From Wikipedia, the free encyclopedia
Bergamota esenca oleo estas malvarme premita esenca oleo produktita de ĉeloj ene de la ŝelo de bergamoto. Ĝi estas ofta gustiga kaj bonega noto en parfumoj. La odoro de esenca oleo de bergamoto similas al dolĉa malpeza oleo de oranĝa ŝelo kun flora noto.[1]
'La sfumatura' aŭ malrapide faldebla procezo estis la tradicia tekniko por mane ĉerpi la bergamotan oleon.[2] Per pli modernaj metodoj, la oleo estas ĉerpita mekanike per maŝinoj nomitaj senŝeligiloj, kiuj skrapas la eksteron de la frukto sub fluanta akvo por ricevi emulsion enkanaligitan en centrifugilojn por apartigi la esencon de la akvo. La ŝeloj de 100 bergamotaj oranĝoj donas ĉirkaŭ (85 g) 3 uncojn de bergamota oleo.[3]
Bergamota esenca oleo estis uzata en kosmetikaĵoj, aromoterapio, kaj kiel aromigaĵo en manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.[4] Ĝia citrusa odoro igas ĝin natura aromiga kaj senodiga agento.[4] La volatilaj oleoj de bergamoto estas priskribitaj kiel aromigaj agentoj en la Kodekso de USP Food Chemicals kaj estas ĝenerale agnoskitaj kiel sekuraj por homa konsumo de la Food and Drug Administration.[5] Ekzemple, Earl Grey-teo estas speco de nigra teo, kiu enhavas bergamotan esencan oleon kiel aromigilo.[4]
Historie, bergamota esenca oleo estis ingredienco en Kolonja akvo, parfumo kreita de Johann Maria Farina komence de la 18a jarcento. [Citaĵo bezonata] La unua registro de bergamota oleo uzata kiel parfumo estas de 1714, trovita en la Arkivo Farina en Kolonjo. [citaĵo bezonata]
Klara likvaĵo (foje estas konsistanta el vaksoj) en koloro de verda ĝis verdflava, bergamota esenca oleo konsistas el volatila frakcio (averaĝe 95%) kaj ne-volatila frakcio (5% aŭ resta). Kemie ĝi estas kompleksa miksaĵo de multaj klasoj de organikaj substancoj, precipe en la volatila frakcio, inkluzive de terpenoj, esteroj, alkoholoj kaj aldehidoj, kaj por la ne-volatila frakcio, oksigenitaj heterociklaj komponaĵoj kiel kumarinoj kaj furanokumarinoj.[6]
La ĉefaj komponaĵoj en la oleo estas limoneno, linalil-acetato, linalolo, γ-terpineno kaj β-pineno, kaj en pli malgrandaj kvantoj geranialo kaj β-bisaboleno.[6]
La ĉefaj ne-volatilaj komponaĵoj estas kumarinoj (citropteno, 5-geranyloxi-7-meticicoumarino) kaj furanocoumarinoj (bergapteno, bergamotino).[7][8]
Ĉefaj ne-volatilaj eroj de bergamota esenca oleo[8] | ||||
---|---|---|---|---|
Kunmetaĵo | konc. g/L | |||
Bergamotino | 21.42 | |||
Citropteno | 2.58 | |||
Bergapteno | 2.37 | |||
5-Geranilokso-7-metoksikumarino | 1.12 | |||
oranĝa: kumarinoj; verda: furanokumarinoj Koncentriĝo en gramoj por litro de esenca oleo. |
La esenca oleo de bergamoto estas aparte submetita al falsado, estante esenca oleo produktita en relative malgrandaj kvantoj. Ĝenerale adultado estas "tranĉi" la oleon, do aldoni distilitajn esencojn malbonkvalitajn kaj malmultekostajn, ekzemple de maldolĉa oranĝo kaj bergamota mento kaj / aŭ miksaĵoj de terpenoj, naturaj aŭ sintezaj, aŭ "rekonstrui" la esencon el sintezaj kemiaĵoj, kolorigante ĝin per klorofilo. Tutmonde ĉiujare estas vendataj ĉirkaŭ tri mil tunoj da deklarita esenco de bergamoto, dum la aŭtenta esenco de bergamoto produktata ĉiujare sumiĝas al ne pli ol cent tunoj.[9]
Natura fontanalizo surbaze de la metodo Karbono-14 povas identigi falsitajn esencojn per detektado de sintezaj kemiaĵoj fabrikitaj el nafto, kiuj kutimas imiti la kemian profilon de bergamota oleo kaj aliaj esencaj oleoj.
