Kalarippayattu estas batalarto el la barata subŝtato Kerala. Ĝi inkluzivas strikojn, piedbatojn, uzante, preset formojn, armilon kaj resanigante metodojn. [2 ] Regionaj variaĵoj estas konfidencaj laŭ geografia pozicio en Kerala; tiuj estas la norda stilo, la suda stilo kaj la centra stilo. Norda kalaripayat estas bazita sur la principo de malmola tekniko, dum la suda stilo unuavice sekvas la molajn teknikojn, eĉ se ambaŭ sistemoj faras uzon de internaj kaj eksteraj konceptoj.
Kalarippayattu | |
---|---|
![]() | |
luktoarto | |
Fakoj | |
Kulminaj konkursoj | |
Internacia federacio | |
Rilataj paĝoj | |
Kategorio:Sporto | |
Kiel eble unu el la plej malnovaj militantaj sistemoj en ekzisto, [1] ĝi estas praktikitaj en Kerala kaj apudaj partoj de Tamilnado kaj Karnataka [2] same kiel nordorienta Sri-Lanko kaj inter la Malayalee-komunumo de Malajzio. La vorto estas literumita diverse kiel kalaripayat, kalarippayatta, kalaripayatt kaj multaj aliaj dependante de la dialekto kaj romanigado-sistemo uzis.
Kelkaj el la koreograferita partnertrejnado en kalaripayat povas esti uzataj por danci [2 ] ke kaj katakali dancistoj kiuj sciis al batalartoj estis kreditaj esti rimarkeble pli bona ol la aliaj prezentistoj. Kelkaj tradiciaj hindaj danco-lernejoj daŭre asimilas kalari payat kiel parto de ilia ekzerco-reĝimo. [3 ]
Etimologio
La termino-kalaripayittru estas tatpurusha kunmetaĵo de la vortoj kalari (Malajala lingvo: കളരി) elvokiva lernejo aŭ gimnazio kaj payattu ( (Malajala lingvo: പയററ്) ) venita de payattuka kaj kun la signifo: "mi batalas/ mi praktikas" aŭ " mi metas laboregon en".
Oni supozis ke la kunmetaĵo mem eble havos same antikvan uzon kiel la eksterordinara kalari kaj payattu, la neeldonita Malayalam Lexicon notas ke la plej frua uzo de la kunmetaĵo, kalarippayattu estas en la frua dudeka jarcento-dramo de Ulloor S. Parameswara Iyer kun la titolo Amba kiam estas verŝajne ke la sistemoj de militema praktiko supozis strukturon kaj stilon similaj tiuj kiujn konservita hodiaŭ. M.D. Raghavan indikis ke kalari estis derivita de la sanskrito - khalrikג - kun signifo: (parado-grundo, areno) sed Burrow havas la ĝeneralan akceptan opinion ke - khalrikג - kaj ĝia sanskrito radiko, (khala-) (khalaj-) kun signifo: (draŝejo) estas Dravidianaj pruntvortoj.
Historio
La stato de suda indiano de Kerala estas la loko kie kalaripayat devenis.
