvieta kaj stranga izolulo kies unusola zorgo estis bone verkadi. Seniluziiĝoj ne mankis: nur malmulto de la malfruaj verkoj vere sukcesis. Halbe kontinue strebis adopti novajn ideojn restante pli malpli sub la knuto de realismo: ekzemplas por tio liaj simpatietoj kun impresionismo kaj novromatikismo, kun neraciaj kaj historiaj temoj.
En tiaj historizitaj verkoj gravas ofte personulo karaktere elstara: ekzemple en la renesanca tragedio Der Eroberer|(1899), en la malfrubaroka dramo Das wahre Gesicht (1907) aŭ en la dramo pri temoj el la jaro 1812-a nome Freiheit (1913). Tie ĉi kiel ofte alie Habel tre simpatias kun la agema viro, kies celorientita strebado ne malofte kontraŭas samtempulojn kiu pli ŝatas la spiritan vivon.
La eksperimentado kun neraciaĵoj estis multflanka. Kvazaŭ ĉiam enmiksiĝas la malraciio en la vivon de la drampersonoj. Eblas ke la hejma rivero iĝas ilo de destino (kiel en la interfrata tragedio Der Strom de 1904), eblas ke la homa kreitaĵaro devige ludu siajn rolojn destinitajn astrologie (kiel en la romano Die Tat des Dietrich Stobäus de 1911: la lasta ido de riĉa danciga klano konfesas sian tutan vivon opiniante pri la kulpo de ŝajna morto de la amatino per droniĝo). La limlinio inter vereco kaj fantazieco en la tiaj verkoj tre ofte fluktuas.
Dum la lastaj jaroj Habel cedis antaŭ la ŝato de romantikaĵoj laŭ la ideoj de E. T. A. Hoffmann kaj iĝas naiva mistikulo. Krome li plurfoje provis per metafizikaj spekulado transpaŝi la limon de la normale traviveblaj aferoj. La scio pri mortaleco de ĉio ege pezis sur lin kaj sur la de li kreitajn figurojn. Ĉiuj vivas sub la ombro de antaŭdestino konante la ekziston de transcendaj potenculoj.
La nazioj deklaris Halbe pioniron de sia literatura doktrino. Tamen eĉ li ne tute taŭgis kiel modelo: ĉar por Halbe pli gravis la priskribo de konfliktoj amaj kaj familiaj ol problemoj rasaj-heroaj.
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.