Gaskromatografio kun kolonoj kun kirala senmova fazo permesas analizi miksaĵojn de enantiomeroj. La analizo de la enantiomera distribuado de diversaj komponaĵoj, kiel ekzemple linalilacetato kaj linalolo permesas la karakterizadon de la bergamota oleo laŭ la fabrikada procezo kaj ebligas la detekton de ebla falsado.[10][11][12][13]
La kombinita uzo de izotopa rilatuma amasa spektrogramo kaj SNIF-NMR (Site-Specific Natural Isotope Fractionation-Nuclear Magnetic Resonance) permesas malkovri falsadon alimaniere nerimarkeblan eĉ permesante la identigon de la geografia origino de la esenca oleo.[14]
La tekniko GC-C-IRMS (Gasa Kromatografio-Bruligado - Izotopa Rilata Masa Spektrometro), la plej ĵuse uzata, permesas akiri similajn rezultojn.[15]
Analizaj valoroj prenas kiel referencon por aŭtentika taksado de bergamota esenca oleo fare de la Eksperimenta Stacio por la Industrio de la Esencaj oleoj kaj Citrusaj produktoj, en Reggio Calabria, Italio.[16]
Kemiaj fizikaj karakterizaĵoj | Min. | Maks. | Unuo |
---|---|---|---|
Refrakta indico ĉe 20 °C | 1.4640 | 1.4690 | adim |
Optika rotacio ĉe 20 °C | +15.0 | +34.0 | ° |
Relativa denseco ĉe 20 °C | 0.875 | 0.883 | adim |
Esteroj (esprimita kiel linalil-acetato) | 30 | 45 | % |
Vaporiĝa restaĵo | 4.50 | 6.50 | % |
CD (spektrofotometria analizo) | 0.75 | 1.20 | adim |
Enantiomeraj rilatumoj de ĉefaj kiralaj komponentoj | Min. | Maks | Unuo |
---|---|---|---|
Limoneno ((+)-Limoneno / (-)-Limoneno) | (97.4 / 2.6) | (98.4 / 1.6) | % |
Linalool ((+)-Linalool / (-)-Linalool) | (0.3 / 99.7) | (0.7 / 99.3) | % |
Linalil-acetato ((+)-Linalil-acetato / (-)-Linalil-acetato) | (0.3 / 99.7) | (0.6 / 99.4) | % |
Ne-volatilaj restaĵoj | Min. | Maks. | Unuo |
---|---|---|---|
Bergapteno | 1800 | 3800 | mg/Kg |
La fototoksaj efikoj de bergamota esenca oleo estas konataj jam de pli ol jarcento. En 1925, Rosenthal kreis la esprimon "Berloka dermito"[17] (de la franca vorto "berloque" kun la signifo aĵeto aŭ ĉarmo) por priskribi la pendantajn similajn striojn de pigmentaĵo observitajn sur la kolo, vizaĝo kaj brakoj de pacientoj.[18][19] Li ne konsciis, ke, en 1916, Freund ĝuste konstatis, ke ĉi tiuj pigmentaj efikoj ŝuldiĝas al suna ekspozicio post la uzo de Kolonja akvo, parfumo plenigita kun bergamota oleo.[20]
Uzo de bergamota aromaterapia oleo, sekvata de elmeto al transviola lumo (aŭ sunlumo aŭ sunbruna lito), laŭdire kaŭzis fitofotodermiton,[21] gravan haŭtan inflamon indikitan de dolora eritemo kaj buloj sur elmontritaj areoj de la haŭto. En unu kazo, ses (6) gutoj da bergamota aromaterapia oleo en bano sekvita de 20-30 minutoj de transviola lumo de sunbruna lito kaŭzis severan brulecan reagon.[22]
Bergamota esenca oleo enhavas signifan kvanton de bergapteno, fototoksa substanco, kiu ricevas sian nomon de la bergamota frukto. Bergapteno, lineara furanokumarino derivita de psoraleno, ofte troviĝas en plantoj asociitaj kun fitofotodermito.[19] Notu, ke bergamota esenca oleo havas pli altan koncentriĝon de bergapteno(3000–3600 mg / kg) ol iu ajn alia Citrus-esenca oleo.[23]
Kiam bergamota esenca oleo estas aplikita rekte al la haŭto per "flikaĵa" testo, sekvata de elmeto al transviola lumo, oni konstatas dependan koncentriĝon de fototoksa efiko.[24][25] Tamen, se la oleo estas dufoje purigita (kaj sekve bergapten-libera), oni ne observas fototoksan rezulton.[26]
La Internacia Parfuma Asocio (IFRA) limigas la uzon de bergamota esenca oleo pro ĝiaj fototoksaj efikoj. Specife, IFRA rekomendas, ke restaj haŭtaj produktoj estu limigitaj al 0,4% bergamota oleo,[4] pli limiga ol iu ajn alia citrus-esenca oleo.[5]
Kvankam ĝenerale agnoskita kiel sekura por homa konsumo, bergamota esenca oleo enhavas signifan kvanton de bergamotino, unu el du furanokumarinoj kredataj respondecaj pri kelkaj interagoj al grapfrukta-medikamento.[27][28] En unu kazesploro, paciento, kiu konsumis kvar litrojn da Earl Grey tage, suferis parestezojn, ŝrinkojn kaj muskolajn kramfojn.[29]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.