Originoj
Phillip Zarrilli, profesoro ĉe la Universitato de Exeter kaj unu el la malmultaj Vakera filmo-aŭtoritatoj sur kalaripayattu, taksoj ke kalaripayattu devenas de minimume la 12-a jarcento CE. [2 ] Sed se ni plusendas al la maljunegaj diskoj, ni povas kredi ke ĝi ekzistis dum la pasinta 3000 jaroj. Ĝi originis longe antaŭ Kung Fu, Karateo ktp. La historiisto Elamkulam Kunjan Pillai atribuas la naskiĝon de kalarippayattu al plilongigita periodo de militado inter la Keras kaj la Kolas en la 11-a jarcento CE. [2 ] De la 11-a aŭ 12-a jarcento la rajto kaj imposto trejni la batalarton en la servo de reganto estis plej rilata al Nair same kiel iu Ezhava, kristanoj kaj islamanoj estis donitaj tiuj ĝustaj kaj imposton. [2 ]
Krome, inter almenaŭ kelkaj nobelgentoj, junaj knabinoj ( unniarka) ankaŭ ricevis preparan trejnadon supren ĝis la komenco de menstruo. [2 ] Ni ankaŭ scias de la vadakkpattukal baladoj ke almenaŭ kelkaj virinoj de konata Chekavars daŭre praktikis kaj atingis altan gradon de kompetenteco. [2 ] Ankam estis kontraŭbatalita sur ankatattu, provizora platformo, kavar ĝis ses futoj alte, speciale konstruita por ankam. [4 ]
La plej frua okcidenta klarigo de tiu arto estas tiu de la portugala esploristo Duarte Barbosa ( c. 1518). [2 ]
La pli parto de tiuj militistoj kiam ili estas sep jaroj da aĝo estas sendita al lernejoj kie ili estas instruitaj multajn trukojn de efikeco kaj lerteco; tie ili instruas ilin por danci kaj rivolvi ĉirkaŭ kaj tordi sur la tero, fari reĝajn saltojn, kaj alia saltas, kaj tio kiujn ili lernas dufoje tage tiel longe kiel ili estas infanoj, kaj ili iĝas tiel lozartikaj kaj flekseblaj ke ili igas ilin turni iliajn korpojn kontraŭ naturo; kaj kiam ili estas plene plenumitaj en tio, ili instruas ilin por ludi kun la armilo al kiu ili estas plej deklivaj, kelkaj kun arkoj kaj sagoj, kelkaj kun staboj , (fostoj), iĝi lancistoj (lanco), sed la plej granda parto kun glavoj kaj ŝildoj, kio estas plej uzita inter ili, kaj en tiu skermado ili iam praktikas. La majstroj kiuj instruas ilin estas nomitaj Panikars.
La verkadoj de fruaj koloniaj historiistoj kiel Varthema, Logan kaj Whiteway montras ke kalaripayat estis vaste populara kaj puto establita kun preskaŭ ĉiuj homoj en Kerala transcendanta sekson, kaston kaj komunumajn liniojn. Ĝi laŭdire fariĝas poste same ĝenerala kiel legado kaj skribo. Kalari-payat iĝis plievoluinta dum la 9-a jarcento] kaj estis trejnita fare de sekcio da la Nair-komunumo, militisto-klano de Kerala, defendi la ŝtaton kaj la reĝon. La maljunega militisto-spirito ankaŭ estis retenita ĝenerale en la jarcentoj fare de la militisto-ĉefoj de antikva Kerala konata kiel la Mamanka Chekavar. La ikoneca Thacholi Othenan Kurup estis levita ĝis heroa statuso en ĉio el Kerala. La Lohar de norda Kerala estis Budhanaj militistoj [5 ] kiuj trejnis kalaripayat.
Malkresko kaj reviviĝo
Kalari-payat havis malprosperan periodon kie la kalarimilitistoj perdis al la britoj post la enkonduko de pafiloj kaj precipe post la plena establado de brita kolonia reĝo (registaro) en la 19-a jarcento. [2 ] La britoj poste ekskludis kalari payat entute malhelpi ribelon kaj kontraŭ-koloniajn sentojn. Dum tiu tempo, multaj hindaj batalartoj devis esti trejnitaj en sekreto kaj estis ofte limigitaj ĝis kamparajn areojn.
La revigliĝo de ĝenerala intereso en kalaripayat komencis en la 1920-aj jaroj en Tellicherry kiel parto de ondo de reeltrovaĵo de la tradiciaj artoj ĝenerale en sude Hindio (Suda Barato) [2 ] kaj daŭris tra la 1970-aj jaroj-ondo da ĝenerala tutmonda intereso en batalartoj. [6]
En lastaj jaroj, klopodoj estis faritaj por plue popularigi la arton, kie ĝin rolas en internaciaj kaj hindaj filmoj kiel ekzemple Indiano (1996), Asokan (2001), La Mito (2005), La Lasta Legio (2007), kaj ankaŭ en japana Animeo / Manga Serialo Kenichi: La Mightiest Disĉiplo.() (La plej potenca lernisto/disĉiplo).
Regionaj varioj
Ekzistas pluraj stiloj de kalaripayat. La tri ĉefaj direktoj povas esti karakterizataj per iliaj atakaj kaj defensivaj padronoj. La plej bona enkonduko al la diferencoj inter tiuj stiloj estas la libro de Luijendijk kiu utiligas fotojn por montri plurajn kalari payat ekzercojn kaj iliajn aplikojn. Ĉiu ĉapitro en lia libro referenceas reprezentanton de ĉiu de la tri ĉefaj tradicioj.
