From Wikipedia, the free encyclopedia
Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός είναι συλλογικός όρος που θεολογικά, ορίζεται κυρίως από την Τορά, τόσο γραπτή όσο και προφορική, όπως αποκαλύπτεται από τον Γιαχβέ στον Μωυσή στο Όρος Σινά και έκτοτε μεταδίδεται πιστά.
Ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός λοιπόν υποστηρίζει την απαρέγκλιτη τήρηση της Χαλάκα, του Εβραϊκού νόμου, ο οποίος πρέπει να ερμηνευθεί αποκλειστικά με την κληρονομιά. Περισσότερο από οποιοδήποτε θεωρητικό ζήτημα, η τήρηση της αργίας του Σαββάτου, η διατροφή, η ηθική είναι το σήμα κατατεθέν του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού. Άλλοι βασικοί κανονισμοί περιλαμβάνουν την πίστη σε μια μελλοντική ανάσταση των νεκρών, θεϊκή ανταμοιβή και τιμωρία για τους δίκαιους και τους αμαρτωλούς, την επιλογή του Ισραήλ ως λαού που δεσμεύεται από μια διαθήκη με τον Θεό και την έλευση ενός μελλοντικού Μεσσία.
Ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός δεν αποτελεί δόγμα. Οι σχέσεις μεταξύ των διαφόρων υποομάδων είναι μερικές φορές τεταμένες και τα ακριβή όρια του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού αποτελούν αντικείμενο έντονης συζήτησης. Πολύ χονδρικά, μπορεί να χωριστεί μεταξύ του Υπερορθοδόξου Ιουδαϊσμού, ο οποίος είναι πιο συντηρητικός[1][2] και του Σύγχρονου Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού, ο οποίος είναι σχετικά ανοικτός στην πρόοδο.