Καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας From Wikipedia, the free encyclopedia
Ο Κάρολος Β' (1434 - 1488) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν αρχιεπίσκοπος της Λυών και μεγάλος Γάλλος διπλωμάτης κατά την διάρκεια βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΑ΄. Διετέλεσε στο τέλος της ζωής του και για δυο περίπου βδομάδες δούκας της Βουρβόνης και Κόμης του Κλερμόν (1488), σαν διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη Β΄.
Κάρολος Β΄ της Βουρβόνης | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Charles II de Bourbon (Γαλλικά) |
Γέννηση | 1434 Μουλέν |
Θάνατος | 13 Σεπτεμβρίου 1488 Λυών |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία[1] |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | καθολικός ιερέας |
Οικογένεια | |
Γονείς | Κάρολος Α΄ της Βουρβόνης και Αγνή της Βουργουνδίας |
Αδέλφια | Ισαβέλλα της Βουρβόνης Αικατερίνη της Βουρβόνης Μαρία της Βουρβόνης Μαργαρίτα των Βουρβόνων Λουδοβίκος της Βουρβόνης-Ρουσιγιόν Λουδοβίκος της Βουρβόνης Ιάκωβος της Βουρβόνης Ιωάννης Β΄ της Βουρβόνης[2] Πέτρος Β΄ της Βουρβόνης[2] |
Οικογένεια | Οίκος των Βουρβόνων |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | Αρχιεπίσκοπος της Λυών (1466–1488)[3][4] καρδινάλιος-ιερέας (1477–1488, Santi Silvestro e Martino ai Monti)[5] αποστολικός διαχειριστής (1476–1488) αββάς (1485–1488, abbaye de l'Île Barbe) |
Θυρεός | |
![]() | |
![]() | |
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα της Βουρβόνης και της Αγνής των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη του Άφοβου δούκα της Βουργουνδίας. Διορίστηκε ιερέας στη Λυών και στη συνέχεια στις (6 Ιουνίου/1444) αρχιεπίσκοπος της Λυών σε ηλικία μόλις 11 ετών. H συγκεκριμένη εκλογή ακολούθησε τον θάνατο του Αμεδαίου ντε Ταλαρού και του παραίτηση του Ιωάννη Γ΄ του Μπουρμπόν, νόθου απόγονου του παππού του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βουρβόνης.[6] Η εκλογή επικυρώθηκε από τον πάπα Ευγένιο Δ' στις 14 Νοεμβρίου/1446 μετά τον θάνατο του Γοδεφρείδου Βασσάλ αρχιεπισκόπου της Βιέννης, που ο ίδιος πάπας είχε διορίσει κατά παράβαση (1444). [7] Λόγω της πολύ μικρής ηλικίας του, η διοίκηση της αρχιεπισκοπής ανατέθηκε στους Ιωάννη Ρολίν επίσκοπο του Οτόν (1446 - 1447), Ντι Γκι επίσκοπο της Ορλεάνης (1447 - 1449) και Ιωάννη Γ΄ ντε Μπουρμπόν επίσκοπο του Πι (1449 - 1466).[8]
Στο διάστημα αυτό ο Κάρολος διατηρούσε άριστες σχέσεις με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΑ' ο οποίος εμπιστευόταν το θρησκευτικό του συναίσθημα. [9] Μετά την εξέγερση εναντίον του από την Ομάδα του Δημόσιου Συμφέροντος (1465) ο Λουδοβίκος ΙΑ' έστειλε τον Κάρολο μαζί με τον επίσκοπο του Μάνς Θιμπώ του Λουξεμβούργου σαν απεσταλμένους στον νεοεκλεγέντα πάπα Παύλο Β' (1464). [10] Στις (7 Ιανουαρίου/1469) ο Κάρολος Β' υπέγραψε μια σειρά από γράμματα σαν σύμβουλος του βασιλιά στην κατοικία του στο Τούρ, [11] σαν ομώνυμος με τον δελφίνο Κάρολο έγινε ο νονός του μαζί με την Ιωάννα του Βαλουά, δούκισσα της Βουρβόνης και τον Εδουάρδο του Ουέστμίνστερ.[12] O ίδιος βασιλιάς όπως είναι γνωστό διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις και με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν
Μετά την λήξη του Εκατονταετούς πολέμου ο αρχιεπίσκοπος ανέθεσε στον Κάρολο Β' τις διαπραγματεύσεις για την σύναψη ειρήνης. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' κλήθηκε μαζί με τον Κάρολο Β' και τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βουρβόνης στο Πικινί στις 19 Αυγούστου να υπογράψουν την τελική συμφωνία ειρήνης με τον Κάρολο της Βουργουνδίας ο οποίος ήταν σύμμαχος του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Δ'. [13] Στην συνέχεια ο Κάρολος ανέλαβε προσπάθειες να συμφιλιώσει τον Γάλλο βασιλιά με τον Φραγκίσκο Β' της Βρετάνης.[14] Στις 8 Ιανουαρίου/1476 σαν βασιλικός σύμβουλος υπέγραψε 4 γράμματα ένα εκ των οποίων αφορούσε την ανεξαρτησία της Γαλλικής εκκλησίας από τον πάπα.[15]
Διορίστηκε παπικός απεσταλμένος στην Αβινιόν (1472 - 1476) αλλά έφτασε στην επισκοπή το 1473.[16] Οι σχέσεις του με τον πάπα Σίξτο Δ' στην συνέχεια πέρασαν περίοδο κρίσης αφού στις 23 Μαΐου/1474 ο πάπας διόρισε επίσκοπο της Αβινιόν τον ανιψιό του Τζουλιάνο ντελλα Ροβέρ στερώντας την θέση από τον Κάρολο Β'.[17] Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα, ενώ ετοιμαζόντουσαν για ένοπλη μάχη η διαφορά τελικά λύθηκε με την αποδοχή της απώλειας της Αβινιόν από τον ίδιο τον Κάρολο Β' και την παραίτηση του υπέρ του Τζουλιάνο ντελλα Ροβέρ.[18] Ακολούθησε στην συνέχεια ξανά τον Γάλλο βασιλιά και βρισκόταν μαζί του στην μάχη του Αρράς στις 18 Μαρτίου/1477.[19] Περιγράφεται σαν λάτρης των γραμμάτων και των τεχνών, διέθεσε μετά το 1486 πολλά χρήματα για την αναστήλωση του καθεδρικού ναού της Λυών κάτι που συνεχίστηκε και μετά τον θάνατο του από τον αδελφό του Πέτρο.[20] [21]
Τον Απρίλιο του 1488 έγινε δούκας της Βουρβόνης για πολύ σύντομη περίοδο σαν διάδοχος του τίτλου με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη Β΄ στις 1 Απριλίου του ίδιου έτους. Ωστόσο ο αδελφός του Πέτρος και η σύζυγος του Άννα της Γαλλίας αμφισβήτησαν έντονα την διαδοχή και τον πίεσαν να τους παραδώσει τον τίτλο με χρηματική ανταμοιβή. Η σύγκρουση διακόπηκε μέσα σε λίγες βδομάδες με τον αιφνίδιο θάνατο του Καρόλου Β΄, ο οποίος κατέρρευσε, την ώρα που βρισκόταν σε κάποιο σπίτι στην Λυών. Έτσι ο Πέτρος πήρε στην συνέχεια σαν κληρονόμος τον τίτλο, αφού ο Κάρολος Β΄ δεν είχε νόμιμους απογόνους.[22] O Κάρολος Β΄ δούκας της Βουρβόνης περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Βίκτορος Ουγκώ "Η Παναγία των Παρισίων"[23]
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Every time you click a link to Wikipedia, Wiktionary or Wikiquote in your browser's search results, it will show the modern Wikiwand interface.
Wikiwand extension is a five stars, simple, with minimum permission required to keep your browsing private, safe and transparent.