Norda-stilo
Ĉefa artikolo: Norda Kalaripayattu
Norda kalaripayat estis trejnita plejparte en la norda Malabar regiono de Kozhikode kaj Kannur. [2 ] Ĝi lokas multe da emfazo en armiloj ol sur malplenaj manoj. [2 ] Parashurama, sesa avataro de Vishnu, estas kredita esti la fondinto de la stilo laŭ kaj buŝa kaj skriba tradicio. [2 ] Majstroj en tiu sistemo estas kutime konataj kiel gurukkal aŭ foje kiel asan, kaj estis ofte donitaj respektofrazaĵotitolojn, aparte Panikkar. [2 ]
La norda stilo estas distingita per sia meippayattu - gimnastiko kaj uzo de plen-korpo-petrolo-masaĝo. [2 ] La sistemo de traktado kaj masaĝo, kaj la supozoj ĉirkaŭ praktiko estas seninterspace rilataj al ayurveda. [2 ] La celo de medikamenta petrolo-masaĝo estas pliigi la flekseblecon de la terapiistoj, trakti muskolovundojn altiritajn dum praktiko, aŭ kiam paciento havas problemojn rilatigitaj al la osthisto, la muskoloj, aŭ nervo-sistemo. La esprimo por tiaj masaĝoj estas tirumal kaj la masaĝo specife por fizika fleksebleco kavuttitirumal kiu laŭlitere signifas "stampanta masaĝon" aŭ "piedon masaĝas". La masaĝistino povas uzi iliajn piedojn kaj korpopezon por masaĝi la personon.
Ekzistas pluraj gentolinioj/stiloj ( sampradayam), de kiu "tulunadan" estas konsiderita kiel la plej bonaj. En maljunaj tempoj, studentoj iris al tulunadu kalari por venki iliajn difektojn (kuttam teerkkal). Ekzistas lernejoj kiuj instruas pli ol unu el tiuj tradicioj. Iu tradicia kalari ĉirkaŭ Kannurekzemple instruas miksaĵon de arappukai, pillatanni, kaj katadanat stilojn. [4 ]
Suda stilo
Ĉefa artikolo: Suda Kalaripayattu
(Jasmine Simhalan montranta kalari payat kaj silambam en Borobudur).
Suda kalaripayat estis praktikita plejparte en aĝa Travancore inkluzive de la nuna Kanyakumari-distrikto de Tamilnado [2 ] unuavice fare de Nadars kaj Ezhavas en Kerala. [2 ] Ĝi substrekas malplenajn manoteknikojn. [2 ] La fondinto kaj protektsanktulo estas kreditaj esti la rishi Agasthyan prefere ol Parasurama. [2 ] Majstroj estas konataj kiel - (honora titolo) - "asaan" . [2 ] La stadioj de trejnado estas kuvatu ( pri solludaj formoj), jodi (partnero-trejnado/partnertrejnado), kuruntadi (mallonga bastono), neduvadi ((longaj batonoj), longe metas), katti (tranĉilo), Kataro (ponardo), valumparikayum (glavo kaj ŝildo), kuttuval (fleksebla glavo), duobligas glavon, kalari baraktadon kaj marman (premo-punktoj). [4 ]
La aŭtoro Zarrilli nomas sudan kalaripayat varma ati (estas la leĝo de trafado), marma ati (trafante la decidajn punktojn) aŭ Varma Kalai (arto de varma). [2 ] La preparaj malplenaj donitaj teknikoj de varma ati estas konataj kiel aditada (trafi /defendi). [2 ] Marma ati plusendas specife al la apliko de tiuj teknikoj al decidaj (aŭ vitalaj) punktoj. [2 ] Armiloj inkludas bambuo bastonojn, mallongajn bastonojn, kaj la duoblajn cervokornojn. [2 ]
Kuracista helpo en la sudaj stiloj estas identigita kun siddha, [6 ] la tradicia Dravidiana sistemo de medicino klara de norde hinda ayurveda. La siddha medicina sistemo, alie konata kiel siddha vaidyam, estas ankaŭ atribuita al Agasthya.
Referencoj
Vidu ankaŭ
Eksteraj ligiloj
Wikiwand in your browser!
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.